สแตฟิโลคอคไคเป็นเชื้อที่มีความสำคัญทางการแพทย์ โดยเฉพาะสายพันธุ์ที่ดื้อ ต่อยาเมธิซิลลิน สายพันธุ์เหล่านี้ดื้อต่อยาต้านจุลชีพต่างๆ มาก การดื้อต่อยาต้าน จุลชีพหลายชนิดมียีนควบคุมอยู่บนทรานสโปซอน งานวิจัยนี้ได้ทำการศึกษาความสัมพันธ์ ระหว่างการดื้อต่อยากลุ่มอะมิโนกลัยโคซัยด์กับการมีทรานสโปซอน Tn~i4001~i/Tn~i4001~i-like element และความสัมพันธ์ระหว่างการดื้อต่อยาไตรเมโธพริมกับการมี transposon-like structure Tn~i4003~i ในสแตฟิโลคอดไคที่ดื้อและไวต่อเมธิซิลลินที่แยกได้จากผู้ป่วย รวม 414 สายพันธุ์ ซึ่งประกอบด้วย ~iStaphylococcus aureus~i 203 สายพันธุ์ และ coagulase-negative staphylococci (CNS) 211 สายพันธุ์ เชื้อเหล่านี้ถูกแบ่ง ออกเป็นสายพันธุ์ที่ดื้อและไวต่อยาเมธิซิลลินโดยการตรวจหายีน ~imecA~i ด้วยวิธีปฏิกิริยา ลูกโซ่โพลีเมอเรส (PCR) จึงได้ ~iS. aureus~i ที่ดื้อและไวต่อยาเมธิซิลลิน (MRSA และ MSSA) 100 สายพันธุ์ และ 103 สายพันธุ์ ตามลำดับ และพบ CNS ที่ดื้อและไวต่อยา เมธิซิลลิน (MRCNS และ MSCNS) 107 สายพันธุ์ และ 104 สายพันธุ์ ตามลำดับ นอกจากนี้ ได้เปรียบเทียบการมียีน ~imecA~i กับการดื้อต่อเมธิซิลลินที่ทดสอบโดยวิธี agar screen, disk diffusion และ broth microdilution ผลพบว่าแต่ละวิธีให้ผลใกล้เคียงกับ mecA PCR ยกเว้นวิธี broth microdilution ที่ให้ผลต่างจาก ~imecA~i PCR มากที่สุด (positive และ negative predictive values เป็น 100 และ 90.43 ตามลำดับ) เมื่อทดสอบกับเชื้อกลุ่ม CNS ผลการศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการดื้อต่อยากลุ่มอะมิโตกลัยโคซัยด์ที่ทดสอบโดย วิธี disk diffusion กับการมีทรานสโปซอน Tn~i4001~i/Tn~i4001~i-like element ที่ทำการตรวจหาด้วยวิธี PCR พบว่ามีความสัมพันธ์กันมากระหว่างปัจจัยทั้งสอง โดยพบ ทรานสโปซอนเฉพาะในเชื้อที่ดื้อต่อยาทั้งสามชนิด คือเจนต้ามัยซิน โทบร้ามัยซิน และ คานามัยซิน ยกเว้นกับ MRCNS 3 สายพันธุ์ที่พบมีทรานสโปซอนแต่ดื้อต่อเฉพาะคานามัยซิน หรือเจนต้ามัยซินและคานามัยซินเท่านั้น และการพบทรานสโปซอนในสายพันธุ์ที่ดื้อต่อยา เมธิซิลลิน (ร้อยละ 99 และ 94.39 ใน MRSA และ MRCNS ตามลำดับ) มีอัตราสูงกว่า ในสายพันธุ์ที่ไวต่อยาเมธิซิลลิน (ร้อยละ 1 ทั้งใน MSSA และ MSCNS) ผลเหล่านี้บ่งชี้ ถึงความสำคัญของทรานสโปซอนต่อการดื้อยาเจนต้ามัยซิน โทบร้ามัยซินและคานามัยซิน ในสแตฟิโลคอคไคในสายพันธุ์ท้องถิ่น ผลการศึกษาการดื้อต่อยาไตรเมโธพริมซึ่งทดสอบโดย agar-incorporation breakpoint test โดยใช้ยาในความเข้มข้น 50 ไมโครกรัมต่อมิลลิลิตร พบอัตราการ ดื้อเป็นร้อยละ 40, 3.9, 60.7 และ 16.3 ใน MRSA, MSSA, MRCNS และ MSCNS ตามลำดับ ในเชื้อที่ดื้อเหล่านี้ตรวจพบว่ามี transposon-like structure Tn~i4003~i เพียงร้อยละ 2.5, 0, 18.5 และ 23.5 ในเชื้อสายพันธุ์ที่ดื้อต่อไตรเมโธพริมในกลุ่ม MRSA, MSSA, MRCNS และ MSCNS ตามลำดับ ผลที่ได้บ่งชี้ถึงการมียีนอื่นหรือโครงสร้าง ของยีนแบบใหม่ที่นอกจาก transposon-like structure Tn~i4003~i เป็นตัวควบคุมการ ดื้อต่อยาไตรเมโธพริม