การวิจัยเชิงคุณภาพด้วยวิธี Grounded theory ครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ อธิบายการให้ความหมายความดันโลหิตสูง และกระบวนการดูแลตนเองเมื่อรับรู้ว่าเป็น ความดันโลหิตสูง กลุ่มผู้ให้ข้อมูลเป็นผู้ป่วยความดันโลหิตสูงชนิดไม่ทราบสาเหตุ จำนวน 29 คน เลือกแบบเจาะจงจากแผนกผู้ป่วยนอกโรงพยาบาลรามาธิบดี เก็บรวบรวมข้อมูล เชิงคุณภาพโดยการสัมภาษณ์แบบเจาะลึก การสังเกต และการบันทึกเทปขณะสัมภาษณ์ และรวบรวมข้อมูลจากเวชระเบียน ผลการวิจัยพบว่า ผู้ป่วยให้ความหมายความดันโลหิตสูงตามการรับรู้ของตนเอง เป็น 4 ลักษณะคือ 1) ความดันโลหิตสูงเป็นการเปลี่ยนแปลงภายในร่างกายเกี่ยวกับ "เลือด" และ "ประสาท" 2) ความดันโลหิตสูงกับการเป็นอัมพาต 3) ความดันโลหิตสูง จากโรคที่รักษาหายสู่โรคที่รักษาไม่หาย และ 4) ความดันโลหิตสูงมีสาเหตุการให้ความหมาย ต่อความดันโลหิตสูงดังกล่าวมีผลต่อการดูแลตนเอง จากข้อมูลพบว่า การจัดการดูแลตนเอง เมื่อเป็นความดันโลหิตสูง เป็นกระบวนการดูแลตนเองที่เกิดขึ้นในผู้ป่วยที่รับรู้ว่าตนเอง เป็นความดันโลหิตสูง โดยแบ่งเป็น 4 ระยะ คือในระยะแรกเมื่อได้รับรู้ว่าเป็นความดัน โลหิตสูง ผู้ป่วยจัดการดูแลตนเองในรูปแบบปฏิบัติตนตามแผนการรักษา ระยะที่ 2 เมื่อ รับรู้ว่าความดันโลหิตสูงรักษาหายได้ ผู้ป่วยจัดการดูแลตนเองในรูปแบบการใช้วิธีบำบัด ทางเลือก ระยะที่ 3 เมื่อรับรู้ว่าชีวิตเสี่ยงต่ออันตราย ผู้ป่วยจัดการดูแลตนเองในรูปแบบ ปฏิบัติตนอย่างเคร่งครัด และระยะที่ 4 เมื่อรับรู้ว่ามีโรคประจำตัว ผู้ป่วยจัดการดูแล ตนเองในรูปแบบการปฏิบัติตนอย่างยืดหยุ่น การจัดการดูแลตนเอง มีการเปลี่ยนแปลง รูปแบบการจัดการดูแลตนเองจากระดับพื้นฐานสู่ระดับที่สูงขึ้น ตามการเรียนรู้จาก ประสบการณ์ความเจ็บป่วย และการพัฒนาความสามารถในการดูแลตนเอง ผลการศึกษาครั้งนี้ชี้แนะให้พยาบาลควรมีความเข้าใจถึงการให้ความหมาย ความดันโลหิตสูงตามการรับรู้ของผู้ป่วยและการจัดการดูแลตนเองในแต่ละระยะของการ เจ็บป่วย เพื่อจะได้ให้การพยาบาลที่สนับสนุนช่วยเหลือให้ผู้ป่วยสามารถเปลี่ยนแปลง ระดับการจัดการดูแลตนเองเข้าสู่ระดับสูงได้เร็วขึ้น