เครื่องดื่มประเภทน้ำผลไม้ ได้รับความนิยมจากประชาชนอย่างมาก โดยเฉพาะผู้ที่อาศัย อยู่ในเขตเมือง ดังจะเห็นว่าเครื่องดื่มน้ำผลไม้ที่จำหน่ายอยู่ในตลาดมีหลายชนิดทั้งที่ผลิตใน ประเทศและนำเข้าจากต่างประเทศ แต่ข้อมูลคุณค่าทางโภชนาการของเครื่องดื่มประเภทน้ำผลไม้ มีจำกัด ดังนั้นในวัตถุประสงค์แรกของการศึกษาได้สำรวจความนิยมในการบริโภคน้ำผลไม้เพื่อใช้ เป็นข้อมูลพื้นฐานสำหรับการเลือกกลุ่มตัวอย่างที่จะทำการวิเคราะห์หาปริมาณสารอาหาร ผลการ สำรวจพบว่าผู้บริโภคนิยมดื่มน้ำผลไม้คั้นสดและพบว่าน้ำส้มคั้นได้รับความนิยมในการบริโภคมากที่สุด สำหรับการวิเคราะห์คุณค่าทางโภชนาการของน้ำผลไม้บรรจุภาชนะปิดสนิทที่นิยมบริโภค วิเคราะห์เปรียบเทียบคุณค่าทางโภชนาการของน้ำส้มลักษณะต่างๆ และศึกษาถึงผลของระยะเวลา ในการเก็บน้ำส้มคั้นสดที่มีต่อปริมาณวิตามินซี โดยได้ทำการวิเคราะห์หาปริมาณสารอาหารหลัก วิตามินซี น้ำตาล โซเดียม โปแตสเซียม แคลเซียม แมกนีเซียม เหล็ก และฟอสฟอรัส ผลการ วิเคราะห์คุณค่าทางโภชนาการของน้ำผลไม้ 100% และน้ำผลไม้ 25% บรรจุภาชนะปิดสนิท พบว่า ให้พลังงานใกล้เคียงกันในปริมาณ 50 กิโลแคลอรี่ต่อ 100 มิลลิลิตร ยกเว้นน้ำมะเขือเทศ ที่ให้ พลังงานน้อยกว่า (24 กิโลแคลอรี่ต่อ 100 มิลลิลิตร) น้ำฝรั่ง 100% ให้ปริมาณวิตามินซีมากที่สุด (42 มิลลิกรัมต่อ 100 มิลลิลิตร) ขณะที่น้ำส้มคั้นให้ปริมาณวิตามินซี 26 มิลลิกรัมต่อ 100 มิลลิลิตร น้ำผลไม้ 100% มีปริมาณน้ำตาลอยู่ระหว่าง 5.2-13.2 กรัมต่อ 100 มิลลิลิตร และน้ำผลไม้ 25% มีปริมาณน้ำตาลอยู่ระหว่าง 9.6-16.4 กรัมต่อ 100 มิลลิลิตร โปแตสเซียมเป็นแร่ธาตุที่มีปริมาณ มากกว่าแร่ธาตุอื่นๆ เกือบทุกชนิด ปริมาณโซเดียมในน้ำผลไม้คั้นเองมีไม่มากนัก ยกเว้นน้ำมะเขือ เทศ เนื่องจากมีการเติมเกลือในผลิตภัณฑ์ ผลการวิเคราะห์เปรียบเทียบคุณค่าทางโภชนาการของน้ำส้มลักษณะต่างๆ น้ำส้มคั้นเอง น้ำส้มคั้นจากเครื่องคั้นในห้างสรรพสินค้า น้ำส้มคั้น 100% พาสเจอไรส์และสเตอร์ริไรส์มี ปริมาณวิตามินซีใกล้เคียงกัน น้ำตาลในน้ำส้มคั้นส่วนใหญ่เป็นน้ำตาลซูโครส โดยเฉพาะน้ำส้มคั้น ที่ขายตามรถเข็นเนื่องจากมีการเติมน้ำตาลหรือน้ำเชื่อมลงไป โปแตสเซียมเป็นแร่ธาตุหลักใน น้ำส้มคั้นชนิดต่างๆ มีปริมาณอยู่ระหว่าง 110-150 มิลลิกรัมต่อมิลลิลิตร โซเดียมพบปริมาณ น้อยในน้ำส้มคั้น ยกเว้นน้ำส้มคั้นที่ขายตามรถเข็นเนื่องจากมีการเติมเกลือลงไป ปริมาณวิตามินซี ในน้ำส้มคั้นที่เก็บไว้ในตู้เย็นในช่วงระยะเวลาต่างๆ จาก 0-48 ชั่วโมง ไม่มีความแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ~i(p<0.05)~i