การท่าเรือแห่งประเทศไทยมิได้ขยายงานเกี่ยวกับการสร้างเขื่อนเทียบเรือเพิ่มขึ้นเลยหลังจากสงครามโลกครั้งที่ 2 ซึ่งทำให้เกิดปัญหาท่าเรือคับคั่งอย่างมากเนื่องจากการค้าระหว่างประเทศของไทยได้ขยายตัวขึ้นอย่างรวดเร็วในระยะดังกล่าว รายงานของคณะสำรวจชุดต่าง ๆ ขององค์การระหว่างประเทศก็ระบุให้เห็นโดยแน่ชัดว่า จะต้องมีการขยายงานการท่าเรือโดยเร็วที่สุดการท่าเรือก็ได้ตกลงสร้างเขื่อนตะวันออกเพิ่มขึ้น จึงจะต้องใช้เวลาประมาณ 5 ปี วิทยานิพนธ์นี้ได้วิเคราะห์เกี่ยวกับแหล่งเงินทุนสำหรับการขยายงานของการท่าเรือว่ามี 3 แหล่งด้วยกันคือการขายหุ้นและเงินยืม เงินกำไรของการท่าเรือ และเงินงบประมาณ และได้สรุปข้อยุติว่าแหล่เงินทุนในการขยายงานนี้ควรเป็นเงินงบประมาณของประเทศ และมีข้อเสนอแนะเพื่อการปรับปรุงสำหรับทั้ง 2 ฝ่าย คือ ฝ่ายการท่าเรือแห่งประเทศไทย จะต้องคำนึงถึงความต้องการของประชาชนมากกว่าผลกำไร จัดบริการให้มีประสิทธิภาพ และวางแผนระยะยาวล่วงหน้า และฝ่ายรัฐบาลควรจัดสรรเงินทุนให้อย่างเพียงพอ และจะต้องให้คล่องตัว มิใช่ให้ฝ่ายบริหารของรัฐบาลควบคุมจนเกินไป คณะกรรมการท่าเรือควรมาจากหลายฝ่ายมิใช่จากฝ่ายบริหารของรัฐเช่นที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน