เชื้อจุลินทรีย์บางชนิดเป็นสาเหตุของโรคปริทันต์ อักเสบในผู้ใหญ่ จากการตรวจพบเชื้อย้อมติดสีแกรมลบ ซึ่งส่วนใหญ่ไม่ใช้ออกซิเจนในการเจริญ มีรายงานถึงความ สำเร็จในการรักษาโรคดดยการสอนอนามัยช่องปากและขูดหิน น้ำลายเกลารากฟัน แต่บางกรณีอาจไม่สามารถกำจัดเชื้อที่ เป็นสาเหตุได้หมด เนื่องจากเชื้อแทรกซึมเข้าไปอยู่ในเนื้อ เยื่อปริทันต์หรืออยู่ในบริเวณที่เครื่องมือปริทันต์เข้าไปถึง การใช้ยาต้านจุลินทรีย์เฉพาะตำแหน่งเพื่อเสริมการรักษา เป็นทางเลือกหนึ่งในการยับยั้งเชื้อ เจลสารสกัด ฟ้าทะลายโจรจึงได้รับการพัฒนาขึ้นเพื่อใช้รักษาโรคปริทันต์ อักเสบในผู้ใหญ่โดยให้มีลักษณะง่ายต่อการใส่ในร่องลึก ปริทันต์และย่อยสลายได้ในร่างกาย และเมื่อทดสอบนอกกาย พบว่าเจลมีฤทธิ์ในการยับยั้งเชื้อพอร์ไฟโรโมแนส จินจิวาลิส การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบผลทาง คลินิกและจุลชีววิทยาระหว่างกลุ่มที่ได้รับการขูดหิน น้ำลายเกลารากฟัน กลุ่มที่ได้รับการใส่เจลสารสกัด ฟ้าทะลายโจร กลุ่มที่ได้รับการขูดหินน้ำลายเกลารากฟัน ร่วมกับการใส่เจลสารสกัดฟ้าทะลายโจร กลุ่มที่ได้รับ การขูดหินน้ำลายเกลารากฟันร่วมกับการใส่เจลเบสและกลุ่ม ควบคุม ในผู้ป่วยโรคปริทันต์อักเสบในผู้ใหญ่ 8 คน โดย เลือกฟันรากเดียที่มีร่องลึกปริทันต์ 5-7 มิลลิเมตรและมี เลือดออกเมื่อหยั่งจำนวน 5 ซี่ที่ไม่ติดกันจากผู้ป่วย ทุกคน และสุ่มให้รับการทดลอง 5 กลุ่มพร้อมกัน ติดตามผล ทุก 2 สัปดาห์จนถึงวันที่ 49 พบว่าความลึกของร่องลึก ปริทันต์ในกลุ่มที่ได้รับการขูดหินน้ำลายเกลารากฟัน อย่างเดียวหรือร่วมกับการใส่เจลหรือเจลเบสลดลงทุกช่วง เวลาเมื่อเทียบกับก่อนรักษา ส่วนกลุ่มที่ได้รับการใส่เจล ความลึกของร่องลึกปริทันต์ลดลงเฉพาะวันที่ 49 ขณะที่ กลุ่มควบคุมไม่พบการเปลี่ยนแปลง อย่างไรก็ตามไม่มีความ แตกต่างระหว่างกลุ่ม ส่วนระดับยึดเกาะไม่เปลี่ยนแปลง ทุกกลุ่ม เมื่อศึกษาดัชนีสภาพเหงือกพบว่าลดลงทุกกลุ่ม เมื่อเทียบกับก่อนรักษา เมื่อเปรียบเทียบระหว่างกลุ่มที่ เวลาเริ่มต้นพบว่ามีความแตกต่าง โดยกลุ่มที่ได้รับการใส่ เจลและกลุ่มที่ได้รับการขูดหินน้ำลายเกลารากฟันร่วมกับ การใสเจลมีดัชนีสภาพเหงือกไม่แตกต่างกัน แต่สูงกว่ากลุ่ม ที่เหลืออย่างมีนัยสำคัญ โดยหลังการรักษาพบว่า กลุ่มที่ ได้รับการขูดหินน้ำลายเกลารากฟันร่วมกับการใส่เจล มีดัชนีสภาพเหงือกลดลงมากกว่ากลุ่มที่ได้รับการใส่เจล ส่วนกลุ่มที่ได้รับการขูดหินน้ำลายเกลารากฟันอย่างเดียว หรือร่วมกับการใส่เจลหรือเจลเบสและกลุ่มควบคุม มี ดัชนีสภาพเหงือกไม่แตกต่างกันที่เวลาเริ่มต้น หลังการ รักษาพบว่ากลุ่มที่ได้รับการขูดหินน้ำลายเกลารากฟัน อย่างเดียวหรือร่วมกับการใส่เจลหรือเจลเบสมีดัชนี สภาพเหงือกไม่แตกต่างกัน แต่ลดลงมากกว่ากลุ่ม ควบคุมอย่างมีนัยสำคัญ ส่วนดัชนีเลือดออกในกลุ่มที่ได้ รับการขูดหินน้ำลายเกลารากฟันอย่างเดียว หรือร่วม กับการใส่เจลหรือเจลเบส พบว่าลดลงมากกว่ากลุ่มที่ได้ รับการใส่เจลและกลุ่มควบคุม แต่เมื่อวิเคราะห์ทางสถิติ ไม่พบความแตกต่างระหว่างกลุ่ม เมื่อศึกษาการกระจายของเชื้อใต้เหงือกก่อนการ รักษา ทุกกลุ่มมีการกระจายของเชื้อไม่ต่างกัน โดยมี สัดส่วนของเชื้อรูปกลมน้อย สัดส่วนของเชื้อรูปแท่งเคลื่อน ที่ได้และสไปโรขีตส์มาก หลังรักษาสัดส่วนของเชื้อรูปกลม เพิ่มขึ้น สัดส่วนของสไปโรขีตส์ลดลงอย่างมีนัยสำคัญใน กลุ่มที่ได้รับการขูดหินน้ำลายเกลารากฟันเพียงอย่างเดียว หรือร่วมกับการใส่เจลทุกช่วงเวลา และลดลงเฉพาะ วันที่ 49 ในกลุ่มที่ได้รับการใส่เจล ส่วนกลุ่มควบคุมมี สัดส่วนของเชื้อรูปกลมเพิ่มขึ้นเฉพาะวันที่ 49 สัดส่วน ของสไปโรขีตส์ลดลงในวันที่ 35 และ 49 ขณะที่สัดส่วน ของเชื้อรูปแท่งเคลื่อนที่ได้ในกลุ่มที่ได้รับการขูดหิน น้ำลายเกลารากฟันลดลงเฉพาะวันที่ 49 และสัดส่วน ของเชื้อชนิดเดียวกันนี้ในกลุ่มที่ได้รับการขูดหินน้ำลาย เกลารากฟันร่วมกับการใส่เจลลงในวันที่ 35 และ 49 เมื่อเปรียบเทียบระหว่างกลุ่ม พบว่ากลุ่มที่ได้รับการขูด หินน้ำลายเกลารากฟันเพียงอย่างเดียว หรือร่วมกับการ ใส่เจลมีสัดส่วนของเชื้อรูปกลมเพิ่มขึ้น สัดส่วนของเชื้อ รูปแท่งเคลื่อนที่ได้และสไปโรขีตส์ลดลงมากกว่ากลุ่มที่ ได้รับการใส่เจลและกลุ่มควบคุม เมื่อศึกษาร้อยละของ โคโลนีที่ให้สีดำไม่พบความแตกต่างระหว่างกลุ่ม ยกเว้น กลุ่มที่ได้รับการขูดหินน้ำลายเกลารากฟันเพียงอย่างเดียว หรือร่วมกับการใส่เจล ซึ่งมีร้อยละของโคโลนีที่ให้สีดำ มากกว่ากลุ่มอื่นอย่างมีนัยสำคัญในวันที่ 49 จากการทดลองสรุปได้ว่า การใส่เจลสารสกัด ฟ้าทะลายโจรโดยไม่ขูดหินน้ำลายเกลารากฟันร่วมด้วยใน การรักษาผู้ป่วยโรคปริทันต์อักเสบในผู้ใหญ่ ไม่ทำให้เกิด การเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ และเมื่อเปรียบ เทียบผลของการขูดหินน้ำลายเกลารากฟันเพียงอย่างเดียว หรือร่วมกับการใส่เจล พบว่าไม่มีความแตกต่างกันอย่าง มีนัยสำคัญทางสถิติ เนื่องจากเจลที่ใช้ในการวิจัยได้รับการ พัฒนาตำรับเป็นครั้งแรก จึงมีลักษณะค่อนข้างเหลวและอาจ ไหลออกจากร่องลึกปริทันต์เร็วเกินไป ควรพัฒนาตำรับเจล ให้มีลักษณะหนืดยิ่งขึ้นและทดสอบในคลินิกต่อไป