การศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงบรรยายโดยใช้รูปแบบจำลองพฤติกรรมส่งเสริม สุขภาพของเพนเดอร์ มีวัตถุประสงค์เพื่อสำรวจความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วนบุคคล (อายุ, รายได้ครอบครัว, ระดับการศึกษาและจำนวนครั้งของการฝากครรภ์) การรับรู้ประโยชน์ ของพฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพ การรับรู้อุปสรรคของพฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพ และ อำนาจการ ทำนายพฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพของสตรีหลังคลอด กลุ่มตัวอย่างถูกเลือกโดยการเจาะจง คุณสมบัติตามที่ระบุไว้จำนวน 200 ราย ที่ตึกผู้ป่วยในหลังคลอด โรงพยาบาลศูนย์ สรรพสิทธิประสงค์, โรงพยาบาลวารินชำราบ, โรงพยาบาลตระการพืชผล เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้ แบบสอบถามที่ผู้วิจัยแปลและดัดแปลงจากแนวคิดเกี่ยวกับพฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพของ เพนเดอร์ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติบรรยาย, สหสัมพันธ์ของเพียร์สันและการวิเคราะห์ ถดถอยพหุคูณ ผลการศึกษาพบว่าอายุมีความสัมพันธ์ทางบวกกับพฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติที่ระดับ P < .05 จำนวนครั้งของการฝากครรภ์และการรับรู้ประโยชน์ของพฤติกรรม ส่งเสริมสุขภาพมีความสัมพันธ์ทางบวกกับพฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ P < .01 การรับรู้อุปสรรคของพฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพมีความสัมพันธ์ทางลบ กับพฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ P < .01 รายได้ครอบครัว และระดับการศึกษาไม่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพอย่างมีนัยสำคัญทาง สถิติ โดยที่อายุ, จำนวนครั้งของการฝากครรภ์, การรับรู้ประโยชน์และการรับรู้อุปสรรค ของพฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพสามารถร่วมกันทำนายพฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพได้ร้อยละ 49.6 (overall F(4, 195) = 47.95, P < .001). ผลการวิจัยจึงสนับสนุนรูปแบบจำลอง พฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพของเพนเดอร์ได้บางส่วน ผลการศึกษาครั้งนี้จะเป็นประโยชน์ต่อเจ้าหน้าที่ทางด้านสุขภาพทั้งในระดับปฏิบัติ และระดับนโยบาย เพื่อใช้เป็นข้อมูลพื้นฐานเตรียมโปรแกรมส่งเสริมสุขภาพแก่สตรีตั้งครรภ์ และช่วยให้สตรีตั้งครรภ์สามารถคงสภาวะสุขภาพที่ดีพร้อมทั้งสร้างเสริมให้เกิดสุขลักษณะ ในการปฏิบัติพฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพต่อไปในอนาคต