ความมุ่งหมายของการวิจัยนี้เพื่อศึกษาผลการฝึกทักษะ ในการรับวัฒนธรรมต่อการปฏิบัติงาน การยอมรับเชิงจิตและ ความสามารถในการปรับตัวของนักเรียนนายร้อยตำรวจ โดยรวมและที่แบ่งประเภทตามลักษณะทางชีวสังคมและภูมิหลัง เปรียบเทียบผลการฝึกดังกล่าว ในกลุ่มที่ได้รับการฝึกที่มี สุขภาพจิตดีและสติปัญญาสูงกับผู้ที่มีสุภาพจิตด้อยและสติปัญญา ค่อนข้างต่ำ ศึกษาปฏิสัมพันธ์ระหว่างการฝึกกับคุณสมบัติส่วนตัว ที่มีต่อการปฏิบัติงาน การยอมรับเชิงจิต และความสามารถ ในการปรับตัว ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างผลการปฏิบัติงาน การยอมรับเชิงจิตและความสามารถในการปรับตัว กลุ่มตัวอย่าง ที่ใช้เป็นนักเรียนนายร้อยตำรวจชั้นปีที่ 2 จำนวน 137 คน และเป็นผู้ที่เข้าร่วมในโครงการ นักเรียนนายร้อยตำรวจ ฝึกรับใช้ประชาชนในชนบท กลุ่มทดลองได้รับการฝึกทักษะ ในการรับวัฒนธรรม ส่วนกลุ่มควบคุมได้รับการฝึกกิจกรรมอื่น ซึ่งมีเนื้อหาไม่เกี่ยวข้องกับการฝึกในกลุ่มทดลอง ใช้เวลา ในการฝึก 5 ครั้ง ๆ ละ 1 ชั่วโมง 30 นาที รวม7 ชั่วโมง 30 นาที ภายหลังการฝึกได้รับการวัดความไวในการรับรู้วัฒนธรรม วัดผลการฝึกด้านการปฏิบัติงาน การยอมรับเชิงจิต และความสามารถ ในการปรับตัว ในวันที่ 2 เมื่อกลุ่มตัวอย่างกลับจากการอยู่ร่วมกับ ครอบครัวพ่อแม่สมมุติมาแล้วเป้ฯเวลา 12 วัน ผลการวิจัยดังต่อไปนี้ นักเรียนนายร้อยตำรวจที่ได้รับฝึกทักษะในการรับวัฒนธรรมมีผล การปฏิบัติงานสูงกว่าผู้ที่ไม่ได้รับการฝึกอย่างชัดเจน นักเรียน นายร้อยตำรวจที่ได้รับการฝึกซึ่งมีสุขภาพจิตและสติปัญญาดี มีผลการปฏิบัติงานและความสามารถในการปรับตัวสูงกว่า ผู้ได้รับการฝึกเช่นเดียวกัน แต่มีสุขภาพจิตและสติปัญญาด้อย นักเรียนนายร้อยตำรวจซึ่งได้รับการฝึกในกลุ่มต่อไปนี้รวม 5 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่มบิดามีอาชีพระดับสูง คือรับราชการ ค้าขาย และ ประกอบธุรกิจส่วนตัว กลุ่มที่ครอบครัวมีระดับเศรษฐกิจค่อนข้างสูง กลุ่มสุขภาพจิตซึ่งมีภูมิลำเนาอยู่ในเมือง กลุ่มสุขภาพจิตดีซึ่งมี ภูมิลำเนาอยู่ในชนบท และกลุ่มสุขภาพจิตด้อยที่มีภูมิลำเนาอยู่ในเมือง เป็นผู้ที่ได้รับผลดีของการฝึกต่อการปฏิบัติงานมากกว่ากลุ่มนักเรียน นายร้อยตำรวจที่ไม่ได้รับฝึก ซึ่งอาชีพของบิดา ระดับเศรษฐกิจ ของครอบครัว และมีภูมิลำเนาเช่นเดียวกัน พบว่านักเรียน นายร้อยตำรวจ 3 คือกลุ่มที่มีบุคลิกภาพเก็บตัว และมีภูมิลำเนา ในชนบท กลุ่มผู้ที่มีบุคลิกภาพแสดงตัวและมีทัศนคติที่ดีมากต่ออาชีพตำรวจ กลุ่มที่มีทัศนคติที่ดีน้อยต่อตนเองและมีภูมิลำเนาในชนบทเป็นผู้ได้รับผลดี ของการฝึกมากกว่ากลุ่มนักเรียนนายร้อยตำรวจที่ไม่ได้รับ