ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

ผลของเคอร์คิวมินอยด์จากขมิ้นชันต่อการทำงานโปรโมเตอร์ของยีนเอ็มดีอาร์1 และการแสดงออกของยีนเอ็มดีอาร์1/พี-กลัยโคโปรตีนในเซลล์มะเร็งเต้านมของมนุษย์และเซลล์มะเร็งเต้านมจากผู้ป่วยที่ได้รับเคมีบำบัดของโรงพยาบาลมหาราชนครเชียงใหม่ของประเทศไทย

หน่วยงาน สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : ผลของเคอร์คิวมินอยด์จากขมิ้นชันต่อการทำงานโปรโมเตอร์ของยีนเอ็มดีอาร์1 และการแสดงออกของยีนเอ็มดีอาร์1/พี-กลัยโคโปรตีนในเซลล์มะเร็งเต้านมของมนุษย์และเซลล์มะเร็งเต้านมจากผู้ป่วยที่ได้รับเคมีบำบัดของโรงพยาบาลมหาราชนครเชียงใหม่ของประเทศไทย
นักวิจัย : สุวิเวก ลิปิกรโกศล
คำค้น : adriamycin , bisdemethoxycurcumin , colchicine , Curcumin , demethoxycurcumin , human breast carcinoma MCF-7 cell line , RT-PCR , western blot analysis , ดีเมตทอกซีเคอร์คิวมิน , บีสดีเมตทอกทอกซีเคอร์คิวมิน , เคอร์คิวมิน , เซลล์มะเร็งเต้านมชนิด MCF-7 cell line
หน่วยงาน : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย
ผู้ร่วมงาน : -
ปีพิมพ์ : 2549
อ้างอิง : http://elibrary.trf.or.th/project_content.asp?PJID=MRG4780023 , http://research.trf.or.th/node/2043
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

เคอร์คิวมินเป็นสารสำคัญของขมิ้นชันที่มีฤทธิ์ทางชีวภาพ เช่น ฤทธิ์ต้านอักเสบ ต้านอนุมูลอิสระ ต้านการเกิดมะเร็ง และต้านการแบ่งเซลล์ ปัญหาสำคัญที่ทำให้การรักษาผู้ป่วยโรคมระเร็งด้วยเคมีบำบัดไม่ประสบความสำเร็จ และไม่มีประสิทธิภาพ คือเซลล์มะเร็งเกิดการดื้อยา (Drug resistance) หลังจากที่ได้รับยาเคมีบำบัดอย่างต่อเนื่องเป็นระยะเวลานาน พบว่ากลไกหนึ่งของการดื้อยา คือ การแสดงออกในระดับที่มากเกินของโปรตีนชนิดทั้ง 3 ชนิด ได้แก่ พี-กลัยโคโปรตีน (P-glycoprotein, P-gp), เอ็มอาร์พี1 (MRP1) และ เอ็มเอ็กซ์อาร์ (MXR) การศึกษาครั้งนี้ผู้วิจัยได้ทดสอบฤทธิ์ของเคอร์คิวมินอยด์ ทั้ง 3 ชนิด คือ เคอร์คิวมิน, ดีเมตทอกซีเคอร์คิวมิน และบีสดีเมตทอกทอกซีเคอร์คิวมินต่อการแสดงออกของยีนเอ็มดีอาร์1/พี-กลัยโคโปรตีนในเซลล์มะเร็งเต้านมชนิด MCF-7/MDR1-Colchicine cell line ที่ถูกเติมด้วยยาที่เป็นตัวเริ่มต้นสำหรับพี-กลัยโคโปรตีน เช่น Colchicines และ Adriamycin โดยประเมินฤทธ์ความเป็นพิษต่อเซลล์มะเร็งเต้านมชนิด MCF-7/MDR1-Colchicine cell line ของเคอร์คิวมิน, ดีเมตทอกซีเคอร์คิวมิน และบีสดีเมตทอกทอกซีเคอร์คิว๓มิน ด้วยวิธี 3-(4,5-dimethylthiazol-2-yl)-2,5-diphenyl tetrazolium bromine (MTT) และทดสอบคุณสมบัติของเคอร์คิวมิน, ดีเมตทอกซีเคอร์คิวมิน และบีสดีเมตทอกทอกซีเคอร์คิวมิน ในระดับความเข้มข้นที่ไม่เป็นพิษในเซลล์มะเร็งเต้านมชนิด MCF-7/MDR1-colchicine cell line (5 หรือ 10 ไมโครโมลาร์) เป็นเวลา 3 วัน โดยวัดระดับการแสดงออกของยีนเอ็มดีอาร์1/พีกลัยโคโปรตีนด้วยวิธี Reverse transcription-polymerase chain reaction (RT-PCR) and western blot สรุปผลได้ว่า เคอร์คิวมิน, ดีเมตทอกซีเคอร์คิวมิน และบีสดีเมตทอกทอกซีเคอร์คิวมินสามารถลดการแสดงออกของยีนเอ็มดีอาร์1/พี-กลัยโครโปรตีนในเซลล์มะเร็งเต้านมชนิด MCF-7/MDR1-colchicine cell line อย่างมีนัยสำคัญ การศึกษานี้ได้ให้ข้อมูลระดับโมเลกุลสำหรับประยุกต์ใช้ทางคลินิกในผู้ป่วยโรคมะเร็งเต้านม ถึงแม้ว่าจะมีรายงานเกี่ยวกับฤทธิ์ต้านการทำหน้าที่ของพี-กลัยโคโปรตีนของยาหลายชนิด การศึกษครั้งนี้ได้อธิบายถึงฤทธิ์ยับยั้งการแสดงออกของยีนเอ็มดีอาร์1/พี-กลัยโครโปรตีนโดยสารสำคัญจากขมิ้นชัน ฤทธิ์การส่งเสริมนี้อาจเป็นเป้าหมายที่น่าสนใจสำหรับสารสำคัญตัวใหม่ Curcumin is the main biologically active phytochemical in turmeric. Curcumin has anti-inflammatory, antioxidant, anticarcinogenenic and antiproliferative activities. Multidrug resistance (MDR) is a major cause of unsuccessful treatment of cancer in patients. One of the resistance mechanisms that has been characterized is the overexpression of the P-glycoprotein (P-gp), MRP1 and MXR proteins. In the present study, curcumin, demethoxycurcumin and bisdemethoxycurcumin were tested for their potential ability to modulate the MDR1 gene/P-gp expression in multidrug-resistance human breast carcinoma MCF-7/MDR1-colchicine cell line treated with P-glycoprotein substrate drugs, including colchicines and adriamycin. The cytotoxicity of curcumin, demethoxycurcumin and bisdemethoxycurcumin on the MCF-7/MDR1-colchicine cell line were evaluated by 3-(4,5-dimethylthiazol-2-yl)-2,5-diphenyl tetrazolium bromine (MTT) assay. The MCF-7/MDR1-colchicine cell line was treated with a non-cytotoxic dose of curcumin, demethoxycurcumin and bisdemethoxycurcumin (5 or 10 microM) for 3 d. The expression levels of P-gp and MDR1 mRNA were assessed by reverse transcription-polymerase chain reaction (RT-PCR) and western blot analysis. Non-cytotoxic doses of curcumin, demethoxycurcumin and bisdemethoxycurcumin, at concentrations of 5 and 10 microM for 3 d, decreased the level of P-gp and MDR1 mRNA in the MCF-7/MDR1-colchicine cell line in a dose-dependent manner. The current study provides a molecular basis for future clinical trials in human breast cancer patients. Although many drugs that prevent the P-gp function have been reported, this report describes the inhibition of MDR1 gene/P-gp expression by a phytochemical. The modulation of MDR1 expression may be an attractive target for new chemosensitizing agents.

บรรณานุกรม :
สุวิเวก ลิปิกรโกศล . (2549). ผลของเคอร์คิวมินอยด์จากขมิ้นชันต่อการทำงานโปรโมเตอร์ของยีนเอ็มดีอาร์1 และการแสดงออกของยีนเอ็มดีอาร์1/พี-กลัยโคโปรตีนในเซลล์มะเร็งเต้านมของมนุษย์และเซลล์มะเร็งเต้านมจากผู้ป่วยที่ได้รับเคมีบำบัดของโรงพยาบาลมหาราชนครเชียงใหม่ของประเทศไทย.
    กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
สุวิเวก ลิปิกรโกศล . 2549. "ผลของเคอร์คิวมินอยด์จากขมิ้นชันต่อการทำงานโปรโมเตอร์ของยีนเอ็มดีอาร์1 และการแสดงออกของยีนเอ็มดีอาร์1/พี-กลัยโคโปรตีนในเซลล์มะเร็งเต้านมของมนุษย์และเซลล์มะเร็งเต้านมจากผู้ป่วยที่ได้รับเคมีบำบัดของโรงพยาบาลมหาราชนครเชียงใหม่ของประเทศไทย".
    กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
สุวิเวก ลิปิกรโกศล . "ผลของเคอร์คิวมินอยด์จากขมิ้นชันต่อการทำงานโปรโมเตอร์ของยีนเอ็มดีอาร์1 และการแสดงออกของยีนเอ็มดีอาร์1/พี-กลัยโคโปรตีนในเซลล์มะเร็งเต้านมของมนุษย์และเซลล์มะเร็งเต้านมจากผู้ป่วยที่ได้รับเคมีบำบัดของโรงพยาบาลมหาราชนครเชียงใหม่ของประเทศไทย."
    กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย, 2549. Print.
สุวิเวก ลิปิกรโกศล . ผลของเคอร์คิวมินอยด์จากขมิ้นชันต่อการทำงานโปรโมเตอร์ของยีนเอ็มดีอาร์1 และการแสดงออกของยีนเอ็มดีอาร์1/พี-กลัยโคโปรตีนในเซลล์มะเร็งเต้านมของมนุษย์และเซลล์มะเร็งเต้านมจากผู้ป่วยที่ได้รับเคมีบำบัดของโรงพยาบาลมหาราชนครเชียงใหม่ของประเทศไทย. กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย; 2549.