การศึกษาเชิงพรรณนานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ ศึกษาความรู้ความเข้าใจ การปฏิบัติ กิจกรรม ผลดีและปัญหา/อุปสรรคที่พบในการเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ ของ อาจารย์พยาบาลที่มีประสบการณ์สอน ระดับการศึกษาและประสบการณ์ฝึกอบรมต่างกัน รวมทั้ง ศึกษาวิธีการสอนที่ใช้ในคณะพยาบาลศาสตร์ สังกัดทบวงมหาวิทยาลัย กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ ในการศึกษาเป็นอาจารย์พยาบาล จำนวน 170 คนจากคณะพยาบาลศาสตร์ 13 แห่งที่สอนใน หลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต ปีการศึกษาที่ 2545 เก็บรวบรวมข้อมูลระหว่างเดือนกรกฎาคม- พฤศจิกายน 2545 ด้วยวิธีส่งแบบสอบถามทางไปรษณีย์ ผลการวิจัยพบว่า อาจารย์พยาบาล มีการรับรู้เกี่ยวกับความรู้ความเข้าใจในการจัดการเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ การปฏิบัติกิจกรรมการเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ ผลดีของการจัดการเรียนการสอน ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ อยู่ในระดับสูง อาจารย์พยาบาลที่มีประสบการณ์สอนและประสบการณ์ ฝึกอบรมเกี่ยวกับการจัดการเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญต่างกันมีการรับรู้ เกี่ยวกับความรู้ความเข้าใจ การปฏิบัติกิจกรรม ความคิดเห็นเกี่ยวกับผลดีและปัญหา อุปสรรคที่พบในวิธีการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ โดยอาจารย์ที่มีประสบการณ์สอนมากและอาจารย์ที่มีประสบการณ์การฝึกอบรมเกี่ยวกับการ จัดการเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญมีค่าคะแนนเฉลี่ยสูงกว่าอาจารย์ที่มีประสบการณ์ สอนน้อยและอาจารย์ที่ไม่ได้รับการฝึกอบรม อาจารย์ที่มีระดับการศึกษาต่างกันมีการรับรู้ เกี่ยวกับความรู้ความเข้าใจในการจัดการเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 แต่มีการรับรู้เกี่ยวกับการปฏิบัติกิจกรรม การเรียนการสอน ผลดี ปัญหาและอุปสรรคที่พบในการเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ ไม่แตกต่างกัน วิธีการสอนที่อาจารย์พยาบาลใช้ในการเรียนการสอนมากที่สุดคือ วิธีการสอน แบบบรรยาย การประชุมปรึกษาทางการพยาบาล การศึกษาผู้ป่วยเฉพาะราย การสาธิต และการ อภิปรายกลุ่มย่อย ตามลำดับ