ถึงแม้ว่าจะมียาใหม่ๆ ที่มีประสิทธิภาพในการลดอาการซึมเศร้า แต่โอกาสที่สตรี จะฟื้นหายจากความซึมเศร้าอย่างสมบูรณ์เป็นไปได้ยากและมีความจำกัด การศึกษาครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ที่จะค้นหาความหมายของความซึมเศร้า และกระบวนการฟื้นหายจากความ ซึมเศร้าในทัศนะของสตรีวัยกลางคนที่มีภาวะซึมเศร้า ระเบียบวิธีวิจัยที่ใช้ในการ ศึกษาครั้งนี้ คือการวิจัยเชิงคุณภาพแบบการสร้างทฤษฎีจากข้อมูลพื้นฐาน ข้อมูลหลัก ในการวิเคราะห์ครั้งนี้ได้จากสัมภาษณ์เจาะลึกสตรีที่ได้รับการวินิจฉัยโรคซึมเศร้า ชนิดรุนแรง ที่มารับบริการในโรงพยาบาลใหญ่ 3 แห่ง ในกรุงเทพมหานคร จำนวน 31 คน ซึ่งมีทั้งสตรีที่ยังคงมีอาการซึมเศร้าและปราศจากอาการซึมเศร้า วิเคราะห์ข้อมูลจาก พื้นฐานการเปรียบเทียบข้อมูลและการตั้งคำถามอย่างมีความไวเชิงทฤษฎี ผลการศึกษาพบว่าความหมายของความซึมเศร้ามีการเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลาจากก่อน เข้าสู่ระบบบริการสุขภาพจนกระทั่งฟื้นหายจากความซึมเศร้าหรืออยู่กับความซึมเศร้า ซึ่ง เริ่มตั้งแต่การไม่รู้จักความหมายของความซึมเศร้า รู้สึกว่าใจคอไม่ค่อยดี ความซึมเศร้า เป็นโรคของคนบ้า เป็นโรคของผู้แพ้ เป็นโรคที่จับต้องไม่ได้ เป็นโรคเครียด โรคคิดมาก โรคขาดรัก และสุดท้ายความซึมเศร้าเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต เป็นช่วงหนึ่งของชีวิต และ เป็นโรคที่ใครๆ ก็เป็นกัน และผลการศึกษาปรากฏการณ์การฟื้นหายจากความซึมเศร้าได้ ทฤษฎีเชิงสาระชื่อว่า "การคืนความสำคัญให้ตนเองจากการสูญเสียความรู้สึกมีคุณค่า ในตนเองของสตรีวัยกลางคนที่มีความซึมเศร้า" ทฤษฎีนี้จำแนกเป็น 3 ช่วง ช่วงแรกคือ "เงื่อนไขเชิงสาเหตุของความซึมเศร้า" เป็นช่วงที่อธิบายเงื่อนไขเชิงสาเหตุของการเกิด ความซึมเศร้าในลักษณะกระบวนการประกอบด้วยการมีปฏิสัมพันธ์ระหว่างสิ่งที่เป็นศูนย์กลาง แห่งชีวิตของสตรีและการประเมินตัดสินการกระทำของบุคคลที่เป็นศูนย์กลางแห่งชีวิต ในทางลบ ซึ่งส่งผลให้สตรีรับรู้ว่าตนเองไม่มีคุณค่า จึงตอบสนองเป็นอาการซึมเศร้า จนกระทั่งสามารถระลึกรู้การเปลี่ยนแปลงในตนเองได้ ช่วงที่สอง ช่วง "การเรียนรู้ เกี่ยวกับความซึมเศร้า" ประกอบด้วยมโนทัศน์ที่อธิบายกลยุทธ์ในการจัดการกับอาการ ซึมเศร้า 3 มโนทัศน์ที่อาจเกิดขึ้นพร้อมๆ กัน หรืออาจเกิดกลยุทธ์ใดก่อนหลังขึ้นอยู่ กับเงื่อนไขของแต่ละบุคคล กลยุทธ์ดังกล่าวได้แก่ การจัดการกับความซึมเศร้าด้วยตนเอง การขอความช่วยเหลือ และการไตร่ตรองตนเอง ส่วนช่วงสุดท้ายเป็นช่วง "การฟื้นหายจาก ความซึมเศร้า" ประกอบด้วยมโนทัศน์การคลายปมและการเติบโตในตนเอง ช่วงนี้เป็นช่วงที่ สตรีสามารถฟื้นหายจากความซึมเศร้าได้อย่างสมบูรณ์โดยการคืนความสำคัญให้กับตนเอง จากการที่เคยยึดถือและให้ความสำคัญกับบุคคลอื่นเสมือนเป็นศูนย์กลางแห่งชีวิต จึงทำให้ รู้สึกถึงคุณค่าของตนเองและกลับกลายเป็นบุคคลใหม่ที่มีความเติบโตในตนเองและฟื้นหาย จากความซึมเศร้าไปในที่สุด การศึกษาครั้งนี้ให้ข้อเสนอแนะต่อนโยบายสุขภาพและการศึกษาของชาติที่คำนึงถึง ความเป็นหญิงชาย แนวทางการปฏิบัติการพยาบาลในคลินิกและในชุมชน และการวิจัยเพื่อ ขยายความรู้เกี่ยวกับความซึมเศร้าและการพัฒนาให้เป็นทฤษฎีที่มีการนำไปใช้อย่าง แพร่หลายต่อไป