การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาเปรียบเทียบความเชื่อทางพุทธศาสนา และคริสต์ศาสนาของผู้ดูแลผู้ป่วยโรคเอดส์ระยะสุดท้าย ในการศึกษาผู้วิจัยได้ศึกษา ข้อมูลจากคัมภีร์ทางศาสนาและเอกสารอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง กับศึกษาการดำเนินงานของ องค์การพุทธศาสนาและคริสต์ศาสนาที่ให้การดูแลผู้ป่วยโรคเอดส์ระยะสุดท้ายในประเทศไทย ศาสนาละ 3 องค์การ โดยการใช้แบบสัมภาษณ์บุคลากรผู้ปฏิบัติงานในองค์การของพุทธศาสนา จำนวน 40 คน กับองค์การคริสต์ศาสนา จำนวน 12 คน รวมทั้งสิ้น 52 คน และใช้สถิติ ร้อยละในการวิเคราะห์ข้อมูล จากการวิจัยหลักคำสอนทางศาสนาพบว่า พุทธศาสนาและคริสต์ศาสนาต่างให้ความ สำคัญในเรื่องชีวิต ความทุกข์ และความตาย ว่าเป็นธรรมชาติสำคัญของชีวิต ชีวิตและ ความทุกข์มีทั้งในโลกปัจจุบันและโลกอนาคต ซึ่งโยงกับความเชื่อในสิ่งสูงสุด ความทุกข์มี สาเหตุสำคัญและสามารถแก้ไขได้ด้วยความประพฤติที่ดีงามของมนุษย์ โดยการมีศรัทธา ความ เข้าใจในธรรมชาติของชีวิต และการปฏิบัติตามกฎศีลธรรม หลักคำสอนเหล่านั้น แม้ไม่ได้ ระบุถึงโรคและการรักษาโรคเอดส์โดยตรง แต่ประเด็นนี้สามารถพิจารณาคำสอนทางศาสนา ดังกล่าวมารองรับ และสามารถแก้ไขเพื่อช่วยให้ผู้ป่วยพ้นจากความทุกข์ ทั้งจากบุคลากร ที่ปฏิบัติหน้าที่และตัวผู้ป่วยเอง จากการศึกษาภาคสนามพบว่า องค์การของศาสนาทั้ง 2 แม้มีข้อแตกต่างกันในรายละเอียด แต่ต่างก็มีความเชื่อทางศาสนาในการปฏิบัติงานและได้นำหลักคำสอนทางศาสนามาใช้ในการ ดูแลผู้ป่วยโรคเอดส์ระยะสุดท้าย โดยประยุกต์คำสอนกับบุคลากรผู้ดูแลและตัวผู้ป่วยเอง ตามหลักความเชื่อและข้อปฏิบัติที่มีลักษณะเด่นเฉพาะของตน