| ชื่อเรื่อง | : | ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยคัดสรรกับพฤติกรรมการให้คุณค่าต่อผู้ปกครองของนักเรียนระดับ มัธยมศึกษาตอนปลาย กระทรวงศึกษา จังหวัดสมุทรสาคร |
| นักวิจัย | : | วลัยพร เติมประยูร |
| คำค้น | : | การให้คุณค่าต่อผู้ปกครอง , นักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย , APPRECIATION OF GUARDIANS , STUDENTS IN SENIOR SECONDARY SCHOOLS |
| หน่วยงาน | : | ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย |
| ผู้ร่วมงาน | : | - |
| ปีพิมพ์ | : | 2541 |
| อ้างอิง | : | http://www.thaithesis.org/detail.php?id=42599 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | การให้คุณค่าต่อผู้ปกครองของนักเรียนวัยรุ่น นับว่าเป็นสิ่งสำคัญที่จะทำให้ เกิดความสัมพันธ์อันดีในระดับครอบครัว ซึ่งจะทำให้สมาชิกในครอบครัวอยู่ร่วมกันอย่าง เป็นสุข การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงสำรวจเพื่อศึกษาระดับพฤติกรรมในการให้คุณค่า ต่อผู้ปกครองของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย รวมทั้งศึกษาความสัมพันธ์ระหว่าง ปัจจัยนำ ปัจจัยเอื้อ และปัจจัยเสริมกับพฤติกรรมการให้คุณค่าต่อผู้ปกครองของนักเรียน และศึกษาปัจจัยที่มีประสิทธิภาพในการทำนายพฤติกรรมการให้คุณค่าต่อผู้ปกครอง โดยใช้ ปัจจัยนำ ปัจจัยเอื้อ และปัจจัยเสริมเป็นตัวทำนาย กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ศึกษา คือนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย จังหวัดสมุทรสาคร จำนวน 351 คน การคัดเลือกกลุ่มตัวอย่างใช้วิธีการสุ่มอย่างมีระบบ เครื่องมือที่ใช้ ในการเก็บข้อมูลคือแบบสอบถามที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น เก็บรวบรวมข้อมูลระหว่างวันที่ 2-22 ธันวาคม พ.ศ.2541 โดยให้นักเรียนตอบแบบสอบถามเอง สถิติที่ใช้คือ ค่าความถี่ ร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบความสัมพันธ์ใช้สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สัน และไคสแคว์ และการวิเคราะห์ถดถอยพหุแบบขั้นตอน ผลการวิจัยพบว่า ระดับพฤติกรรมการให้คุณค่าต่อผู้ปกครองส่วนใหญ่อยู่ในระดับ ปานกลางคิดเป็นร้อยละ 68.4 ปัจจัยนำ ได้แก่ การรับรู้ของนักเรียนในการให้คุณค่าต่อ ผู้ปกครอง, เจตคติของนักเรียนต่อผู้ปกครอง และประสบการณ์และการเรียนรู้ของนักเรียน ที่มีต่อผู้ปกครอง มีความสัมพันธ์ทางบวกกับพฤติกรรมการให้คุณค่าต่อผู้ปกครอง อย่างมี นัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 ปัจจัยเอื้อ ได้แก่ แบบแผนการอบรมเลี้ยงดูที่นักเรียน ได้รับ และสัมพันธภาพในครอบครัวของนักเรียน มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการให้คุณค่า ต่อผู้ปกครองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 ปัจจัยเสริม ได้แก่ การสนับสนุนจาก ผู้ปกครอง, การสนับสนุนจากครูอาจารย์, และการสนับสนุนจากเพื่อน มีความสัมพันธ์ ทางบวกกับพฤติกรรมการให้คุณค่าต่อผู้ปกครองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 และปัจจัยที่สามารถทำนายความแปรปรวนของพฤติกรรมการให้คุณค่าต่อผู้ปกครองของ นักเรียนคือ สัมพันธภาพในครอบครัว การรับรู้ของนักเรียนในการให้คุณค่าต่อผู้ปกครอง และการสนับสนุนจากผู้ปกครอง โดยสามารถทำนายความแปรปรวนได้ร้อยละ 43.9 จากผลการวิจัยมีข้อเสนอแนะว่า เพื่อให้ระดับพฤติกรรมการให้คุณค่าต่อผู้ปกครอง มีระดับสูงขึ้น ควรมีการจัดกิจกรรมเพื่อเสริมสร้างสัมพันธภาพในครอบครัว ให้ความรู้ เกี่ยวกับค่านิยม บทบาทของนักเรียนในการให้คุณค่าต่อผู้ปกครอง เสริมสร้างจิตสำนึก ของผู้ปกครอง ในเรื่องของการเคารพต่อบุพการี ผู้ใหญ่ โดยผ่านกิจกรรมทางประเพณี วัฒนธรรม เพื่อเป็นแบบอย่างแก่นักเรียนวัยรุ่นต่อไป |
| บรรณานุกรม | : |
วลัยพร เติมประยูร . (2541). ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยคัดสรรกับพฤติกรรมการให้คุณค่าต่อผู้ปกครองของนักเรียนระดับ มัธยมศึกษาตอนปลาย กระทรวงศึกษา จังหวัดสมุทรสาคร.
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. วลัยพร เติมประยูร . 2541. "ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยคัดสรรกับพฤติกรรมการให้คุณค่าต่อผู้ปกครองของนักเรียนระดับ มัธยมศึกษาตอนปลาย กระทรวงศึกษา จังหวัดสมุทรสาคร".
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. วลัยพร เติมประยูร . "ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยคัดสรรกับพฤติกรรมการให้คุณค่าต่อผู้ปกครองของนักเรียนระดับ มัธยมศึกษาตอนปลาย กระทรวงศึกษา จังหวัดสมุทรสาคร."
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย, 2541. Print. วลัยพร เติมประยูร . ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยคัดสรรกับพฤติกรรมการให้คุณค่าต่อผู้ปกครองของนักเรียนระดับ มัธยมศึกษาตอนปลาย กระทรวงศึกษา จังหวัดสมุทรสาคร. กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย; 2541.
|
