งานวิจัยนี้แสดงให้เห็นว่า ส่วนสกัดด้วยเฮกเซนและ 80% เมทธานอลของใบอ่อน ของถั่วเขียว ~i(Vigna radiata),~i ถั่วแดง ~i(Vigna umbellata)~i และถั่วดำ ~i(Vigna unguiculata)~i ทั้งหมดไม่แสดงฤทธิ์ก่อกลายพันธุ์ต่อ ~iSalmonella~i ~ityphimurium~i สายพันธุ์ TA98 และ TA100 ในวิธี Ames test ที่ไม่มีระบบกระตุ้นสารพิษ เมื่อนำสารสกัดทั้งหมดทำปฏิกิริยากับเกลือไนไตรท พบว่า ส่วนสกัด 80% เมทธานอลของใบอ่อน ถั่วเขียวแสดงฤทธิ์ก่อกลายพันธุ์ในสายพันธุ์ TA100 เมื่อศึกษาฤทธิ์ต้านการกลายพันธุ์ ของส่วนสกัดทั้งหมดต่ออะมิโนพัยรีนที่ทำปฏิกิริยากับเกลือไนไตรท ส่วนสกัดเฮกเซน ทั้งหมดได้แสดงฤทธิ์ต้านการก่อกลายพันธุ์ ในขณะที่ส่วนสกัด 80% เมทธานอลไม่แสดงฤทธิ์ ต้านการกลายพันธุ์ เพื่อศึกษาถึงบทบาทของคลอโรฟิลล์ในตัวอย่าง จึงได้ทำการศึกษา ฤทธิ์ต้านการกลายพันธุ์ของส่วนสกัดเฮกเซนที่ปราศจากคลอโรฟิลล์ของใบอ่อนถั่วเขียว ซึ่งส่วนสกัดที่ปราศจากคลอโรฟิลล์แสดงฤทธิ์ต้านการกลายพันธุ์เฉพาะเมื่อทดสอบใน TA98 และแสดงฤทธิ์ต้านการกลายพันธุ์น้อยกว่าส่วนสกัดที่มีคลอโรฟิลล์ ดังนั้นจึงแสดงว่า คลอโรฟิลล์มีผลต่อฤทธิ์ต้านการก่อกลายพันธุ์ของสารสกัดใบอ่อน