ผู้ดูแลผู้ป่วยโรคอารมณ์แปรปรวนมักเกิดความเครียดจากการดูแลผู้ป่วย ซึ่งจะก่อให้ เกิดความไม่สมดุลทางจิตและมีการเผชิญความเครียดที่ไม่เหมาะสม ผู้วิจัยจึงต้องการศึกษา ถึงความเครียดและการเผชิญความเครียดของผู้ดูแลผู้ป่วยโรคอารมณ์แปรปรวน เพื่ออธิบาย สถานการณ์ที่ก่อให้เกิดความเครียด ระดับความเครียด และลักษณะความเครียดที่ปรากฎ ตลอดจน การเผชิญความเครียด กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ดูแลผู้ป่วยโรคอารมณ์แปรปรวน จำนวน 70 คน ที่มารับ การรักษาที่โรงพยาบาลสมเด็จเจ้าพระยา โรงพยาบาลศรีธัญญา และโรงพยาบาลศิริราช ผลการวิจัยพบว่า สถานการณ์การดูแลที่ก่อให้เกิดความเครียดมากที่สุดคือ การจัดการ ต่อพฤติกรรมทางเพศที่เบี่ยงเบนไปจากปกติ ความห่วงกังวลที่มีต่อชีวิตในอนาคตของผู้ป่วย และการจัดการกับผู้ป่วยเมื่อมีอาการรุนแรง และพบว่าผู้ดูแลผู้ป่วยมีความเครียดอยู่ในระดับ น้อย นอกจากนี้ยังพบว่าเมื่อผู้ดูแลมีความเครียด จะปรากฎอาการความเครียดทั้งด้านร่างกาย พฤติกรรม อารมณ์ กระบวนการคิด และจิตวิญญาณ และพบว่าผู้ดูแลใช้การเผชิญความเครียดทั้ง 2 รูปแบบ คือ การเผชิญความเครียดมุ่งที่ปัญหา และมุ่งปรับอารมณ์ ผู้วิจัยมีข้อเสนอแนะว่า พยาบาลควรให้ความสำคัญกับผู้ดูแลโรคอารมณ์แปรปรวนโดยการ เตรียมวางแผนก่อนกลับบ้าน และพัฒนารูปแบบของการเตรียมผู้ดูแล ทั้งในด้านการให้ความรู้และ การประคับประคองทางจิตใจ เพื่อลดความเครียดและส่งเสริมให้ผู้ดูแลใช้การเผชิญความเครียด ได้อย่างเหมาะสม