การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพฤติกรรมผู้นำและการบริหารงานของหัวหน้า หอผู้ป่วยตามความคิดเห็นของพยาบาลประจำการ ระดับแรงจูงใจในการทำงานของพยาบาล ประจำการ ความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมผู้นำและการบริหารงานของหัวหน้าหอผู้ป่วยกับแรงจูงใจ ในการทำงานของพยาบาลประจำการ และความสัมพันธ์ระหว่างลักษณะส่วนบุคคลของพยาบาลประจำการ กับแรงจูงใจในการทำงานของพยาบาลประจำการ กลุ่มตัวอย่างเป็นพยาบาลประจำการที่ปฏิบัติงาน ในโรงพยาบาลสงขลา จำนวน 214 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม สถิติที่ใช้ใน การวิเคราะห์ข้อมูล คือ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสถิติที ค่าสถิติเอฟ และ สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน ผลการวิจัยพบว่า พยาบาลประจำการมีความคิดเห็นต่อพฤติกรรมผู้นำของหัวหน้าหอผู้ป่วย ทั้งแบบกิจสัมพันธ์และแบบสัมพันธภาพอยู่ในระดับปานกลาง การบริหารงานโดยรวมของหัวหน้า หอผู้ป่วยอยู่ในระดับปานกลาง โดยมีคะแนนสูงสุดคือ การประสานงาน คะแนนต่ำสุดคือ การ อำนวยการและการรายงาน ระดับแรงจูงใจในการทำงานโดยรวมอยู่ในระดับสูง โดยมีคะแนน สูงสุดคือด้านลักษณะของงาน และความสำเร็จในการทำงาน คะแนนต่ำสุดคือด้านโอกาสก้าวหน้า ผลการศึกษาความสัมพันธ์พบว่า พฤติกรรมผู้นำและการบริหารงานของหัวหน้าหอผู้ป่วยมีความสัมพันธ์ ในทางบวกกับแรงจูงใจในการทำงานของพยาบาลประจำการ (p=0.001 และ p<0.001 ตามลำดับ) อายุและประสบการณ์การทำงานไม่มีความสัมพันธ์กับแรงจูงใจในการทำงาน (p=0.407 และ 0.320 ตามลำดับ) ตำแหน่งและวุฒิทางการศึกษาที่แตกต่างกันมีแรงจูงใจในการทำงานต่างกัน (p=0.001 และ 0.004 ตามลำดับ) และสถานภาพสมรส การฝึกอบรม ที่แตกต่างกันมีแรงจูงใจในการทำงาน ไม่ต่างกัน (p=0.411 และ 0.500 ตามลำดับ) ข้อเสนอแนะจากการวิจัยในครั้งนี้ คือ ผู้บริหารระดับสูงและผู้บริหารทางการพยาบาลควร เพิ่มการพัฒนาภาวะผู้นำ เทคนิคการบริหารงานให้แก่หัวหน้าหอผู้ป่วย และมีแนวทางที่ชัดเจนใน การเตรียมความพร้อมของบุคลากรที่จะเลื่อนตำแหน่งเป็นหัวหน้าหอผู้ป่วย โดยจัดให้มีการฝึกอบรม วิชาการและเชิงปฏิบัติการอย่างต่อเนื่อง ในด้านแรงจูงใจในการทำงาน ควรส่งเสริมการมีส่วนร่วม ในการบริหารจัดการระหว่างระดับผู้บริหารกับผู้ปฏิบัติงาน และสนับสนุนให้พยาบาลประจำการมีโอกาส ก้าวหน้าในสายวิชาชีพหรือในงานที่ตนถนัด