การวิจัยครั้งนี้ เป็นการนำตะกอนโลหะหนักที่ได้จากระบบบำบัดน้ำเสียของโรงงานผลิต แบตเตอรี่มาหล่อให้เป็นก้อนแข็ง โดยใช้ปูนซีเมนต์ปอร์ตแลนด์ผสมขี้เถ้าแกลบ เถ้าลอยลิกไนต์ และทรายในอัตราส่วนที่ต่างกัน เพื่อหาชนิดและอัตราส่วนที่เหมาะสมของวัสดุประสาน โดย โลหะหนักที่ศึกษาในครั้งนี้ ได้แก่ ตะกั่ว นำก้อนตัวอย่างมาทดสอบความสามารถในการรับ แรงอัด ทดสอบปริมาณการชะละลายของตะกั่ว ด้วยวิธี extraction procedure (EP)toxicity test ของ US.EPA ซึ่งนำมาประยุกต์โดยลดระยะเวลาในการเขย่าจาก 24 ชั่วโมง ลงเหลือ 6 ชั่วโมง และทดสอบด้วยวิธี accumulated test ผลการศึกษาพบว่า องค์ประกอบทางเคมีของเถ้าลอยลิกไนต์ ประกอบด้วยปริมาณแคลเซียม ออกไซด์ 10.66% ปริมาณซิลิกอนไดออกไซด์ 39.60 % ปริมาณอลูมิเนียมออกไซด์ 23.94% และ เหล็กออกไซด์ 12.60% ในขณะที่องค์ประกอบทางเคมีของเถ้าแกลบที่นำมาศึกษา ประกอบด้วย ปริมาณแคลเซียมออกไซด์ 0.26% ปริมาณซิลิกอนไดออกไซด์ 52.60% และเหล็กออกไซด์ 0.04% ไม่พบปริมาณอลูมิเนียมออกไซด์ สำหรับผลการศึกษาคุณสมบัติของกากตะกอนพบว่ากากตะกอนมีค่า การชะละลาย 11.73 มิลลิกรัม/ลิตร มีปริมาณตะกั่ว 586.50 มิลลิกรัม/กรัม ของกากตะกอนแห้ง และมีเปอร์เซนต์ความชื้นเท่ากับ 72.15 ความสามารถในการรับแรงอัดและปริมาณการชะละลายของตะกั่วแปรผันตามชนิดของวัสดุ ประสานปริมาณกากตะกอนและระยะเวลาในการบ่ม โดยค่าความสามารถในการรับแรงอัดและการ ชะละลายของตะกั่วจะแตกต่างกันเมื่อใช้วัสดุประสานที่ต่างชนิดกัน โดยวัสดุประสานที่ เหมาะสมได้แก่ปูนซีเมนต์ผสมเถ้าลอยลิกไนต์ผสมทราย ที่อัตราส่วน 0.5 : 0.5 : 2 เมื่อ เพิ่มปริมาณกากตะกอน ค่าความสามารถในการรับแรงอัดจะลดลง และการชะละลายของตะกั่ว จะเพิ่มขึ้นในขณะที่เมื่อเพิ่มระยะเวลาในการบ่ม ค่าความสามารถในการรับแรงอัดจะเพิ่มขึ้น และการชะละลายของตะกั่วจะลดลง โดยอัตราส่วนวัสดุประสานต่อปริมาณกากตะกอนที่เหมาะสมคือ 1:0.025 ที่ระยะเวลาในการบ่มตั้งแต่ 14 วันขึ้นไป