การศึกษาวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อพัฒนาวิธีการเก็บและวิเคราะห์หาปริมาณ ก๊าซซัลเฟอร์ไดออกไซด์ในอากาศ โดยสารละลายบัฟเฟอร์จะทำหน้าที่ดูดซึมก๊าซซัลเฟอร์ ไดออกไซด์จากอากาศแล้วเปลี่ยนรูปเป็นสารละลายไบซัลไฟต์ และเมื่อทำปฏิกิริยากับ 5,5(+,ข)-ไดไธโอบิส (2-ไนโตรเบนโซอิค แอซิด) หรือ DTNB จะได้ organic thiosulfate นำไปวัดค่าการดูดกลืนแสงของสารนี้โดยวิธีสเปคโตรโฟโตเมตรี ที่ความยาวคลื่น 412 นาโนเมตร การพัฒนาวิธีที่ศึกษานี้ โดยการศึกษาหา pH ที่เหมาะสมของสารละลายบัฟเฟอร์ ซึ่งเป็นสารละลายดูดซึมในการเก็บตัวอย่างอากาศ และการศึกษาความเชื่อถือได้ของ วิธีวิเคราะห์ โดยศึกษาความไว ความเที่ยงตรง ความถูกต้อง และความจำเพาะของวิธี วิเคราะห์ หรือตัวรบกวนการวิเคราะห์ ผลการศึกษาพบว่า pH ของสารละลายบัฟเฟอร์ ที่เหมาะสมในการเก็บตัวอย่างอากาศ คือ pH 7 โดยใช้อัตราการไหลของอากาศ 0.2 ลิตร ต่อนาที ปริมาตรอากาศ 4 ลิตร ความไวหรือความสามารถในการตรวจหา ปริมาณก๊าซ ซัลเฟอร์ไดออกไซด์ที่น้อยที่สุด ที่ความเข้มข้น 0.3 ppm หรือ 3.0828 (+,m)g โดยใช้ ปริมาตรอากาศ 4 ลิตร ความเที่ยงตรงและความผิดพลาดของวิธีที่ศึกษาในช่วงความเข้มข้น เดียวกัน (0.5-10.0 ppm) มีค่าเท่ากับ 3.02 และ 10.62 % ตามลำดับ ตัวรบกวนการ วิเคราะห์ที่ศึกษา ได้แก่ Cu (II), Pb (II), Cd (II), Zn (II), Hg (II) และ Fe (III) ผลการวิเคราะห์ปริมาณก๊าซซัลเฟอร์ไดออกไซด์โดยวิธีที่ศึกษากับวิธี NIOSH P& CAM 160 ในช่วงความเข้มข้น 0.5-10.0 ppm ไม่มีความแตกต่างกันอย่างมี นัยสำคัญทางสถิติที่ระดับความเชื่อมั่นร้อยละ 95 และมีความสัมพันธ์กัน โดยมีค่า สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เท่ากับ 0.9601 และจากการประยุกต์ใช้วิธีนี้ในสิ่งแวดล้อม การทำงานเปรียบเทียบกับวิธี NIOSH P&CAM 160 แล้ว ปรากฎว่าทั้ง 2 วิธีมีความ สัมพันธ์กันโดยมีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ เท่ากับ 0.9489