การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาบทบาทของวัดที่มีต่อการดำรงอยู่ของงาน ศิลปหัตถกรรมพื้นเมือง โดยใช้วิธีวิจัยเชิงคุณภาพที่เก็บข้อมูลจากการสัมภาษณ์แนวลึก จากกลุ่มเป้าหมาย ในการศึกษาครั้งนี้ได้แบ่งการศึกษาบทบาทของวัดที่มีต่อการดำรงอยู่ของงาน ศิลปหัตถกรรมออกเป็น 2 บทบาท คือ บทบาทของวัดในฐานะเป็นแหล่งผลิตและเป็นแหล่ง สืบสานงานศิลปหัตถกรรม โดยทำการศึกษาตามแนวทฤษฎีโครงสร้างหน้าที่ของทัลคอทท์ พาร์สันส์ ผลการศึกษาพบว่าการดำรงอยู่ของงานโลงเหมมอญในตำบลเกาะเกร็ด จังหวัด นนทบุรีนี้มีทั้งปัจจัยที่ส่งเสริมและปัจจัยที่เป็นอุปสรรคต่อการดำรงอยู่ โดยในส่วนของ บทบาทการผลิตมีปัจจัยที่ส่งเสริมคือ ลูกหลานชาวมอญในเกาะเกร็ดยังคงมีความเชื่อใน การสร้างโลงเหมให้กับพระสงฆ์ที่พวกเขาศรัทธา มีความร่วมมือในการผลิตเป็นอย่างดี มีการพัฒนาคุณภาพของวัตถุดิบที่นำมาใช้ในการผลิต และมีการรักษามาตรฐานการผลิต ส่วนปัจจัยที่เป็นอุปสรรคต่อการผลิต คือ โอกาสในการผลิตมีน้อยลง นายช่างหายากขึ้น ความรู้ในงานบางอย่างที่เป็นระดับสูงมีเพียงนายช่างเท่านั้นที่ทำได้ และวัตถุดิบที่พัฒนา คุณลักษณะบางตัวไม่สามารถหาซื้อได้ทั่วไปและมีราคาแพงขึ้น ทั้งอุปกรณ์ที่ใช้ในการผลิต บางอย่างช่างจะต้องผลิตเอง ในส่วนของบทบาทในการสืบสาน ปัจจัยที่ส่งเสริมการสืบสานคือลักษณะของความรู้ ที่เป็นความรู้เปิด ทั้งช่าง วัด และชุมชนมีความต้องการร่วมกันที่จะให้มีการสืบสานงาน โลงเหม ส่วนหนึ่งเป็นผลมาจากแรงกระตุ้นจากคนภายนอกที่ได้เข้ามาชื่นชมงานโลงเหม และการที่คนภายนอกเข้ามาศึกษาและรวบรวมองค์ความรู้ในงานโลงเหมก็มีผลให้งาน โลงเหมสืบสานอยู่ต่อไปได้แม้จะไม่มีตัวบุคคล และปัจจัยส่งเสริมที่สำคัญอีกปัจจัยหนึ่ง คือการจัดเก็บโลงเหมไว้ให้ลูกหลานได้ศึกษา ซึ่งในอดีตจะไม่มี ส่วนปัจจัยที่เป็นอุปสรรค ต่อการสืบสานคือ ตัวบุคคลที่ถ่ายทอดความรู้และผู้รับความรู้มีจำนวนน้อยลง ลักษณะ ความรู้ที่ไม่มีเขียนไว้เป็นตำรา โอกาสในการผลิตที่น้อยลง และการไม่มีมาตรฐานการ สืบสานที่แน่นอน ปัจจัยเหล่านี้ทำให้บทบาทในการสืบสานงานโลงเหมของวัดลดน้อยลง