วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ ผู้วิจัยศึกษาสำนวนจีนที่ใช้ในสังคมชาวจีนแต้จิ๋วใน ประเทศไทย โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาโครงสร้างของสุภาษิตจีน การสัมผัสคล้องจอง และความคิด ทัศนคติและความเชื่อของชาวจีนแต้จิ๋วซึ่งสะท้อนให้เห็นได้จากสุภาษิต ข้อมูลที่นำมาศึกษารวบรวมมาจากหนังสือ เอกสารต่าง ๆ และผู้บอกภาษาที่เป็น ชาวจีนแต้จิ๋วอายุ 50-60 ปี ที่อาศัยอยู่ในเขตบางขุนเทียนในกรุงเทพมหานคร การวิจัยนี้ ศึกษาโครงสร้างของสุภาษิตจีน โดยอาศัยทฤษฎีแทกมีนิกในการวิเคราะห์ จากการศึกษา ปรากฏว่าโครงสร้างของสุภาษิตจีนมีทั้งประโยคความเดียวและประโยคที่เชื่อมต่อกันโดยไม่ ปรากฎคำเชื่อม นอกจากนี้ยังพบว่ามีการสัมผัสคล้องจองและการใช้คำซ้ำเพื่อความไพเราะ และเน้นย้ำความหมาย การวิจัยสุภาษิตนี้ยังสะท้อนให้เห็นชีวิตความเป็นอยู่ โครงสร้าง ทางสังคม และลักษณะของชาวแต้จิ๋วด้วย ผลจากการศึกษานี้เป็นแนวทางในการศึกษาเปรียบเทียบสุภาษิตจีนและสุภาษิตใน ภาษาอื่นๆ เพื่อศึกษาความเหมือนและความแตกต่างในด้านความหมายของคำ ภาษาและ วัฒนธรรมด้วย