วัตถุประสงค์ของวิทยานิพนธ์นี้เพื่อศึกษาพระราชกรณียกิจของพ่อขุนรามคำแหงในแง่ของการบริหารโดยศึกษาถึงกระบวนการต่าง ๆ ที่จะรักษาเอกราช ด้วยการสร้างสถาบันทางการปกครองขึ้นมาจนประชาชาติไทยมีลักษณะเป็นประเทศไทยโดยสมบูรณ์ จากการศึกษาวิเคราะห์ ผู้เขียนได้สรุปพระราชกรณียกิจของพ่อขุนรามคำแหงออกเป็น 4 ด้านด้วยกัน คือ ด้านการทหาร ด้านการปกครอง และการเมือง ด้านการเศรษฐกิจ และด้านการสังคมและวัฒนธรรม ในการปฏิบัติตามนโยบายการรักษาเอกราชของชาตินั้น ทางด้านการทหารนอกจากจะเตรียมเพื่อป้องกันประเทศแล้วยังต้องเตรียมเพื่อขยายอาณาเขตออกไปเพื่อความเป็นปึกแผ่นอีกด้วย พระองค์ได้จัดระบบเมืองหลวงและเมืองลูกหลวง วางระบบการปกครองทหารและพลเรือนเพื่อสะดวกในการคุมกำลัง ในด้านการก่อตั้งสถาบันทางการเมือง และทางสังคมพ่อขุนรามคำแหงได้สร้างรากฐานการปกครองระบอบประชาธิปไตยขึ้นในเมืองไทย เมื่อง พ.ศ. 1836 อำนาจบัญญัติเป็นอำนาจในการออกกฎหมาย พระองค์มิได้ทรงออกกฎหมายเองแต่ได้ทรงปรึกษาหารือกับประชาชน อำนาจในการบริหารพระองค์ก็ทรงบริหารผ่านลูกเจ้าลูกขุนหรือทั้งเชื้อพระวงศ์และขุนนางอำนาจในทางตุลาการ พระองค์ทรงเป็นตุลาการหรือศาลสูงสุดใครจะมาเรียกไปชำระความเมื่อใดก็ได้ ด้านการเศรษฐกิจ พระองค์ทรงส่งเสริมการค้า ให้เสรีภาพ ใครจะค้าอะไรก็ได้ไม่ห้ามทั้งยังไม่ต้องเสียภาษีจังกอบเมื่อผ่านด่านอีกด้วยทรงส่งเสริมการเกษตร ผู้ใดไม่มีทุนก็ให้ขอรับพระราชทานทั้งเงินทองช้างม้าไปตั้งตัว ส่งเสริมการชลประทาน คมนาคมในด้านสังคมและวัฒนธรรมได้ทรงสร้างความรู้สึกให้คนไทยรักคนไทย วางรากฐานตัวอักษรไทย ให้การศึกษาแก่ประชาชนทั่วไป ตลอดจนส่งเสริมการศึกษาในด้านพุทธศาสนาไปด้วย ในด้านมรดกตกทอดของสถาบันทางการเมืองและสังคมในปัจจุบัน จะเห็นได้ว่าพระองค์ทรงใช้สติปัญญาก่อประโยชน์แก่ชาติไทยมากมายจนเจริญเป็นปึกแผ่นมาได้ทุกวันนี้ ทรงก่อตั้งราชอาณาจักรไทย ทรงช่วยให้ไทยรักษาเอกราชในทางเศรษฐกิจไว้ได้ ทรงเป็นปราชญ์ในทางอักษรศาสตร์ วรรณคดีไทย สร้างภาษาไทยให้คนไทยมีส่วนเป็นเจ้าของ ส่งเสริมการดนตรีวัฒนธรรม และศาสนา