นักเรียนใช้เวลาส่วนใหญ่กับการนั่งเรียน ถ้านักเรียนได้นั่งบนโต๊ะ และเก้าอี้ ที่เหมาะสม จะทำให้เกิดความสุขสบายจากการนั่ง ไม่ทำให้เกิดอาการปวดเมื่อยกระดูก, กล้ามเนื้อ รวมถึงมีการเจริญเติบโตที่ผิดปกติของกระดูก การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสัดส่วนร่างกายของนักเรียนชั้น มัธยมศึกษา ในโรงเรียนสังกัดกรมสามัญศึกษาในเขต ก.ท.ม. และขนาดของโต๊ะ-เก้าอี้ เพื่อพิจารณาความเหมาะสมระหว่างสัดส่วนของร่างกายกับขนาดของโต๊ะ-เก้าอี้ ที่ส่งผล ต่อความรู้สึกสุขสบาย และความพึงพอใจรวมทั้งความคิดเห็นของนักเรียนที่มีต่อการใช้ โต๊ะ-เก้าอี้ในปัจจุบัน กลุ่มตัวอย่างคือนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-6 ชายและ หญิงจำนวน 480 คน เครื่องมือที่ใช้เก็บรวบรวมข้อมูลคือ เครื่องมือวัดสัดส่วน ร่างกายและขนาดโต๊ะ-เก้าอี้ และแบบสอบถามความรู้สึกสุขสบาย ความพึงพอใจ และ ความคิดเห็นจากการใช้โต๊ะ-เก้าอี้ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติ t-test ผลการวิจัยพบว่า โต๊ะ-เก้าอี้เรียนยังใช้แบบเดิมซึ่งออกแบบมากกว่า 20 ปีแล้ว และเป็นแบบเดียวกันทั้งหมด ค่าเฉลี่ยส่วนสูงและน้ำหนักส่วนมากในแต่ละกลุ่มอายุ ของนักเรียนในปัจจุบันมีค่าเฉลี่ยมากกว่าในอดีต ค่าเฉลี่ยสัดส่วนร่างกายเกือบทุกมิติ ของนักเรียนชายจะมีค่ามากกว่านักเรียนหญิง และค่าเฉลี่ยสัดส่วนร่างกายทั้ง 11 มิติ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายมีค่ามากกว่าของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ สำหรับการพิจารณาความเหมาะสมของการนั่งระหว่างสัดส่วน ร่างกายนักเรียนกับสัดส่วนของโต๊ะ-เก้าอี้ โดยรวมพบว่านักเรียนมีการนั่งที่ไม่ เหมาะสมถึงร้อยละ 86.00 ในการใช้โต๊ะเรียนนักเรียนแสดงความคิดเห็นว่ามีความ ไม่เหมาะสมร้อยละ 35.80 ในการใช้เก้าอี้เรียนนักเรียนแสดงความคิดเห็นว่าไม่ เหมาะสมร้อยละ 38.10 จากผลการวิจัยครั้งนี้มีข้อเสนอแนะว่าควรมีการกำหนดแบบของโต๊ะ-เก้าอี้ ให้มีความเหมาะสมกับขนาดสัดส่วนร่างกายนักเรียน โดยแบ่งแบบของโต๊ะ-เก้าอี้สำหรับ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นกับตอนปลาย และสำหรับของนักเรียนชายและนักเรียนหญิง ตามขนาดร่างกาย หรือการพัฒนาการเจริญเติบโต