พอร์ไฟโรโมแนส จินจิวาลิส เป็นจุลชีพชนิดหนึ่งที่มีความสำคัญในการก่อโรคปริทันต์ อักเสบ เชื้อชนิดนี้มีศักยภาพก่อโรคหลายอย่างซึ่งรวมถึงความสามารถในการยึดติดและรุกราน เข้าสู่เนื้อเยื่อ มีผู้ศึกษากันมากว่าเชื้อชนิดนี้สามารถยึดติดและรุกรานเข้าสู่เซลล์ เยื่อบุผิวและเซลล์บุโพรงได้ อย่างไรก็ตาม ความรู้ที่เกี่ยวข้องกับการรุกรานของเชื้อ ชนิดนี้เข้าสู่เซลล์ไฟโบรบลาสต์จากเหงือกมนุษย์ยังมีจำกัด เนื่องจากเซลล์ไฟโบรบลาสต์ จากเหงือกเป็นเซลล์ที่มีจำนวนมากที่สุดในอวัยวะปริทันต์และมีหน้าที่สำคัญในการคงสภาพ ของเมทริกซ์นอกเซลล์ การที่เชื้อชนิดนี้สามารถรุกรานเข้าสู่เซลล์ไฟโบรบลาสต์จึงอาจมี ความสำคัญในทางคลินิก การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อประเมินความสามารถของเชื้อพอร์ไฟโรโมแนส จินจิวาลิสในการรุกรานเข้าสู่เซลล์ไฟโบรบลาสต์ที่เพาะเลี้ยงจากเหงือกมนุษย์โดยใช้วิธี สอบวิเคราะห์แอนติไบโอติกโพรเทกชัน ศึกษาปฏิสัมพันธ์ระหว่างเชื้อกับเซลล์ไฟโบรบลาสต์ ด้วยกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอน และศึกษาผลจากการรุกรานของเชื้อในการเหนี่ยวนำให้เกิด การเปลี่ยนแปลงปริมาณของโปรทีนและคอลลาเจนชนิดที่ 1 ที่หลั่งจากเซลล์ไฟโบรบลาสต์ด้วย ปฏิกิริยาคูมาซซีบลู และการสอบวิเคราะห์เอนไซม์ลิงค์อิมมูโนซอร์เบนท์ ตามลำดับ ผลการ ศึกษาแสดงให้เห็นว่าเชื้อนี้สามารถรุกรานเข้าสู่เซลล์ไฟโบรบลาสต์ที่เพาะเลี้ยงจาก เหงือกมนุษย์ได้โดยมีประสิทธิภาพในการรุกรานเท่ากับร้อยละ 0.17 จากการศึกษาด้วย กล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนแบบส่องกราดพบว่ามีฟิโลโพเดียจำนวนมากเกิดขึ้นบนผิวเซลล์ ไฟโบรบลาสต์ที่มีเชื้อยึดติดอยู่ ส่วนการศึกษาด้วยกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนแบบส่องผ่าน พบว่ามีเชื้อยึดติดอยู่บนผิวเซลล์ไฟโบรบลาสต์โดยมีส่วนยื่นของเซลล์ล้อมรอบอยู่ และพบ เชื้อภายในไซโทพลาซึมของเซลล์ไฟโบรบลาสต์โดยไม่มีเยื่อหุ้มหลังจากบ่มเชื้อร่วมกับเซลล์ ไฟโบรบลาสต์นาน 90 นาที เซลล์ไฟโบรบลาสต์ที่สัมผัสเชื้อชนิดนี้จะมีช่องว่างเกิดขึ้น ในเซลล์เป็นจำนวนมาก และมีการขยายตัวของรัฟเอนโดพลาสมิกเรทิคิวลัมในบางเซลล์ การเปลี่ยนแปลงดังกล่าวพบได้ตั้งแต่ชั่วโมงแรกที่เซลล์สัมผัสกับเชื้อ อย่างไรก็ตาม พบว่าการรุกรานของเชื้อชนิดนี้เข้าสู่เซลล์ไฟโบรบลาสต์ไม่ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลง ปริมาณของโปรทีนและคอลลาเจนชนิดที่ 1 ที่หลั่งออกจากเซลล์ไฟโบรบลาสต์