ความมุ่งหมายของการวิจัยนี้เพื่อศึกษาพฤติกรรมการสอน วิชาภาษาไทยและเจตคติของครูผู้สอน ต่อการนิเทศการสอน ที่ได้รับการนิเทศภายในแบบคลินิกและการนิเทศภายในแบบปกติ และเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนที่เรียน กับครูซึ่งได้ับการนิเทศภายในแบบคลินิก และการนิเทศภายใน แบบปกติ ในโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น จังหวัดชลบุรี กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ครูผู้สอนวิชาภาษาไทยในโรงเรียนที่เปิดสอนเฉพาะระดับ มัธยมศึกษาตอนต้น สังกัดกรมสามัญศึกษา และนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา ปีที่ 3 ที่เรียนกับครูผู้สอนในแต่ละคนมา 1 ห้องเรียน กลุ่มทดลอง และกลุ่มควบคุมได้รับการนิเทศภายใน ในภาคเรียนที่ 2 โดยใช้เวบาในการนิเทศ 8 สัปดาห์ กลุ่มทดลองได้รับการนิเทศ ภายในคลินิก ส่วนครูผู้สอนที่เป็นกลุ่มควบคุม ได้รับการนิเทศภายใน แบบปกติ ก่อนการปฏิบัติการนิเทศทั้งสองแบบ ผู้นิเทศในกลุ่มทดลอง และกลุ่มควบคุมได้รับการอบรมกลุ่มละ 1 วัน เพื่อชี้แจงรายละเอียด และการใช้แบบบันทึกพฤติกรรมการสอนก่อนการนิเทศ ทั้งสองกลุ่ม ทำการสังเกตพฤติกรรมการสอนของครูผู้สอนแล้วให้ครูผู้สอนตอบแบบสอบถาม วัดเจตคติต่อการนิเทศ และทดสอบนักเรียนด้วยข้อทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ ทางการเรียน หลังการนิเทศแล้ว 8 สัปดาห์ ผู้วิจัยได้สังเกตพฤิตกรรม การสอนของครูผู้สอน ให้ครูผู้สอนตอบแบบสอบถามวัดเจตคติต่อการนิเทศ และวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียน โดยใช้เครื่องมือชุดเดิม พบว่า พฤติกรรมการสอนและเจตคติต่อการนิเทศของครูผู้สอน ซึ่งได้รับ การนิเทศภายในแบบคลินิก เพิ่มขึ้นหลังได้รับการนิเทศ แต่พฤิตกรรม การสอนและเจตคติต่อการนิเทศของครูผู้สอนซึ่งได้รับการนิเทศภายใน แบบปกติก่อนและหลังได้รับการนิเทศ ไม่แตกต่างกัน พฤติกรรมการสอน ระหว่างครูผู้สอนที่ได้รับการนิเทศภายในแบบคลินิกกับครูผู้สอนที่ได้รับ การนิเทศภายในแบบปกติ หลังการได้รับการนิเทศในแต่ละวิธี ไม่แตกต่างกันและผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนกับครูซึ่งได้รับ การนิเทศภายในแบบคลินิกและที่เรียนกับครูซึ่งได้รับการนิเทศแบบปกติ ไม่แตกต่างกัน