อุบัติเหตุรถจักรยานยนต์เป็นสาเหตุการตายที่สำคัญของประเทศไทย โดยพฤติกรรม เสี่ยงที่สำคัญ คือ การไม่สวมหมวกนิรภัย ดังนั้นการส่งเสริมพฤติกรรมการสวมหมวก นิรภัยอย่างถูกต้องและทุกครั้งในขณะขับขี่รถจักรยานยนต์ จะส่งผลให้อัตราการบาดเจ็บ พิการ และเสียชีวิต จากอุบัติเหตุขนส่งในระดับประเทศลดลง การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสิทธิผล ของโปรแกรมสุขศึกษาในการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการสวมหมวกนิรภัยขณะขับขี่รถจักรยานยนต์ ของนักเรียนชายชั้นปีที่ 1 (ปวช.1) จังหวัดนนทบุรี โดยการประยุกต์ทฤษฎีแรงจูงใจใน การป้องกันและแนวคิดกระบวนการกลุ่มเป็นแนวทางในการจัดกิจกรรม ซึ่งประกอบด้วยกิจกรรม มัลติมีเดียระบบสื่อโต้ตอบ การสาธิตการฝึกปฏิบัติ และการใช้ตัวแบบ กลุ่มตัวอย่างคือ นักเรียนชายที่ขับขี่รถจักรยานยนต์มาโรงเรียน จำนวน 81 คน เป็นกลุ่มทดลอง 40 คน กลุ่มเปรียบเทียบ 41 คน ผู้วิจัยเก็บรวบรวมข้อมูล 2 ครั้ง คือ ก่อนและหลังการทดลอง โดยใช้แบบสอบถาม และแบบสังเกตพฤติกรรม แล้วนำมาวิเคราะห์ด้วยสถิติร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน Students t-test และ Paired Sample t-test ผลการวิจัยพบว่าภายหลังการทดลอง กลุ่มทดลองมีการรับรู้ความรุนแรง การรับรู้ โอกาสเสี่ยงของการได้รับบาดเจ็บที่ศีรษะเมื่อเกิดอุบัติเหตุจากการขับขี่รถจักรยานยนต์ มีความคาดหวังในความสามารถของตนเอง ความคาดหวังในประสิทธิผลของพฤติกรรมการสวมหมวก นิรภัยขณะขับขี่รถจักรยานยนต์ และมีพฤติกรรมการสวมหมวกนิรภัยดีกว่าก่อนการทดลอง และ ดีกว่ากลุ่มเปรียบเทียบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ดังนั้นจึงควรประยุกต์โปรแกรมสุขศึกษา ที่จัดทำขึ้นนี้ ไปใช้กับนักเรียนโรงเรียนอื่น ๆ เพื่อส่งเสริมพฤติกรรมการสวมหมวกนิรภัย โดยควรดำเนินกิจกรรมในทุกขั้นตอนตามโปรแกรมสุขศึกษาที่จัดทำขึ้น เพื่อให้เกิดผลในทาง ปฏิบัติ และควรให้ผู้บริหารโรงเรียนเข้ามามีส่วนร่วมด้วยในการออกกฎระเบียบ และจัด สภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการใช้หมวกนิรภัย