การผลิตรีคอมบิแนนท์แอนติเจนส่วนผิวของไวรัสตับอักเสบชนิดบี (HBsAg) โดยใช้ ~iSaccharomyces cerevisiae~i 2 สายพันธุ์ คือ BJ5462 JEL-1 ซึ่งเป็นสายพันธุ์ที่มี ความบกพร่องต่อการสร้างเอนไซม์โปรตีเอสและได้รับพลาสมิด pEB-G1 อันประกอบด้วย ~iGAL10~i promoter และยีน~iPre S(,2)+S~i ซึ่งถอดรหัสได้เป็นแอนติเจนขนาดกลางของ HBsAg โดยได้ศึกษาถึงปัจจัยทางสิ่งแวดล้อม สภาวะการเหนี่ยวนำ องค์ประกอบของอาหาร เลี้ยงเชื้อ และวิธีการเลี้ยงเชื้อ เพื่อให้ได้ความเข้มข้นของชีวมวล และการแสดงออก HBsAg สูง จากมีการผลิต HBsAg ที่สูงกว่า, อัตราการผลิตเซลล์ที่สูงกว่า รวมทั้งเวลาในการ ผลิตที่สั้นกว่า ทำให้ ~iS. cerevisiae~i สายพันธุ์ JEL-1b ซึ่งเป็น transformant ของ JEL-1 ถูกเลือกในการศึกษาขั้นต่อไป การเลี้ยงเชื้อแบบไม่ต่อเนื่องใน shake flask ด้วย Synthetic Defined (SD) medium นั้น สภาวะที่เหมาะสมของการผลิต HBsAg (76.5 นาโนกรัมต่อมิลลิกรัมโปรตีน) คือที่ 30 องศาเซลเซียส, pH 3.5-4.0, เหนี่ยวนำ ด้วยน้ำตาลกาแลกโตสที่ 0.5% น้ำหนักต่อปริมาตร และเวลาในการเหนี่ยวนำการแสดงออกของ HBsAg เป็นช่วง mid-log ของการเจริญเติบโต (ประมาณ 18 ชั่วโมงหลังการเติมหัวเชื้อ) ในการศึกษาถึงองค์ประกอบของ SD medium ที่มีผลต่การเจริญเติบโต โดยวิธี Plackett- Burman พบว่า uracil, histidine, FeCl(,3) .6H(,2)O และ KH(,2)PO(,4) ช่วยกระตุ้น การเจริญเติบโตของเซลล์ในขณะที่ KI, MnSO(,4)H(,2)O และกรด nicotnic นั้น มีผลในการ ยับยั้งการเจริญเติบโตที่ระดับความเชื่อมั่นมากกว่า 75% การเติม 1% yeast extract ลงใน modified SD (MSDY-1) ช่วยลดการเสียสภาพของ HBsAg ลง, ยังคงสามารถรักษา พลาสมิดไว้ได้สูง และให้ปริมาณชีวมวลสูง สำหรับการผลิตแบบไม่ต่อเนื่องใน MSDY-1 medium นั้น ให้ค่าจำเพาะของ HBsAg สูงสุดเป็น 73 และ 65.4 นาโนกรัมต่อมิลลิกรัม โปรตีน ใน shake flask และถังชีวปฏิกร ตามลำดับ สำหรับการเลี้ยงเชื้อแบบกึ่งต่อเนื่อง ใน MSDY-1 medium นั้น เมื่อมีการป้อนน้ำตาลกลูโคส หรือ MSDY-1 มีผลทำให้มีชีวมวล เพิ่มขึ้น 2 หรือ 3 เท่าของการเลี้ยงแบบไม่ต่อเนื่องตามลำดับ อย่างไรก็ตาม ปริมาณ สูงสุดของ HBsAg ในการผลิตแบบกึ่งต่อเนื่องที่มีการป้อนด้วยกลูโคส (67 นาโนกรัมต่อ มิลลิกรัมโปรตีน) นั้น ใกล้เคียงกัปริมาณสูงสุดที่พบในการผลิตแบบไม่ต่อเนื่องด้วย MSDY-1 ส่วนในการผลิตแบบกึ่งต่อเนื่องด้วย MSDY-1 นั้น พบว่ามีปริมาณ HBsAg น้อยมาก (45.4 นาโนกรัมต่อมิลลิกรัมโปรตีน) ซึ่งอาจเป็นเพราะการลดลงของกาแลกโตสและการไม่ เสถียรอย่างมากของพลาสมิด นอกจากนี้ ปริมาณ HBsAg ในการผลิตแบบกึ่งต่อเนื่องที่มี การป้อนกลูโคสและ MSDY-1 ลดลงในช่วงหลังของการผลิต (จาก 67 เป็น 19 และ 45.4 เป็น 17.6 นาโนกรัมต่อมิลลิกรัมโปรตีน ตามลำดับ) อาจมีสาเหตุมาจากการลดลงของความเข้มข้น ของกาแลกโตส (ที่ความเข้มข้นจำเพาะของกาแลกโตส: จาก 0.48 เป็น 0.1 กรัมต่อลิตร ต่อ OD(,600) หรือ 0.31 เป็น 0.05 กรัมต่อลิตรต่อ OD(,600) ในการผลิตแบบกึ่งต่อเนื่อง ที่มีการเติมกลูโคส หรือ MSDY-1 ตามลำดับ ควรมีการศึกษาเพิ่มเติมเกี่ยวกับการผลิตแบบกึ่งต่อเนื่อง เพื่อหาปริมาณ กาแลกโตสและวิธีการป้อนอาหารเลี้ยงเชื้อที่เหมาะสม เพื่อให้มีการผลิต HBsAg ที่สูงขึ้น ความเข้มข้นจำเพาะของกาแลกโตสอาจจะใช้เป็นดรรชนีหนึ่งที่นำมาใช้ประโยชน์ในการศึกษา ที่เกี่ยวข้องกับการผลิต HBsAg โดยใช้ความสัมพันธ์ระหว่างปริมาณกาแลกโตส และปริมาณ เชื้อที่มีอยู่ในขณะนั้นๆ