ไวรัสใบด่างจุดวงแหวนในมะละกอก่อโรคร้ายแรงในมะละกอ การนำยีนสร้างโปรตีน เปลือกหุ้มไวรัสเข้าสู่มะละกอสามารถสร้างมะละกอต้านทานไวรัสได้ กลไกการต้านทานไวรัส ในมะละกอดังกล่าวยังไม่มีการศึกษา ในการวิจัยนี้จึงทำการศึกษาความเกี่ยวข้องระหว่าง ความต้านทานไวรัสกับการสร้างโปรตีนเปลือกหุ้มไวรัส เนื่องจากความรู้เกี่ยวกับกลไก การต้านทานไวรัสมีความสำคัญมากในการพัฒนาวิธีการป้องกันไวรัสให้มีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น ในอนาคต ได้ทำการตัดต่อยีนโปรตีนเปลือกหุ้มไวรัสเข้าพลาสมิด pGEX-1(+,l)T ที่ตำแหน่ง ต่อจากยีน GST โดยให้ชื่อพลาสมิดว่า pSA1131 ซึ่งได้ถูกนำเข้าสู่เซลล์ ~iE. coli~i สายพันธุ์ DH5(+,a) เพื่อสร้างโปรตีนเปลือกหุ้มไวรัสที่เชื่อมต่อกับโปรตีน GST โปรตีนนี้ ถูกทำให้บริสุทธิ์โดยใช้ glutathione agarose bead และนำไปใช้ในการผลิตแอนติบอดี้ (polyclonal antibody) ในหนูทดลอง โดยวิธี intraperitoneal immunization ทดสอบ การใช้แอนติบอดี้ที่ผลิตได้ในระดับความเจือจาง 1:100, 1:500 1:1000 และ 1:2000 ทำปฏิกิริยากับโปรตีนเปลือกหุ้มไวรัสที่เชื่อมต่อกับ โปรตีน GST โดยวิธี western blot analysis พบว่าแอนติบอดี้ที่เจือจาง 1:500 ให้ผลการทำปฏิกิริยา ที่ตรวจสอบได้ชัดเจน โดยมีปฏิกิริยารบกวนน้อย และปริมาณโปรตีนต่ำสุดที่ตรวจได้คือ 500 pg ทำการทดสอบมะละกอจำนวน 10 สายพันธุ์คือ G1 G2 G3 G5 T2 T3 T4 T5 T6 และ T7 ซึ่งมี 4 สายพันธุ์ที่ต้านการติดเชื้อไวรัสคือ G2 G3 G5 และ T3 และมี 4 สายพันธุ์คือ G1 T2 T4 และ T5 ที่ไวต่อการติดเชื้อไวรัส ส่วนอีก 2 สายพันธุ์คือ T6 และ T7 ยังไม่ได้ ทำการทดสอบการติดเชื้อไวรัส ใช้แอนตี้บอดี้ทำปฏิกิริยากับโปรตีนจำนวน 35 (+,m)g ที่สกัดจากมะละกอแต่ละสายพันธุ์ ตรวจพบโปรตีนเปลือกหุ้มไวรัสในสายพันธุ์ G1 และ T2 แต่ไม่สามารถตรวจพบโปรตีนดังกล่าวได้ในสายพันธุ์ G2 G3 G5 T3 T4 T5 T6 และ T7 เมื่อทำการตรวจสอบการแสดงออกของยีนโดยวิธี RT-PCR พบแถบดีเอ็นเอของยีนสร้างโปรตีน เปลือกหุ้มไวรัสขนาด 0.96 กิโลเบส ปริมาณมากในสายพันธุ์ G1 และ T2 พบแถบดีเอ็นเอ ในปริมาณน้อยใน T4 T5 และ T7 และพบแถบดีเอ็นเอของยีนที่มีขนาด 0.8 กิโลเบสจำนวน น้อยกว่าปกติใน G2 G3 G5 และ T3 แต่ไม่พบแถบดีเอ็นเอใน T6 ผลการทดลองทั้งหมดนี้ แสดงว่าการต้านทานไวรัสไม่เกี่ยวข้องกับการสร้างโปรตีนเปลือกหุ้มไวรัสแต่น่าจะเกี่ยว กับกลไก gene silencing ซึ่งยับยั้งการแสดงออกของยีนเปลือกหุ้มไวรัส