การศึกษาครั้งนี้เป็นการศึกษาภาคตัดขวาง ในกลุ่มพนักงานที่ปฏิบัติงานใน โรงงานผลิตไม้อัดจำนวน 200 คน ในเขตจังหวัดสมุทรปราการ โดยวัตถุประสงค์ของ การศึกษานี้เพื่อศึกษาปัจจัยต่าง ๆ ที่มีผลต่อการเสื่อมสมรรถภาพของปอดของพนักงาน ที่ปฏิบัติงานในแผนกต่าง ๆ โดยมีสภาพแวดล้อมในการทำงานที่แตกต่างกัน ซึ่งในการ ศึกษานี้แบ่งออกเป็น 3 กลุ่มตามระดับการสัมผัสฝุ่น กล่าวคือ กลุ่มที่มีการสัมผัส กับฝุ่นในระดับสูง ระดับปานกลางและกลุ่มสัมผัสระดับต่ำ การเก็บตัวอย่างอากาศ ใช้เครื่องเก็บตัวอย่างอากาศส่วนบุคคลและแบบพื้นที่ตามวิธีการและมาตรฐานของ NIOSH ที่ 0600. ผลการตรวจและวิเคราะห์การเก็บตัวอย่างอากาส พบว่าค่าเฉลี่ยความเข้มข้นของ ฝุ่นขนาดเล็กที่สามารถเข้าสู่ระบบหายใจได้ในกลุ่มศึกษาทั้ง 3 กลุ่ม มีความเข้มข้น แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 โดยในกลุ่มที่มีการสัมผัสฝุ่น ในระดับสูงมีค่าความเข้มข้นของฝุ่นมากที่สุด เท่ากับ 3.44 มิลลิกรัม/ลูกบาศก์เมตร ส่วนผลการทดสอบสมรรถภาพของปอดของคนงานทั้งหมด พบว่า พนักงานมีลักษณะความผิดปกติ แบบ -Obstructive 33 ราย (ร้อยละ 35.86) และแบบ Restrictive 44 ราย (ร้อยละ 47.82) ส่วนความผิดปกติของสมรรถภาพปอดแบบ Combined พบ 15 ราย (ร้อยละ 16.31) ซึ่งพบในกลุ่มสัมผัสระดับปานกลางและระดับต่ำ ผลการศึกษาในกลุ่มที่มี ความผิดปกติของสมรรถภาพปอดพบว่า ค่า FVC และ FEV(,1) แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติที่ระดับ 0.05 และค่าเฉลี่ยสมรรถภาพปอดในกลุ่มที่มีสมรรถภาพปอดปกติ มีค่า สูงกว่ากลุ่มที่มีผลสมรรถภาพปอดผิดปกติในทุกๆ ค่าของสมรรถภาพปอด (FVC, FEV(,1)/ FVC, FEF(,25-75%)) ผลการทดสอบความแตกต่างของปัจจัยเชิงปริมาณกับสมรรถภาพปอดพบว่า อายุของ พนักงานและระยะเวลาปฏิบัติงานในโรงงานผลิตไม้อัดมีความแตกต่างกันระหว่างกลุ่มที่มี สมรรถภาพปอดปกติกับกลุ่มที่มีสมรรถภาพปอดผิดปกติอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p-value<0.05) สำหรับผลการศึกษาในครั้งนี้สามารถนำไปใช้เป็นแนวทางในการป้องกันและควบคุมปัจจัย ต่างๆ ที่จะมีผลต่อความผิดปกติของระบบทางเดินหายใจในคนงานที่ผลิตไม้อัดได้ต่อไป