งานแปลวรรณกรรมชุดบ้านเล็กโดยสุคนธรส มีการใช้คำซ้ำเป็นจำนวนมากอย่างเห็น ได้ชัดเจน ทำให้น่าสนใจศึกษาเทคนิคการแปลด้วยคำซ้ำของผู้แปล โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อ ศึกษาสิ่งต่อไปนี้ 1. ชนิดของคำซ้ำที่นำมาใช้ในงานแปลชุดนี้ 2. เทคนิคการนำคำซ้ำจากหนังสือฉบับแปลไปเทียบเคียงความหมายกับความจากหนังสือ ต้นฉบับ 3. เทคนิคการนำคำซ้ำมาใช้ในบทแปล วิธีการศึกษาเป็นการศึกษาประเภทการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา (Content Analysis) โดยใช้ข้อมูลจากหนังสือฉบับแปลและจากต้นฉบับจำนวน 4 เรื่องจากจำนวน 8 เรื่องของหนังสือ ชุดนี้ ผลการศึกษาพบว่า 1. ผู้แปลนำคำซ้ำมาใช้ในงานแปลทั้งหมด 9 ชนิด ได้แก่ นาม สรรพนาม กริยา คุณศัพท์ กริยาวิเศษณ์ ลักษณนาม คำบอกจำนวนนับ บุพบท และสันธาน 2. ผู้แปลมีเทคนิคในการเทียบเคียงความหมาย 8 รูปแบบ ได้แก่ 1) คำซ้ำกับคำ เทียบเคียงความหมายเป็นคำชนิดเดียวกันหรือต่างชนิดกัน 2) คำซ้ำเป็นกริยาวิเศษณ์ตรงกับ ความที่เป็นวลีในต้นฉบับ 3) คำซ้ำที่สรุปความจากบริบท 4) คำซ้ำที่แปลมาจากการซ้ำคำใน ต้นฉบับ 5) คำซ้ำที่เป็นลักษณนามแปลมาจากคำนามที่เป็นพหูพจน์ในต้นฉบับ 6) คำซ้ำที่เป็น คำกริยาแปลจากคำกริยาที่เชื่อมด้วย "and" ในต้นฉบับ 7) คำซ้ำที่เป็นกริยาวิเศษณ์แปล มาจากคำกริยาที่ไม่มีคำขยายในต้นฉบับ 8) คำซ้ำที่เป็นส่วนหนึ่งของคำประสมที่เป็นคำนาม แปลมาจากคำนามในต้นฉบับ 3. ผู้แปลมีเทคนิคในการนำคำซ้ำมาใช้ 6 รูปแบบได้แก่ 1) การสร้างคำซ้ำใหม่หรือ หรือดัดแปลงจากคำเดิมโดยเลียนเสียงธรรมชาติเป็นส่วนใหญ่ 2) การนำคำซ้ำเดิมที่ใช้กัน อยู่แล้วมาใช้กับเนื้อความที่ต่างจากที่เคยใช้ตามปกติ 3) การนำคำนามหรือกริยาวิเศษณ์ ที่ตามปกติไม่ใช้เป็นคำซ้ำมาใช้เป็นคำซ้ำ 4) การสร้างคำซ้ำโดยการดัดแปลงจากคำเดิม ซึ่งมี 2 พยางค์ตัดให้เหลือ 1 พยางค์ 5) การสร้างคำซ้ำใหม่เพื่อให้เป็นภาษาสำหรับ เด็ก 6) การสร้างคำซ้ำจากการถ่ายเสียงคำจากภาษาอังกฤษ