การศึกษากลวิธีการแปลบทละครเรื่องโรมิโอและจูเลียต บทพระราชนิพนธ์แปลในพระบาท สมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ประพันธ์โดยวิเลียม เชคสเปียร์ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา กลวิธีการแปลบทละครที่ถ่ายทอดความหมาย เสียง ในกรอบของฉันทลักษณ์ซึ่งได้แก่จำนวนคำ และสัมผัส การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเอกสารและวิเคราะห์เนื้อหา พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงประดิษฐ์ฉันทลักษณ์ขึ้นใหม่ โดยให้มีจำนวน พยางค์เท่ากับ 11 คำ มีสัมผัสท้ายบรรทัดเป็นคู่ๆ และส่งสัมผัสไปยังพยางค์ที่ 5 ของบรรทัด ถัดไป นอกจากนี้ พระองค์ทรงนำการประพันธ์กวีนิพนธ์ไทยมาใช้ เช่น การเพิ่มสัมผัสใน ประโยค การประดิษฐ์คำให้งดงามสละสลวย เช่น การหลากคำ การใช้คำฉายานาม เป็นต้น ผลการศึกษาพบว่า พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงใช้วิธีกลการแปลแบบ คำต่อคำและการแปลแบบปรับบทแปล ในการแปลระดับคำทรงใช้กลวิธีการแปล คือ 1) การทับศัพท์ 2) การแปลโดยเทียบเคียงสิ่งที่มีในภาษาไทย 3) การสร้างคำโดยนำความหมายของคำในต้นฉบับ มาสร้างเป็นคำใหม่ 4) การเพิ่มคำกริยา 5) การเพิ่มคำและขยายความเพิ่ม และ 6) การละ ไม่แปล ส่วนการแปลในระดับประโยค ได้แก่ 1) การเพิ่มคำและขยายความเพิ่ม 2) การปรับ ระเบียบวิธีการเรียงคำในประโยค 3) การปรับรูปประโยคกรรมวาจก 4) การปรับโครงสร้าง ประโยค "It" 5) การเพิ่มหรือละคำสรรพนาม และ 6) การผละจากภาษาต้นฉบับ สำหรับการแปล ภาพพจน์นั้น พระองค์ทรงใช้การแปลตรงตัวเป็นส่วนใหญ่ บทพระราชนิพนธ์แปลเรื่องโรมิโอและจูเลียตในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว สามารถถ่ายทอดความหมาย อีกทั้งมีความไพเราะงดงามของเสียงและจังหวะ เช่นเดียวกับต้นฉบับ