ภาวะโลหิตจางจากการขาดธาตุเหล็ก เป็นปัญหาสาธารณสุขที่สำคัญในการหาแนวทาง แก้ไขและป้องกัน โดยเฉพาะในกลุ่มหญิงตั้งครรภ์ ซึ่งจะมีผลต่อสุขภาพของมารดาและทารกใน ครรภ์ การศึกษาวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการ เปลี่ยนแปลงพฤติกรรมการป้องกันภาวะโลหิตจางจากการขาดธาตุเหล็กในหญิงตั้งครรภ์ โดยประยุกต์ทฤษฎีแรงจูงใจในการป้องกันโรคร่วมกับกระบวนการกลุ่มมาเป็นแนวทาง ในการกำหนดกิจกรรมสุขศึกษา กลุ่มตัวอย่างของการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ หญิงตั้งครรภ์ โดยเลือกตามเกณฑ์ที่กำหนดจำนวน 80 คน เป็นกลุ่มทดลอง 40 คน กลุ่มเปรียบเทียบ 40 คน จัดโปรแกรมสุขศึกษาในกลุ่มทดลอง รวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามก่อนการทดลอง และหลังการทดลอง นำมาวิเคราะห์ด้วยสถิติ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย Students t-test, Paired Samples t-test, Pearsons Product Moment Correlation Coefficient และ Z-test ผลการวิจัยพบว่าภายหลังได้รับโปรแกรมสุขศึกษา หญิงตั้งครรภ์มีการเปลี่ยนแปลง ด้านความรู้ ด้านการประเมินอันตรายซึ่งประกอบด้วย การรับรู้ความรุนแรงของภาวะ โลหิตจางจากการขาดธาตุเหล็ก การรับรู้โอกาสเสี่ยงต่อการเกิดภาวะโลหิตจางจากการ ขาดธาตุเหล็ก ด้านการประเมินการเผชิญปัญหา ซึ่งประกอบด้วยความคาดหวังในความ สามารถของตนเอง และความคาดหวังในผลลัพธ์จากการมีพฤติกรรมป้องกันภาวะโลหิตจาง จากการขาดธาตุเหล็ก และพฤติกรรมการป้องกันภาวะโลหิตจางจากการขาดธาตุเหล็ก ถูกต้องมากกว่าก่อนการทดลองและมากกว่ากลุ่มเปรียบเทียบ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<0.001) นอกจากนี้ยังพบว่า ความรู้ การรับรู้ความรุนแรง ความคาดหวังในความ สามารถของตนเองมีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการป้องกันภาวะโลหิตจางจากการขาด ธาตุเหล็ก การประยุกต์ทฤษฎีแรงจูงใจร่วมกับกระบวนการกลุ่ม ทำให้หญิงตั้งครรภ์ มีการเปลี่ยนแปลงด้านความรู้ การรับรู้ ความคาดหวัง และพฤติกรรมการป้องกันภาวะ โลหิตจางจากการขาดธาตุเหล็กดีขึ้น ซึ่งสามารถนำไปประยุกต์ใช้กับหญิงตั้งครรภ์ใน โรงพยาบาลอื่นๆ ต่อไปได้