วัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างค่าทดสอบสมรรถภาพปอดและค่าที่ตรวจพบจากโพลี่ซอมโนกราฟฟี่ในเด็กที่นอนกรน รูปแบบการวิจัย การวิจัย ณ จุดเวลาใดเวลาหนึ่ง สถานที่ศึกษา ตึกผู้ป่วยนอกและผู้ป่วยใน ฝ่ายกุมารเวชศาสตร์ โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ ประชากร ผู้ป่วยเด็ก อายุ 1-12 ปี ที่มีอาการนอนกรนหรือหายใจเสียงดัง และมารับการรักษาที่ฝ่ายกุมารเวชศาสตร์ โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ วิธีการศึกษา ผู้ป่วยเด็กที่มีอาการนอนกรนหรือหายใจเสียงดัง จะได้รับการทำโพลี่ซอมโนกราฟฟี่ โดยจะกระทำในโรงพยาบาลและห้องที่เงียบสงบ และใช้เวลาอย่างน้อย5 ชั่วโมง ในการสอน เพื่อบันทึกการเคลื่อนไหวของทรวงอกและหน้าท้อง ความแรงของลมหายใจที่ผ่านเข้าออกทางจมูกและปาก ค่าความอิ่มตัวของออกซิเจนในเลือดแดง และคลื่นไฟฟ้าหัวใจ เพื่อนำมาหาค่า Obstructive Apnea Index จากค่าที่บันทึกดังกล่าวในวันต่อมาผู้ป่วยจะได้รับการทดสอบสมรรถภาพปอด โดยวิธี tidal breathingเพื่อบันทึกตัวแปรต่างๆ และนำค่าตัวแปรต่างๆ ที่วัดได้มาหาความสัมพันธ์กับค่าObstructive Apnea Index ผลการศึกษา ผู้ป่วยเด็กที่มีอาการนอนกรนหรือหายใจเสียงดัง จำนวน 50 คนได้รับการทำโพลี่ซอมโนกราฟฟี่ และทดสอบสมรรถภาพปอด เพื่อหาค่า correlationcoefficient ระหว่าง Obstructive Apnea Index และ MTEF/MTIF, time toPTIF, PTIF, TIF50%, Ti/Tt, Ti และ time to PTIF/Ti ซึ่งพบว่ามีค่าเท่ากับ0.1, 0.22, 0.18, 0.21, 0.17, 0.08 และ 0.21 ตามลำดับ โดยที่มีค่า pเท่ากับ 0.97, 0.11, 0.22, 0.15, 0.24, 0.58 และ 0.15 ตามลำดับ บทสรุป ค่าที่วัดได้จากการตรวจสมรรถภาพปอดโดยวิธี tidal breathingไม่มีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p value (+,>) 0.05) กับค่าObstructive Apnea Index ดังนั้นจึงไม่สามารถใช้การทดสอบสมรรถภาพปอดแทนโพลี่ซอมโนกราฟฟี่ ในการวินิจฉัยภาวะ OSA ในเด็กได้