ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

การพัฒนากลุ่มช่วยเหลือตนเองของผู้ดูแลเด็กเพื่อการป้องกันการบาดเจ็บในบริเวณ ที่อยู่อาศัยให้แก่เด็กวัยก่อนเรียน

หน่วยงาน ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : การพัฒนากลุ่มช่วยเหลือตนเองของผู้ดูแลเด็กเพื่อการป้องกันการบาดเจ็บในบริเวณ ที่อยู่อาศัยให้แก่เด็กวัยก่อนเรียน
นักวิจัย : วนิดา ดุรงค์ฤทธิชัย
คำค้น : CAREGIVER SELF-HELP GROUP , FAMILY NURSE , HOME INJURY PREVENTION , PRESCHOOLER
หน่วยงาน : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย
ผู้ร่วมงาน : -
ปีพิมพ์ : 2545
อ้างอิง : http://www.thaithesis.org/detail.php?id=46457
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

การศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงปฏิบัติการเพื่อศึกษาผลของการพัฒนากลุ่ม ช่วยเหลือตนเองของผู้ดูแลเด็กเพื่อป้องกันการบาดเจ็บในบริเวณที่อยู่อาศัยให้แก่เด็ก วัยก่อนเรียน ซึ่งมีแนวคิดสำคัญ คือ การช่วยเหลือซึ่งกันและกันอย่างมีส่วนร่วมของ ประชาชนโดยการวิเคราะห์ปัญหาอย่างเป็นระบบภายใต้แบบจำลอง PRECEDE - PROCEED แบ่งการศึกษาออกเป็น 4 ระยะ คือ การวิเคราะห์สถานการณ์ การศึกษาการรับรู้ของผู้ ดูแลเด็ก การศึกษาบทบาทของผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย กระบวนการพัฒนากลุ่มช่วยเหลือตนเอง และการประเมินผล ข้อมูลจากการวิเคราะห์สถานการณ์ใช้เป็นพื้นฐานในการพัฒนากลุ่มของ ผู้ดูแลเด็กและผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย ซึ่งได้แก่ กรรมการชุมชน เจ้าหน้าที่ของรัฐใน ระดับชุมชน เขตและจังหวัด พยาบาลครอบครัวและอาสาสมัครสาธารณสุข ข้อมูลการรับรู้ ของผู้ดูแลและบทบาทของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียใช้ระบุระดับการมีส่วนร่วม กิจกรรมกลุ่ม ที่พัฒนาขึ้นเน้นการช่วยเหลือ ร่วมมือกันและการประสานประโยชน์ระหว่างหน่วยงานทุก ภาคส่วนโดยมุ่งหวังให้เกิดการป้องกันการบาดเจ็บในเด็กวัยก่อนเรียนทั้งในระดับบุคคล กลุ่มและชุมชน ได้แก่การลดพฤติกรรมเสี่ยงของเด็กและผู้ดูแลเด็ก การเฝ้าระวังสิ่ง แวดล้อมเสี่ยงและการจัดระบบความปลอดภัยในชุมชน ประเมินผลทั้งผลลัพธ์ของกลุ่ม ผลกระทบต่อปัจจัยเสี่ยงและผลสุดท้ายต่อการบาดเจ็บของเด็ก ผลการวิเคราะห์ข้อมูลพบว่าครึ่งหนึ่งของเด็กวัยก่อนเรียนเกิดการบาดเจ็บใน บริเวณที่อยู่อาศัย โดยมีอุบัติการณ์ 4.5 ครั้งต่อคนต่อปี ปัจจัยที่สัมพันธ์กับ จำนวนครั้งของการบาดเจ็บอย่างมีนัยสำคัญ ได้แก่ พฤติกรรมเสี่ยงของเด็ก สถานภาพสมรส ของผู้ดูแลเด็ก สิ่งแวดล้อมเสี่ยงและผลิตภัณฑ์อันตรายต่างๆ การพัฒนากลุ่มช่วยเหลือ ตนเองประกอบด้วยขั้นตอนหลัก 4 ขั้นตอน คือ การก่อตัวของกลุ่ม การพัฒนากิจกรรมกลุ่ม การขยายตัวของกิจกรรมกลุ่มและการดำเนินการกลุ่มด้วยตนเองอย่างอิสระ กิจกรรมกลุ่ม ที่เกิดขึ้นจำแนกออกเป็น 3 ลักษณะ คือ กิจกรรมที่เกี่ยวข้องกับผู้ดูแลเด็ก กิจกรรม เพื่อลดความเสี่ยงของผลิตภัณฑ์และกิจกรรมเพื่อลดอันตรายของสิ่งแวดล้อม กลุ่มช่วยเหลือ ตนเองที่พัฒนาขึ้นมีผลต่อพฤติกรรมการป้องกันการบาดเจ็บของผู้ดูแลเด็ก สิ่งแวดล้อมเสี่ยง ผลิตภัณฑ์ที่เป็นอันตรายและการบาดเจ็บในบริเวณที่อยู่อาศัยของเด็กวัยก่อนเรียน ข้อเสนอแนะที่ได้จากการวิจัย คือ เทคนิคการมีส่วนร่วมด้วยการวิเคราะห์ปัญหา อย่างเป็นระบบช่วยให้ผู้ดูแลเด็กและผู้มีส่วนเกี่ยวข้องพิจารณา ตัดสินใจและปฏิบัติ พฤติกรรมการป้องกันสุขภาพด้วยตนเอง การใช้กลวิธีช่วยเหลือตนเองช่วยส่งเสริมให้เกิด การป้องกันปัญหาการบาดเจ็บในเด็กวัยก่อนเรียนและควรนำไปปรับใช้ในชุมชนที่มีสภาพ คล้ายคลึงกันต่อไป

บรรณานุกรม :
วนิดา ดุรงค์ฤทธิชัย . (2545). การพัฒนากลุ่มช่วยเหลือตนเองของผู้ดูแลเด็กเพื่อการป้องกันการบาดเจ็บในบริเวณ ที่อยู่อาศัยให้แก่เด็กวัยก่อนเรียน.
    กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย.
วนิดา ดุรงค์ฤทธิชัย . 2545. "การพัฒนากลุ่มช่วยเหลือตนเองของผู้ดูแลเด็กเพื่อการป้องกันการบาดเจ็บในบริเวณ ที่อยู่อาศัยให้แก่เด็กวัยก่อนเรียน".
    กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย.
วนิดา ดุรงค์ฤทธิชัย . "การพัฒนากลุ่มช่วยเหลือตนเองของผู้ดูแลเด็กเพื่อการป้องกันการบาดเจ็บในบริเวณ ที่อยู่อาศัยให้แก่เด็กวัยก่อนเรียน."
    กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย, 2545. Print.
วนิดา ดุรงค์ฤทธิชัย . การพัฒนากลุ่มช่วยเหลือตนเองของผู้ดูแลเด็กเพื่อการป้องกันการบาดเจ็บในบริเวณ ที่อยู่อาศัยให้แก่เด็กวัยก่อนเรียน. กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย; 2545.