การศึกษาลายพิมพ์ดีเอ็นเอที่ได้จากการเพิ่มปริมาณดีเอ็นเอในหลอดทดลองของเชื้อ ~iPenicillium marneffei~i จำนวน 30 สายพันธุ์จากจังหวัดกรุงเทพมหานครและเชียงราย โดยใช้ primer (GACA)(,4), phage M13 core sequence และ 10-nucleotide primer จำนวน 32 ชนิด การจำแนกลายพิมพ์ดีเอ็นเอทำได้โดยอาศัยความแตกต่างของ จำนวนแถบดีเอ็นเอหลัก จากการศึกษาพบว่า ~iPenicillium marneffei~i ถูกแบ่งออกเป็น 4 ชนิดคือ A,C,D และ E โดยชนิด A พบใน 2 สายพันธุ์ จากเชียงราย ชนิด C และ D พบใน 2 สายพันธุ์ (6.66%) และ 1 สายพันธุ์ (3.33%) จากกรุงเทพมหานคร ชนิดที่พบ มากที่สุดคือชนิด E (83.33%) ซึ่งสามารถพบได้ทั้งกรุงเทพมหานครและเชียงราย วิธีการ ศึกษาลายพิมพ์ดีเอ็นเอที่ได้จากการเพิ่มปริมาณดีเอ็นเอในหลอดทดลอง สามารถนำมาใช้ ให้เป็นประโยชน์ในการศึกษาด้านระบาดวิทยาของเชื้อราสองรูป ~iPenicillium marneffei~i ที่พบบ่อยในผู้ป่วยเอดส์ การทดสอบความไวต่อยาต้านเชื้อราของเชื้อ ~iPenicillium marneffei~i โดยวิธี Broth macrodilution พบว่าช่วงค่าความเข้มข้นที่น้อยที่สุดที่สามารถยับยั้งการเจริญ ของเชื้อ (MIC) และค่าเฉลี่ย MIC ต่อยา amphotericin B, fluconazole, itraconazole และ ketoconazole เท่ากับ 0.125-0.5, 4.0-8.0, <0.032, <0.125 (+,m)g/ml และ 0.32, 4.93, <0.032, <0.125 (+,m)g/ml ตามลำดับ การทดสอบ ความไวต่อยาต้านเชื้อราสามารถนำมาใช้เป็นแนวทางในการคัดเลือกตัวยาที่เหมาะสม ในการรักษาได้