| ชื่อเรื่อง | : | การพัฒนากลุ่มช่วยเหลือตนเองของผู้ดูแลเด็กเพื่อการป้องกันการบาดเจ็บในบริเวณ ที่อยู่อาศัยให้แก่เด็กวัยก่อนเรียน |
| นักวิจัย | : | วนิดา ดุรงค์ฤทธิชัย |
| คำค้น | : | CAREGIVER SELF-HELP GROUP , FAMILY NURSE , HOME INJURY PREVENTION , PRESCHOOLER |
| หน่วยงาน | : | ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย |
| ผู้ร่วมงาน | : | - |
| ปีพิมพ์ | : | 2545 |
| อ้างอิง | : | http://www.thaithesis.org/detail.php?id=46457 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | การศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงปฏิบัติการเพื่อศึกษาผลของการพัฒนากลุ่ม ช่วยเหลือตนเองของผู้ดูแลเด็กเพื่อป้องกันการบาดเจ็บในบริเวณที่อยู่อาศัยให้แก่เด็ก วัยก่อนเรียน ซึ่งมีแนวคิดสำคัญ คือ การช่วยเหลือซึ่งกันและกันอย่างมีส่วนร่วมของ ประชาชนโดยการวิเคราะห์ปัญหาอย่างเป็นระบบภายใต้แบบจำลอง PRECEDE - PROCEED แบ่งการศึกษาออกเป็น 4 ระยะ คือ การวิเคราะห์สถานการณ์ การศึกษาการรับรู้ของผู้ ดูแลเด็ก การศึกษาบทบาทของผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย กระบวนการพัฒนากลุ่มช่วยเหลือตนเอง และการประเมินผล ข้อมูลจากการวิเคราะห์สถานการณ์ใช้เป็นพื้นฐานในการพัฒนากลุ่มของ ผู้ดูแลเด็กและผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย ซึ่งได้แก่ กรรมการชุมชน เจ้าหน้าที่ของรัฐใน ระดับชุมชน เขตและจังหวัด พยาบาลครอบครัวและอาสาสมัครสาธารณสุข ข้อมูลการรับรู้ ของผู้ดูแลและบทบาทของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียใช้ระบุระดับการมีส่วนร่วม กิจกรรมกลุ่ม ที่พัฒนาขึ้นเน้นการช่วยเหลือ ร่วมมือกันและการประสานประโยชน์ระหว่างหน่วยงานทุก ภาคส่วนโดยมุ่งหวังให้เกิดการป้องกันการบาดเจ็บในเด็กวัยก่อนเรียนทั้งในระดับบุคคล กลุ่มและชุมชน ได้แก่การลดพฤติกรรมเสี่ยงของเด็กและผู้ดูแลเด็ก การเฝ้าระวังสิ่ง แวดล้อมเสี่ยงและการจัดระบบความปลอดภัยในชุมชน ประเมินผลทั้งผลลัพธ์ของกลุ่ม ผลกระทบต่อปัจจัยเสี่ยงและผลสุดท้ายต่อการบาดเจ็บของเด็ก ผลการวิเคราะห์ข้อมูลพบว่าครึ่งหนึ่งของเด็กวัยก่อนเรียนเกิดการบาดเจ็บใน บริเวณที่อยู่อาศัย โดยมีอุบัติการณ์ 4.5 ครั้งต่อคนต่อปี ปัจจัยที่สัมพันธ์กับ จำนวนครั้งของการบาดเจ็บอย่างมีนัยสำคัญ ได้แก่ พฤติกรรมเสี่ยงของเด็ก สถานภาพสมรส ของผู้ดูแลเด็ก สิ่งแวดล้อมเสี่ยงและผลิตภัณฑ์อันตรายต่างๆ การพัฒนากลุ่มช่วยเหลือ ตนเองประกอบด้วยขั้นตอนหลัก 4 ขั้นตอน คือ การก่อตัวของกลุ่ม การพัฒนากิจกรรมกลุ่ม การขยายตัวของกิจกรรมกลุ่มและการดำเนินการกลุ่มด้วยตนเองอย่างอิสระ กิจกรรมกลุ่ม ที่เกิดขึ้นจำแนกออกเป็น 3 ลักษณะ คือ กิจกรรมที่เกี่ยวข้องกับผู้ดูแลเด็ก กิจกรรม เพื่อลดความเสี่ยงของผลิตภัณฑ์และกิจกรรมเพื่อลดอันตรายของสิ่งแวดล้อม กลุ่มช่วยเหลือ ตนเองที่พัฒนาขึ้นมีผลต่อพฤติกรรมการป้องกันการบาดเจ็บของผู้ดูแลเด็ก สิ่งแวดล้อมเสี่ยง ผลิตภัณฑ์ที่เป็นอันตรายและการบาดเจ็บในบริเวณที่อยู่อาศัยของเด็กวัยก่อนเรียน ข้อเสนอแนะที่ได้จากการวิจัย คือ เทคนิคการมีส่วนร่วมด้วยการวิเคราะห์ปัญหา อย่างเป็นระบบช่วยให้ผู้ดูแลเด็กและผู้มีส่วนเกี่ยวข้องพิจารณา ตัดสินใจและปฏิบัติ พฤติกรรมการป้องกันสุขภาพด้วยตนเอง การใช้กลวิธีช่วยเหลือตนเองช่วยส่งเสริมให้เกิด การป้องกันปัญหาการบาดเจ็บในเด็กวัยก่อนเรียนและควรนำไปปรับใช้ในชุมชนที่มีสภาพ คล้ายคลึงกันต่อไป |
| บรรณานุกรม | : |
วนิดา ดุรงค์ฤทธิชัย . (2545). การพัฒนากลุ่มช่วยเหลือตนเองของผู้ดูแลเด็กเพื่อการป้องกันการบาดเจ็บในบริเวณ ที่อยู่อาศัยให้แก่เด็กวัยก่อนเรียน.
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. วนิดา ดุรงค์ฤทธิชัย . 2545. "การพัฒนากลุ่มช่วยเหลือตนเองของผู้ดูแลเด็กเพื่อการป้องกันการบาดเจ็บในบริเวณ ที่อยู่อาศัยให้แก่เด็กวัยก่อนเรียน".
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. วนิดา ดุรงค์ฤทธิชัย . "การพัฒนากลุ่มช่วยเหลือตนเองของผู้ดูแลเด็กเพื่อการป้องกันการบาดเจ็บในบริเวณ ที่อยู่อาศัยให้แก่เด็กวัยก่อนเรียน."
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย, 2545. Print. วนิดา ดุรงค์ฤทธิชัย . การพัฒนากลุ่มช่วยเหลือตนเองของผู้ดูแลเด็กเพื่อการป้องกันการบาดเจ็บในบริเวณ ที่อยู่อาศัยให้แก่เด็กวัยก่อนเรียน. กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย; 2545.
|
