| ชื่อเรื่อง | : | นายอำเภอในฐานะประธานกรรมการสุขาภิบาล |
| นักวิจัย | : | ทรงวุฒิ งามมีศรี |
| คำค้น | : | 136 P. |
| หน่วยงาน | : | ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย |
| ผู้ร่วมงาน | : | - |
| ปีพิมพ์ | : | 2511 |
| อ้างอิง | : | http://www.thaithesis.org/detail.php?id=1222511000016 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | สุขาภิบาลเป็นหน่วยการปกครองท้องถิ่นหน่วยหนึ่ง ในการศึกษาค้นคว้าผู้เขียนได้พิจารณาถึงตัวบุคคล การดำเนินการบริหาร และผลของการบริหาร เพื่อทราบว่านายอำเภอมีความเหมาะสมกับการดำรงตำแหน่งประธานกรรมการสุขาภิบาลเพียงใดมีอุปสรรคอะไรที่ควรนำมาวิเคราะห์เพื่อแก้ไข โดยศึกษาจากตัวบทกฎหมาย ระเบียบ คำสั่ง และงานทางด้านปฏิบัติ จากผลการศึกษาปรากฎว่านายอำเภอมีบทบาทสำคัญในสุขาภิบาลเพราะมีอำนาจเต็มที่ในด้านการบริหารและด้านนิติบัญญัติการให้อำนาจนายอำเภอเช่นนี้ ผู้เขียนเห็นว่าเป็นผลดีแก่สุขาภิบาลหลายประการ คือ.- 1. ช่วยให้การบริหารงานรวดเร็วขึ้น 2. ตัดปัญหายุ่งยากในการตกลงใจดำเนินงาน และ 3.ประหยัด แต่สำหรับในกรณีที่นายอำเภอต้องเป็นประธานกรรมการสุขาภิบาลหลายแห่งนั้นจะเป็นผลเสีย เพราะประธานฯ จะขาดความใกล้ชิดกับประชาชน ผู้เขียนเห็นว่าควรให้กำนันหรือข้าราชการครูที่มีความสามารถสูงดำรงตำแหน่งประธานกรรมการสุขาภิบาล ยกเว้นสุขาภิบาลอันเป็นที่ตั้งของที่ทำการอำเภอคงให้นายอำเภอเป็นประธานกรรมการต่อไป การมอบอำนาจเช่นนี้จะทำให้การบริหารงานสุขาภิบาลแต่ละแห่งดำเนินไปได้เต็มที่หัวหน้าหน่วยงานกับประชาชนในเขตนั้น ๆ มีความสัมพันธ์กันอย่างใกล้ชิดทำให้เกิดความร่วมมือด้วยดี และจะเป็นผลดีในการเร่งรัดสร้างความเจริญ ในตอนท้ายของวิทยานิพนธ์ผู้เขียนได้เสนอแนะว่า เนื่องจากกิจการของสุขาภิบาลมีน้อย สุขาภิบาลควรได้กำหนดหน้าที่อื่น ๆ เพิ่มขึ้น หรือแก้ไขให้อยู่ในดุลพินิจของประธานกรรมการสุขาภิบาลที่จะจัดให้มีขึ้นได้ กิจการใหม่ ๆ ที่ควารเพิ่มขึ้นคือ การบำรุงการศึกษา การจัดให้มีโรงพยาบาลการเทศพาณิชย์ เป็นต้น และเนื่องจากอำนาจการบริหารงานก็ดีอำนาจทางด้านนิติบัญญัติก็ดี ตกอยู่แก่นายอำเภอแทบทั้งสิ้นจึงควรจะได้มีการควบคุม โดยเฉพาะจากประชาชน โดยการเพิ่มกรรมการสุขาภิบาลที่ได้รับเลือกจากประชาชนให้มากขึ้น ให้อนุกรรมการสุขาภิบาลมีกรรมการที่ได้รับเลือกจากประชาชนร่วมด้วย 2 คน ให้มีการแพร่หลายผลงานพร้อมทั้งสถิติตัวเลขต่าง ๆ ให้ประชาชนทราบเสมอ ตลอดจนให้กรรมการสุขาภิบาลที่มาจากราษฎรมีส่วนในการตรวจสอบบัญชีการเงินของสุขาภิบาลด้วยทุกครั้งที่มีการตรวจสอบ นอกจากนี้ควรแยกอำนาจนิติบัญญัติและอำนาจบริหารออกจากกันอย่างเด็ดขาด โดยการมอบให้กรรมการสุขาภิบาลที่ได้รับเลือกตั้งจากราษฎรเป็นผู้ดำเนินการในการประชุมคณะกรรมการสุขาภิบาล ส่วนนายอำเภอซึ่งดำรงตำแหน่งประธานกรรมการสุขาภิบาลให้เข้าประชุมในฐานะกรรมการสุขาภิบาลตามธรรมดา ทั้งนี้จะเป็นการฝึกสอนประชาชนให้รู้จักใช้วิธีการและแนวความคิดในการปกครองตามระบอบประชาธิปไตยและทำให้ฝ่ายนิติบัญญัติสามารถควบคุมการบริหารงานของประธานกรรมการสุขาภิบาลได้เต็มที่ |
| บรรณานุกรม | : |
ทรงวุฒิ งามมีศรี . (2511). นายอำเภอในฐานะประธานกรรมการสุขาภิบาล.
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. ทรงวุฒิ งามมีศรี . 2511. "นายอำเภอในฐานะประธานกรรมการสุขาภิบาล".
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. ทรงวุฒิ งามมีศรี . "นายอำเภอในฐานะประธานกรรมการสุขาภิบาล."
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย, 2511. Print. ทรงวุฒิ งามมีศรี . นายอำเภอในฐานะประธานกรรมการสุขาภิบาล. กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย; 2511.
|
