งานวิจัยนี้ ได้ทำการศึกษาพฤติกรรมประสาทสรีรวิทยาของการบริโภคเกลือโซเดียมคลอไรด์ ด้วยวิธีการใหม่โดยใช้แกะที่ไม่มีเขาศึกษาพฤติกรรม (จำนวน 6 ตัว) สัญญาณไฟฟ้าของเซลล์ ประสาทได้ถูกบันทึกจากสมองบริเวณ โซนา อินเซอร์ตา และ ไฮโปธาลามัสส่วนข้าง ผลของการฉีด สารละลายโซเดียม คลอไรด์ ขนาด 0.85 โมลา และ แองจิโอเทนซิน-II ขนาด 200 นาโนกรัม เข้าใน ช่องว่างของสมอง ซึ่งกระตุ้นให้แกะหิวน้ำอย่างแรง พบการตอบสนองของเซลล์ประสาทเปลี่ยนจาก การตอบสนองต่ออาหารไปเป็นตอบสนองต่อการบริโภคน้ำ (P<0.001) แสดงว่าเซลล์ประสาทมีคุณสมบัติ ปรับตัวในการตอบสนองต่อสิ่งเร้าที่เกิดจากการที่แกะหิวอาหารไปเป็นหิวน้ำ และการทดลองแสดง ให้เห็นว่าเซลล์ประสาทสามารถเรียนรู้ต่อสิ่งเร้าภายในช่วงระยะการทดลอง 10 ครั้งได้ โดย การสร้างเงื่อนไขต่อการได้รับสิ่งเร้า เช่น ถ้าให้เงื่อนไขว่าแกะเห็นกระบอกฉีดยา (สีเหลือง) แกะจะเรียนรู้ต่อเงื่อนไขของสีที่เห็นว่าจะได้รับสารละลายเกลือที่ต้องการ และกระบอกฉีด ยา (สีดำ) แกะจะไม่ได้รับสารละลายเกลือโซเดียม และได้ทำการศึกษาการลดการตอบสนองของเซลล์ ประสาทโดยวิธีให้แกะเห็นสิ่งเร้าที่เป็นเกลือโซเดียม คลอไรด์ แต่ไม่ให้บริโภค พบว่าแกะ ที่ขาดเกลือโซเดียม การตอบสนองของเซลล์ประสาทจะหมดไปในช่วง 8-14 ครั้งของระยะการทดสอบ จากจำนวนเซลล์ที่ทดสอบ 12 เซลล์ และได้ทำการศึกษาระยะเวลาของการตอบสนองต่อสิ่งเร้าทางสาย ตา พบว่าเซลล์ประสาทที่ตอบสนองต่อเกลือโซเดียม คลอไรด์ มีระยะแฝงของการตอบสนอง 150-250 มิลิวินาที และสำหรับเซลล์ที่ตอบสนองต่ออาหาร 250-300 มิลิวินาทีและผลการฉีด สารละลายเกลือ โซเดียม คลอไรด์ ขนาด 4 โมลา เข้าหลอดเลือดแดงที่คอด้วยอัตราเร็ว 3.8 มล/นาที เป็นเวลา 20 นาที พบว่าไม่มีผลเปลี่ยนแปลงสัญญาณประสาทเมื่อสัตว์ทดลองเห็นสารละลายเกลือโซเดียม คลอไรด์ ผลการทดลองข้างต้นแสดงให้เห็นชัดว่าพฤติกรรมความต้องการของสัตว์ที่เปลี่ยนไป เกี่ยวข้องกับการตอบสนองของเซลล์ประสาทในสมองส่วนโซนา อินเซอร์ตา ต่อการมองเห็นและการ เคลื่อนเข้าใกล้ของสิ่งเร้าที่เป็นอาหาร อย่างมีนัยสำคัญ