การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการสุกของไข่, การหลั่งฮอร์โมนสเตรอยด์และ โครงสร้างละเอียดของเซลล์ฟอลลิเคิลที่ล้อมรอบไข่กบนา ~i(Rana tigerina)~i ด้วยกรรมวิธี จุลทรรศน์อิเล็กตรอนชนิดส่องผ่าน โดยทำการศึกษาในฟอลลิเคิลขนาด 0.8, 0.9, 1.0, 1.1, 1.2, 1.3, 1.4, 1.5, 1.6 และ 1.7 มม. นอกจากนี้ยังศึกษาการกระจายของ ฟอลลิเคิลในฤดูผสมพันธุ์ ผลการศึกษาพบการสุกของไข่ในฟอลลิเคิลขนาด 1.4, 1.5, 1.6 และ 1.7 มม. เป็นร้อยละ 12, 72, 79 และ 100 ตามลำดับหลังจากได้รับการกระตุ้น ด้วยฮอร์โมนโปรเจสเตอโรน การศึกษาหาปริมาณที่เหมาะสมของฮอร์โมนที่สกัดจากต่อมใต้ สมองของกบนา พบว่าขนาดที่เหมาะสมในการกระตุ้นการสร้างฮอร์โมนสเตรอยคือ 50 ไมโครกรัมต่อมิลลิลิตร ส่วนการศึกษาระดับของฮอร์โมนสเตรอยด์เอสตราไดอัลและ โปรเจสเตอโรนที่สร้างจากฟอลลิเคิลที่มีขนาดต่างกัน 0.1 มม. โดยศึกษาในฟอลลิเคิล ที่มีขนาดตั้งแต่ 0.8-1.7 มม. เมื่อได้รับการกระตุ้นด้วยสารที่สกัดจากต่อมใต้สมอง (50 มก/มล.) ด้วยกรรมวิธีเรดิโออิมมูโนแอสเสย์ ผลการศึกษาพบว่าฮอร์โมนสเตรอยด์ เอสตราไดอัลมีปริมาณสูงสุด (1359 พิโคกรัม/ฟอลลิเคิล) ในไข่ที่มีขนาด 1.4 มม. และ ระดับของฮอร์โมนจะค่อยๆ ลดลงในไข่ที่มีขนาดใหญ่ขึ้นคือขนาด 1.5-1.7 มม. ในขณะที่ ฮอร์โมนโปรเจสเตอโรนเริ่มสร้างในไข่ที่มีขนาด 1.1 มม. และระดับของฮอร์โมนจะ ค่อยๆ เพิ่มขึ้นจนกระทั่งไข่มีขนาด 1.7 มม. จึงจะมีปริมาณฮอร์โมนมากที่สุดคือ 1139 พิโคกรัม/ฟอลลิเคิล นำฟอลลิเคิลระยะที่ 4 และ 6 มาศึกษาโครงสร้างละเอียดของเซลล์ ฟอลลิเคิลที่ล้อมรอบไข่กบนาในขณะที่มีการสร้างฮอร์โมนสเตรอยด์ ผลการศึกษาพบว่า หลังจากฟอลลิเคิลถูกกระตุ้นด้วยฮอร์โมนต่อมใต้สมองเป็นเวลา 5 ชม. โครงสร้างภายใน เซลล์ฟอลลิเคิลของไข่ระยะที่ 4 และ 6 เปลี่ยนแปลงดังนี้คือ มีการเพิ่มจำนวนและขนาด ของไมโตคอนเดรีย เนื่องจากมีการขยายของทูบูลลาคริสตีโดยเฉพาะไข่ระยะที่ 6 ไมโตคอนเดรียส่วนใหญ่จะเคลื่อนเข้าหากันและบางส่วนของเยื่อหุ้มไมโตคอนเดรียหายไป นอกจากนี้ยังมีระบบท่อขนาดเล็กติดต่อกับของเหลวในไมโตคอนเดรีย ซึ่งจะเปิดออกสู่ ด้านนอกของเยื่อหุ้มเซลล์ฟอลลิเคิล