การศึกษาเรื่อง ผลกระทบต่อสภาพทางเศรษฐกิจ-สังคมอันเนื่องมาจากการเปลี่ยนแปลงภาคเกษตรกรรมสู่ภาคอุตสาหกรรมของอำเภอคลองหลวงและอำเภอธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี มีวัตถุประสงค์เพื่อต้องการทราบลักษณะการเปลี่ยนแปลงจากภาคเกษตรกรรมไปสู่ภาคอุตสาหกรรม ปัญหาและผลกระทบทางเศรษฐกิจ-สังคม อันเนื่องมาจากการพัฒนาอุตสาหกรรม และเพื่อวิเคราะห์ปัจจัยหลักที่มีความสัมพันธ์กับผลกระทบทางด้านเศรษฐกิจ-สังคม ช่วงเวลาที่กำหนดเพื่อทำการศึกษาการเปลี่ยนแปลงดังกล่าวใช้ระยะเวลาประมาณ 10 ปี ย้อนหลังจากปี 2537 กลุ่มตัวอย่างของการศึกษาครั้งนี้ ได้แก่หัวหน้าครัวเรือนที่มีอายุ 20 ปีขึ้นไป อาศัยอยู่ในพื้นที่เกินกว่า 10 ปี โดยกำหนดขอบเขตพื้นที่ทำการศึกษาที่ตำบลคลองหนึ่ง อำเภอคลองหลวง จำนวน 16 หมู่บ้าน 300 ครัวเรือนตัวอย่าง และตำบลประชาธิปัตย์ อำเภอธัญบุรี จำนวน 4หมู่บ้าน 220 ครัวเรือนตัวอย่าง รวมทั้งสิ้น 520 ครัวเรือนตัวอย่าง ผู้ศึกษาได้ทำการเก็บข้อมูลภาคสนาม ระหว่างเดือนพฤศจิกายน-ธันวาคม 2537 ผลการศึกษาพบว่า ในช่วงสิบปีที่ผ่านมาหัวหน้าครัวเรือนเกือบครึ่งหนึ่ง (ร้อยละ 43.3) เป็นคนต่างถิ่นย้ายมาจากจังหวัดในภาคต่าง ๆ ซึ่งส่วนใหญ่ ได้แก่จังหวัดใกล้เคียงจังหวัดปทุมธานี (ร้อยละ 31.5) หัวหน้าครัวเรือนส่วนใหญ่ไม่คิดจะย้ายถิ่นอีก โดยให้เหตุผลว่า มีหลักฐานมั่นคงมีรายได้และอาชีพที่ดีแล้ว กรณีที่คิดจะย้ายให้เหตุผลว่าไม่พอใจเรื่องสิ่งแวดล้อม เช่น ปัญหาน้ำเสียเสียงดัง ฝุ่นละออง และปัญหาชุมชนแออัด จากการศึกษาพบว่าขนาดของครัวเรือนเป็นครัวเรือนขนาดเล็กมีสมาชิกไม่เกิน 3คน คิดเป็นร้อยละ 47 ซึ่งเป็นครัวเรือนเหมาะสมสำหรับสังคมกึ่งอุตสาหกรรม สำหรับความสัมพันธ์ในครอบครัวพบว่ากว่าร้อยละ 60 ไม่เปลี่ยนแปลง ในด้านการศึกษาหัวหน้าครัวเรือนส่วนใหญ่ให้ความสำคัญและคาดหวังเรื่องการศึกษาของบุตรหลานมีการลงทุนเพื่อการศึกษา กอร์ปกับมีสถานศึกษาระดับอุดมศึกษาเพิ่มขึ้นรวมทั้งการเข้าศึกษาต่อในเขตกรุงเทพมหานครมีความสะดวกมากขึ้น สภาพทางเศรษฐกิจทั่วไป ประชาชนส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกี่ยวเนื่องกับการมีโรงงานอุตสาหกรรม ในด้านความเจริญของท้องถิ่นที่เกิดขึ้น มีปัจจัยสำคัญเป็นผลมาจากการพัฒนาอุตสาหกรรม หัวหน้าครัวเรือนกว่าร้อยละ 50 มีรายได้เพิ่มขึ้น เนื่องจากการเปลี่ยนแปลงจากภาคเกษตรกรรมสู่ภาคอุตสาหกรรม ซึ่งทำให้มีทางเลือกในการประกอบอาชีพมากขึ้นสำหรับการออมและการมีหนี้สินมีการเปลี่ยนแปลงน้อยมากวัตถุประสงค์ของการกู้เปลี่ยนจากกู้เพื่อประกอบอาชีพมาเป็นเพื่อการศึกษาของบุตรหลานเป็นหลัก รองไปเป็นการกู้เพื่อที่อยู่อาศัยและซื้อรถยนต์ สำหรับการมีกรรมสิทธิ์ในที่ดินพบว่า ปัจจุบันจำนวนถือครองที่ดินมีสัดส่วนมากกว่าเมื่อ 10 ปีก่อน แต่ขนาดที่ดินลดลงและส่วนใหญ่ใช้เป็นที่อยู่อาศัย สภาพสังคม พบว่าประชาชนส่วนใหญ่มีความพึงพอใจกับสภาพทางกายภาพของสังคมปัจจุบัน เนื่องจากท้องถิ่นมีความเจริญ เป็นแหล่งแรงงาน รายได้ มีสถานศึกษาของบุตรหลานและการคมนาคมสะดวก แต่ขณะเดียวกันก็มีปัญหาสิ่งแวดล้อมปัญหาชุมชนแออัด และปัญหาสังคมอื่น ๆ ซึ่งเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นภายหลังการมีโรงงานอุตสาหกรรมในพื้นที่ศึกษา ดังนั้นเพื่อมิให้เกิดปัญหาสังคม ซึ่งเป็นผลควบคู่ที่เกิดขึ้นพร้อมกับการเปลี่ยนแปลงทางเศรษฐกิจและความเจริญด้านกายภาพ รัฐบาลจึงควรมีมาตรการป้องกัน แก้ไข ทั้งด้านปัญหาสิ่งแวดล้อม ปัญหาสังคม เช่น การแบ่งพื้นที่ให้ถูกต้องเหมาะสมกับชนิดของอุตสาหกรรม พาณิชยกรรม สถานบริการที่อยู่อาศัย และการพัฒนาชุมชนแออัด เป็นต้น นอกจากนี้ในด้านข้อเสนอแนะเพื่อการศึกษาต่อสามารถจะศึกษาในประเด็นต่าง ๆทางการพัฒนาสังคมได้หลายประเด็น ทั้งนี้จากข้อสรุปพบว่าสภาพเศรษฐกิจ-สังคมของประชาชนในพื้นที่ศึกษามีแนวโน้มในทางที่ดีขึ้น แต่กลับมีปัญหาด้านสิ่งแวดล้อม เช่น น้ำเสียอากาศเสีย เสียงดัง ฝุ่นละออง ขยะมูลฝอยเพิ่มมากขึ้นดังนั้นการศึกษาต่อไปจึงควรให้ความสนใจเกี่ยวกับเรื่องผลกระทบสิ่งแวดล้อมที่เกิดขึ้นจากการพัฒนาอุตสาหกรรมและการประกอบอาชีพของสตรีในโรงงานอุตสาหกรรมที่จะมีผลกระทบต่อความสัมพันธ์ในครอบครัว