การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาวิเคราะห์ปัจจัยทางด้านชีวกลศาสตร์ของการกระโดดสูงและปัจจัยอื่นที่ส่งผลต่อการกระโดดสูงแบบฟอสบิวรี่ ฟล็อปสำหรับนักกระโดดสูงไทย ผลการวิจัยปรากฎว่า 1. กลุ่มนักกีฬาทีมชาติ มีความเร็วแนวราบในการวิ่งเข้าหาที่หมาย3 ก้าวสุดท้ายมากกว่ากลุ่มอื่นอย่างนัยมีสำคัญ 2. กลุ่มนักกีฬาทีมชาติ มีความเร็วในแนวตั้งที่จุดกระโดดมากกว่ากลุ่มอื่นอย่างมีนัยสำคัญ 3. กลุ่มนักกีฬาทีมชาติใช้เวลาในการกระโดดที่จุดกระโดดน้อยกว่ากลุ่มอื่นอย่างมีนัยสำคัญ 4. มุมของขาข้างที่ใช้ยันพื้น กลุ่มนักกีฬาทีมชาติมีค่ามากที่สุด มุมข้อเท้าข้างอิสระ กลุ่มนักกีฬาเขตมีค่ามากที่สุด มุมเข่าของขาที่ใช้ยันพื้น ทุกกลุ่มมีค่าใกล้เคียงกัน มุมเข่าของขาอิสระ กลุ่มนักกีฬาทั่วไปมีค่ามากที่สุด มุมการเอนลำตัว กลุ่มนักกีฬาทีมชาติมีค่ามากที่สุด มุมข้อศอกด้านชิดไม้พาดและมุมข้อศอกด้านนอก กลุ่มนักกีฬาทั่วไปมีค่ามากที่สุด 5. จุดศูนย์ถ่วงร่างกายที่จุดกระโดดที่ต่ำกว่า ย่อมกระโดดได้สูงกว่าทางเดินของจุดศูนย์ถ่วงร่างกายของทุกกลุ่มเป็นโค้งแบบพาราโบล่า 6. ในการวิเคราะห์สมรรถภาพทางกาย พบว่า กลุ่มนักกีฬาทีมชาติมีความอ่อนตัวมากกว่ากลุ่มอื่นอย่างมีนัยสำคัญ ส่วนความแข็งแรงของกล้ามเนื้อขา และการกระโดดแตะ ทุกกลุ่มไม่มีความแตกต่างกัน 7. รูปแบบการฝึกซ้อมกระโดดสูง มี 2 รูปแบบคือ 7.1 การฝึกซ้อมที่ไม่มีการกำหนดตารางการฝึกซ้อมที่แน่นอน 7.2 การฝึกซ้อมที่มีการกำหนดตารางการฝึกซ้อมที่แน่นอน