ความมุ่งหมายของการวิจัยนี้เพื่อทราบการเปลี่ยนแปลง ทางเศรษฐกิจของบ้านเรณู อันเป็นผลจากการพัฒนาการท่องเที่ยว และเป็นแนวทางพัฒนาเศรษฐกิจโดยใช้ทรัพยากรที่มีในท้องถิ่น สภาพทางเศรษฐกิจของบ้านเรณู มีอาชีพหลัก คือ การทำนา และประกอบอาชีพรองที่เด่นชัด คือ การทอผ้า พบว่าผลต่อเนื่อง จากการท่องเที่ยว ผลต่อเนื่องด้านหน้าซึ่งเกี่ยวข้องกับนักท่องเที่ยว โดยตรง คือ ร้านจำหน่ายสินค้าพื้นเมือง ร้านอาหาร และที่พัก สำหรับร้านจำหน่ายสินค้าพื้นเมืองสามารถกระจายรายได้สู่กลุ่มต่าง ๆ ภายในหมู่บ้าน ผลต่อเนื่องด้านหลังเป็นกิจกรรมที่ส่งผลทางอ้อม ในด้านการส่งเสริมการท่องเที่ยวในท้องถิ่นที่สามารถสร้างงาน รองรับและผลิตสินค้าให้กับร้านค้าในท้องถิ่น กิจกรรมทอผ้าและ ตัดเย็บเสื้อผ้า การเปลี่ยนแปลงกิจกรรมทางเศรษฐกิจ การผลิต ทรัพยากรวัตถุดิบสำหรับการผลิต มีการสั่งวัตถุดิบจากโรงงาน ในกรุงเทพมหานคร คือผ้ายดิบ ทุนยังไม่มีการเปลี่ยนแปลงจากเดิม ยังมีการใช้ทุนส่วนตัวในการผลิตแรงงาน มีการใช้แรงงาน ในครัวเรือนเพื่อช่วยในการผลิต 1-2 คน การประกอบการ มีการแข่งขันกันจำหน่ายสินค้า ระบบธุรกิจเริ่มเข้าไปมีบทบาท การกระจายรายได้ ระบบธุรกิจเริ่มเข้าไปพร้อมกับนักท่องเที่ยว มีการจ้างแรงงานแทนการของแรงซึ่งจะเริ่มค่อย ๆ หายไป การแลกเปลี่ยนสินค้า มีทั้งตลาดภายนอนท้องถิ่นและตลาดภายในท้องถิ่น ตลาดภายนอกท้องถิ่นคือตลาดต่างจังหวัด ตลาดภายในท้องถิ่น คือภายในหมู่บ้าน การจำหน่ายสินค้าปริมาณใกล้เคียงกัน ทำให้ เกิดกิจกรรมการผลิตต่อเนื่อง ส่งผลต่อรายได้และแรงงานของชาวบ้าน เพิ่มขึ้น การเปลี่ยนแปลงด้านการบริโภค นักท่องเที่ยวมีบทบาท ต่อการเปลี่ยนแปลงด้านการบริโภคที่เปลี่ยนไปจากเดิม