วัตถุประสงค์ในการศึกษาครั้งนี้ เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบผลของนวมขนาดต่างๆ ที่มีต่อความเมื่อยล้าของกล้ามเนื้อในการชกมวยในนักมวยที่มีประสบการณ์การชกสูงจำนวน 10 คน และในนักมวยที่มีประสบการณ์การชกปานกลางจำนวน 10 คน โดยมีกลุ่มที่ไม่ใช่ นักมวยจำนวน 10 คน เป็นกลุ่มควบคุม แต่ละกลุ่มไม่มีความแตกต่างด้านอายุและทุกคน ถนัดขวา โดยทั้ง 3 กลุ่มมีอายุเฉลี่ย 16.1(+,ฑ)0.84 ปี กลุ่มตัวอย่างรับการทดสอบ สมรรถภาพทางกายคือ ปริมาตรแขนและขา, %ไขมันในร่างกาย, ความอ่อนตัว, ความแข็งแรง ของกล้ามเนื้อมือและกล้ามเนื้อต้นขา, ความสามารถในการใช้ออกซิเจนสูงสุด, การทดสอบ แรงของการชก, ความถี่ของการชก, ความเร็วสูงสุดของการชก และความเร็ว ณ จุดกระทบ ของการชกทุก 15 วินาที ตลอดช่วงของการชกอย่างต่อเนื่องเป็นเวลา 3 นาที ข้อมูล: แรง, ความถี่ และความเร็วของการชกได้มาจากอุปกรณ์วัดแรงและระบบวิเคราะห์การเคลื่อนไหว แบบ 2 มิติ ซึ่งระบบนี้ได้ข้อมูลจากการติดตั้งกล้อง 1 ตัวที่สามารถจับภาพได้ 50 ภาพ/ วินาที การศึกษาครั้งนี้ศึกษาเฉพาะการชกหมัดตรง ความสูงของเป้าอยู่ในแนวระดับไหล่ ของผู้ถูกทดสอบแต่ละคน การวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติใช้การวิเคราะห์ความแปรปรวน ทางเดียว (One way ANOVA) ผลการวิจัยพบว่า 1) แรง, ความถี่, ความเร็วสูงสุด, ความเร็ว ณ จุดกระทบ และระดับความเมื่อยล้าของการชกมวย ระหว่างการสวมนวมขนาดต่างๆ (6, 10, 12 และ 18 ออนซ์) ไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ p<0.05 ยกเว้น ความเร็ว ณ จุดกระทบที่ 90 วินาทีของการสวมนวมขนาด 6 ออนซ์มากกว่า 12 ออนซ์ ในกลุ่ม HB, ความเร็ว ณ จุดกระทบที่ 120 วินาทีของการสวมนวมขนาด 6 และ 10 ออนซ์ มากกว่า 18 ออนซ์ในกลุ่ม MB อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ p<0.05 2) แรง และความเร็ว สูงสุดของการชกมวย ระหว่างกลุ่มนักมวยที่มีประสบการณ์สูง, กลุ่มนักมวยที่มีประสบการณ์ ปานกลาง และกลุ่มที่ไม่ใช่นักมวยมีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ p<0.05 ในนวมขนาด 6, 10, 12 และ 18 ออนซ์ 3) ความถี่, ความเร็ว ณ จุดกระทบและระดับความ เมื่อยล้าของการชกมวยระหว่างกลุ่มนักมวยที่มีประสบการณ์สูง, กลุ่มนักมวยที่มีประสบการณ์ ปานกลาง และกลุ่มที่ไม่ใช่นักมวย ไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ p<0.05 ในนวมขนาด 6, 10, 12 และ 18 ออนซ์ ยกเว้นความเร็ว ณ จุดกระทบที่เวลา 90 วินาทีของ HB น้อยกว่า NB อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ p<0.05 จากผลการวิจัยครั้งนี้แสดงให้เห็นว่า นวมขนาดต่างๆ ที่ศึกษาไม่ทำให้อัตราความ เมื่อยล้าของกล้ามเนื้อแขนต่างกัน ดังนั้น ตามพระราชบัญญัติกีฬามวยที่พยายามให้ใช้ นวมใหญ่ขึ้น ไม่น่าทำให้กล้ามเนื้อนักมวยล้าเร็วขึ้นจากเดิมจนเสียเปรียบกันอันเนื่อง มาจากการ์ดตก เพราะกล้ามเนื้อแขนล้าต่างกัน ในนวมทุกขนาดที่ศึกษา พบว่าใน HB เมื่อใช้นวมขนาดเดียวกันกับ MB และ NB แล้วพิจารณาที่ Fatigue curve จะเกิดการ ได้เปรียบ-เสียเปรียบเกิดขึ้น ดังนั้นถ้านักมวยต้องการเป็นผู้ได้เปรียบในการชก ก็ต้อง มีสมรรถภาพทางกายที่ดี ไม่ต้องไปกังวลกับขนาดของนวม เพราะถึงอย่างไรนักมวยและ คู่ต่อสู้ก็ต้องใช้นวมขนาดเดียวกันอยู่แล้ว