วัตถุประสงค์ในการศึกษาครั้งนี้ เพื่อเปรียบเทียบคุณลักษณะ 3 มิติ ขณะเดินเท้า เปล่า และใส่รองเท้าส้นสูงด้วยความเร็วที่ชอบ ระหว่างผู้ที่มีและไม่มีประสบการณ์การ ใส่รองเท้าส้นสูง ผู้ถูกทดลองแต่ละกลุ่ม มีจำนวน 15 คน มีอายุระหว่าง 20 ถึง 35 ปี ตัวแปรที่ทำการศึกษาคือ ตัวแปรเกี่ยวกับเวลาและระยะทาง มุมของกระดูกสันหลังระดับเอว มุมการเคลื่อนไหวเชิงกราน ข้อตะโพก ข้อเข่า และข้อเท้าในระนาบ sagittal, coronal และ horizontal ในช่วง ส้นเท้าสัมผัสพื้น ขาลงน้ำหนัก ปลายเท้าสัมผัสก่อนพ้นพื้น เหวี่ยงขากลางอากาศ และศึกษาแรงปฏิกิริยาจากพื้น ขณะเดินเท้าเปล่า และใส่รองเท้า ส้นสูง ทำการเก็บข้อมูลด้วยระบบ Motion Analysis Expert Vision(TM) โดยใช้ กล้องวีดีโอ 6 ตัว และ force platform 2 ตัวทำการคำนวณข้อมูลด้วยโปรแกรม OrthoTrak(TM) 4.1 ผลการศึกษาครั้งนี้ พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติของตัวแปรการศึกษาบางตัว ระหว่างการเดินเท้าเปล่า และใส่รองเท้าส้นสูง และระหว่างกลุ่มผู้ถูกทดลองสองกลุ่ม ขณะเดินใส่รองเท้าส้นสูงเวลาขณะเท้าสองข้างสัมผัสพื้น และความกว้างของฐานการเดินมากขึ้น ในขณะที่ค่าความเร็ว จำนวนก้าวต่อหนึ่งนาที และเวลาขณะเท้าข้างหนึ่งสัมผัสพื้นลดลงในกลุ่ม ผู้ถูกทดลองทั้งสองกลุ่ม ในกลุ่มผู้มีประสบการณ์ระยะทางในหนึ่งรอบการเดิน และความยาว ก้าวลดลง ไม่พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติของตัวแปรเกี่ยวกับเวลาและระยะทาง ของการเดินระหว่างกลุ่มผู้ถูกทดลองในขณะเดินเท้าเปล่า และใส่รองเท้าส้นสูง มุมของ กระดูกสันหลังระดับเอวแอ่นลดลงขณะเดินใส่รองเท้าส้นสูงทั้งสองกลุ่ม ในกลุ่มไม่มีประสบการณ์ ไม่พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติของมุมการเคลื่อนไหวของเชิงกรานระหว่างการเดิน เท้าเปล่าและใส่รองเท้าส้นสูง ในขณะใส่รองเท้าส้นสูงข้อสะโพกงอ ข้อเข่างอ และข้อเท้า กระดกลงและหงายมากขึ้น ในขณะที่ข้อสะโพกหมุนเข้า ข้อเข่ากางและหมุนเข้าลดลง ในกลุ่ม ที่มีประสบการณ์ขณะใส่รองเท้าส้นสูงพบเชิงกรานเอียงทางด้านหน้า ข้อสะโพกหมุนเข้า และ ข้อเข่ากางและหมุนเข้าลดลง และพบว่าข้อสะโพกงอ ข้อเข่างด และข้อเท้ากระดกลงและหงาย มากขึ้นขณะใส่รองเท้าส้นสูง การเปรียบเทียบระหว่างกลุ่มผู้ถูกทดลองพบว่า ข้อสะโพกงอ ข้อเข่ากาง และข้อเท้ากระดกลงมากขึ้น ในกลุ่มที่ไม่มีประสบการณ์ขณะใส่รองเท้าส้นสูง พบว่าแรงปฏิกิริยาจากพื้นและเวลาขณะเกิดแรงปฏิกิริยาจากพื้นบางค่าเพิ่มขึ้น (R(,Z1), T(,Z2), T(,Z3), F(,X1), T(,X1) และ T(,Y1)) บางค่าลดลง (F(,Y1), F(,Y3), F(,X2) และ T(,X2)) ส่วนกลุ่มที่มีประสบการณ์ ขณะใส่รองเท้าส้นสูงพบว่า แรงปฏิกิริยา จากพื้น และเวลาขณะเกิดแรงปฏิกิริยาจากพื้นบางค่าเพิ่มขึ้น (F(,Z1), T(,Z1), T(,Z2), T(,Z3), F(,Y2), T(,Y1), T(,Y2), F(,X1) และ T(,X1)) และบางค่าลดลง (F(,Z2), F(,Y3), T(,Y3), F(,X2) และ T(,X2)) การเปรียบเทียบระหว่างกลุ่ม ผู้ถูกทดลองพบว่า ในกลุ่มที่มีประสบการณ์ เวลาขณะเกิดแรงปฏิกิริยาจากพื้นบางค่าเพิ่มขึ้น (T(,Y2), T(,X1) และ T(,X2)) สรุปผลการศึกษา การใส่รองเท้าส้นสูง 3 นิ้วส่งผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงต่อรูปแบบ การเดินและแรงปฏิกิริยาจากพื้นซึ่งการเปลี่ยนแปลงนี้พบได้ทั้งในกลุ่มที่มีและไม่มีประสบการณ์ การใส่รองเท้าส้นสูง ดังนั้นอาจกล่าวได้ว่าการใส่รองเท้าส้นสูงมีผลต่อลักษณะการเดิน แม้ว่าน่าจะมีการปรับตัวของกล้ามเนื้อและเอ็นข้อต่อในกลุ่มที่มีประสบการณ์ อย่างไรก็ตาม ยังต้องมีการศึกษาเกี่ยวกับคลื่นไฟฟ้ากล้ามเนื้อขณะเดินเพื่อความเข้าใจที่มากขึ้นต่อไป