ความมุ่งหมายของการวิจัยนี้เพื่อศึกษาประวัติความเป็นมา ของชาวมิสลิมในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ สภาพทางสังคมและ วัฒนธรรม ตลอดจนบทบาททางเศรษฐกิจและการเมืองในภูมิภาคนี้ และมานุษยวิทยา พบว่า ชาวมุสลิมซึ่งเป็นชนกลุ่มน้อยใน ภาคตะวันออกเฉียงเหนือได้อพยพเข้ามาในภูมิภาคนี้เมื่อประมาณ 60-70 ปีมาแล้ว เชื้อสายปากีสถานเป็นกลุ่มแรกที่อพยพเข้ามา ติดตามด้วยมุสลิมเชื้อสายมลายู ต่อมามุสลิมเชื้อสายบังคลาเทศ ได้อพยพเข้ามาสบทบ และมีชาวอีสานบางส่วนได้เข้ารับศาสนาอิสลาม ทำให้สังคมชาวมุสลิมมีความสามารถหลากหลายในด้านเชื้อชาติ ส่วนใหญ่ประกอบอาชีพค้าข้าย คือ การค้าโค-กระบือ ตั้งถิ่นฐาน กระจัดกระจายในพื้นที่ส่วนต่าง ๆ ของภูมิภาค ชาวมุสลิมมีเอกลักษณ์ เป็นของตนเอง เคร่งครัดในศาสนาและมีภารกิจทางศาสนาร่วมกัน เป็นประจำ มีการวมกลุ่มกันในรูปแบบขององค์การที่มีบทบาท ในการพัฒนาและเผยแพร่หลักการอิสลามต่อชาวมิสลิมใน ภาคตะวันออกเฉียงเหนือทำให้เกิดความสัมพันธ์ แน่นแฟ้นยิ่งขึ้น ใช้วัฒนธรรมการแต่งกายแบบชาวมลายู และใช้การรับประทานอาหาร แบบชาวปาทานและภาษาสื่อสารใช้ภาษาไทยกลาง การหล่อหลอม ทางวัฒนธรรมดังกล่าวได้คำนึงถึงความคล่องตัวในการเลือกปฏิบัติ ตามวัฒนธรรมต่าง ๆ ส่วนการปรับตัวและกลมกลืนทางวัฒนธรรม กับกลุ่มชนที่ต่างศาสนา ชาวมุสลิมจะมีความสัมพันธ์ด้วยเฉพาะ ในสิ่งที่ไม่ขัดต่อหลักการอิสลามเท่านั้น แต่ก็สามารถอยู่ร่วมกัน ในสังคมภาคตะวันออกเฉียงเหนือโดยปราศจากความขัดแย้ง ในปัจจุบันชาวมุสลิม ได้เริ่มมีบทบาทต่อสังคมในภูมิภาคมากขึ้น ทั้งบทบาททางด้านสังคม เศรษฐกิจ และการเมือง ที่สำคัญที่สุด คือบทบาททางด้านเศรษฐกิจ สามารถผูกขาดการค้าโค-กระบือ ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ นอกจากนี้ยังเป็นเจ้าของกิจการอื่น ๆ อีกมากมาย บทบาททางด้านสังคม ชาวมุสลุมมีส่วนในการพัฒนา สังคมภาคตะวันออกเฉียงเหนือในด้านต่าง ๆ ทำให้ชาวมุสลิม ได้รับความไว้วางใจจากประชากรในภูมิภาคัดเลือกให้เป็นผู้นำชุมชน ในตำแหน่งผู้ใหญ่บ้าน กำนัน มีบทบาททางการเมือง โดยได้รับเลือกตั้งในตำแหน่งสมาชิกสภาเทศบาล สมาชิกสภาจังหวัด