การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาอนาคตภาพของการจัดหลักสูตรสิ่ง แวดล้อมศึกษาในมหาวิทยาลัยสงฆ์ใน 15 ปีข้างหน้า (พ.ศ.2559) อันเป็นการศึกษาทั้ง ระดับปริญญาตรีและปริญญาโท โดยใช้เทคนิคเดลฟี (Delphi Futures Research) กลุ่ม ตัวอย่างเป็นผู้ทรงคุณวุฒิที่มีคุณสมบัติตามเกณฑ์ที่กำหนดจำนวน 18 ท่าน ที่ได้มาโดย ใช้วิธีการสุ่มแบบเจาะจง (Purposive Sampling) ใช้วิธีการตอบแบบสอบถามจำนวน 3 รอบ ในการเก็บรวบรวมข้อมูลด้วยตนเอง และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าสถิติพื้นฐาน ได้แก่ ค่ามัธยฐาน ฐานนิยม และพิสัยระหว่างคลอไทล์ ผลการวิจัยพบว่ากลุ่มผู้ทรงคุณวุฒิ ได้ประมวลอนาคตภาพของการจัดหลักสูตรสิ่งแวดล้อมศึกษาในมหาวิทยาลัยสงฆ์ได้ 11 แนวโน้ม ที่อาจสรุปได้ดังนี้ 1) คุณลักษณะของผู้เรียน 2) วัตถุประสงค์ของหลักสูตร 3) เนื้อหา ของหลักสูตร) 4) วิธีสอน 5) สื่อการเรียนการสอน 6) กิจกรรมเสริมหลักสูตร 7) การ ประเมินผล 8) แหล่งงบประมาณ 9) บุคลากร 10) เอกสารหลักสูตรและตำรา 11) วัสดุอุปกรณ์ และเทคโนโลยี ประมวลอนาคตภาพทั้ง 11 ภาพ สรุปได้ว่า ในอนาคตเนื้อหาของหลักสูตรสิ่งแวดล้อมศึกษา ทั้งระดับปริญญาตรีและปริญญาโทในมหาวิทยาลัยสงฆ์จะมีการประยุกต์พุทธธรรมให้เข้ากับ ศาสตร์ทางสิ่งแวดล้อม ผู้เรียนของหลักสูตรทั้ง 2 ระดับ จะต้องมีพื้นฐานที่เหมือนกัน ทางด้านคุณลักษณะของผู้เรียนที่พึงปรารถนาและด้านความรู้ เจตคติ ทักษะ เพื่อให้เกิด ความรู้ความเข้าใจ ความตระหนักเกี่ยวกับสถานการณ์ปัญหาสิ่งแวดล้อมเพื่อให้รู้จักการ ใช้ทรัพยากรอย่างฉลาด การพัฒนาค่านิยมและความรู้สึกที่จะมีส่วนร่วมในการรับผิดชอบ ต่อการปรับปรุงคุณภาพและการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ ความใส่ใจในปัญหาสิ่งแวดล้อม ที่เกิดขึ้นในปัจจุบันและที่อาจเกิดขึ้นในอนาคต และสามารถดำรงตนให้เป็นตัวอย่างแก่ ผู้อื่นในสังคมได้อย่างต่อเนื่องสม่ำเสมอ ไม่เปลี่ยนแปลง แต่สำหรับนักศึกษาระดับ ปริญญาโทควรจะมีศักยภาพทางด้านการคิดวิเคราะห์เพื่อความลุ่มลึกทางด้านวิชาการและ มีทักษะทางด้านการวิจัยและการปฏิบัติการมากขึ้น