การศึกษานี้มีจุดประสงค์หลักเพื่อพัฒนาสัตว์ทดลองขนาดใหญ่ที่ทั้งสามารถฝังอิเลคโทรด สำหรับการวัดคลื่นไฟฟ้าสมอง และสามารถเก็บตัวอย่างเลือดและน้ำเลี้ยงไขสันหลังได้ใน ขณะเดียวกัน สำหรับเป็นโมเดลในการศึกษายาเสพติด โดยศึกษาผลกระทบอย่างเฉียบพลัน ของมอร์ฟีนต่อสเปคตรัมของคลื่นไฟฟ้าของสมองและระดับของโดปามีนและเมตาบอไลต์ทั้ง ในน้ำเลี้ยงไขสันหลังและเลือดของแกะ ผลการทดลองแสดงให้เห็นว่าการฉีดมอร์ฟีน 5, 10, 20 และ 40 มก./กก. เข้าหลอดเลือดดำ ทำให้ระดับพลังงานของสเปคตรัมของ คลื่นไฟฟ้าจากสมองโดยรวมลดต่ำลง ที่สมองส่วน parietal ด้านหน้า แต่ไม่ก่อให้เกิด การเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่บริเวณสมองส่วน parietal ด้านหลังข้างซ้าย สำหรับสมองส่วน parietal ด้านหลังด้านขวา มีเพียงมอร์ฟีนขนาด 5 และ 10 มก./กก. เท่านั้นที่ทำให้พลังงานของสเปคตรัมของคลื่นไฟฟ้าจากสมองลดต่ำลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ และเมื่อศึกษาลงไปในรายละเอียด โดยการแบ่งสเปคตรัมของคลื่นไฟฟ้าจากสมองออกเป็น 4 ช่วงความถี่ คือ delta (0.0-3.5), theta (4.0-7.5 Hz.), beta (12.0-15.5 Hz.) และ alpha (8.0-11.5 Hz.) พบว่า มอร์ฟีนทุกขนานทำให้พลังงานในช่วงความถี่ delta และ theta ลดลงที่อิเลคโทรดซึ่งฝังอยู่เหนือบริเวณสมองส่วน parietal ด้านหน้า และ พบว่าพลังงานของช่วงความถี่ alpha และ beta ลดลงที่บริเวณสมองส่วน parietal ด้านหลัง โดยที่พลังงานโดยรวมไม่เปลี่ยนแปลง การเปลี่ยนแปลงนี้จะคงอยู่อย่างน้อย 1 ชั่วโมง และถูกยับยั้งโดย naloxone ขนาด 1 มก.กก. สำหรับการเปลี่ยนแปลงทาง ประสาทเคมี ไม่พบว่า มีการเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ แต่ทว่าระดับโดปามีน ในพลาสมามีแนวโน้มลดลงในขณะที่ระดับของ DOPAC ในพลาสมา และ HVA ใน CSF มี แนวโน้มลดลง นอกจากนี้ อัตราของ dopamine turnover มีแนวโน้มที่จะเพิ่มขึ้นในระยะ เฉียบพลัน สำหรับระยะเรื้อรัง ระดับ HVA มีแนวโน้มที่จะเพิ่มขึ้น เมื่อเปรียบเทียบกับ ระยะเฉียบพลัน แต่ระดับ DOPAC กลับมีแนวโน้มที่จะลดลงต่อไป ในระยะถอนยา พบว่า มีการเปลี่ยนแปลงของโดปามีน HVA และ DOPAC อย่างไม่แน่นอน และไม่กลับสู่สภาวะ ปกติหลังจากอดยาครบ 7 วัน