การเปรียบเทียบการกระจายของปริมาณรังสีในเทคนิคต่างๆ สำหรับการฉายรังสีที่ เต้านม และผนังทรวงอก รวมถึงปริมาณรังสีในส่วนของเนื้อเยื่อปอดและส่วนของเต้านม ที่ฉายรังสี และด้านตรงข้ามได้รับ โดยใช้เครื่องเร่งอนุภาค Varian Clinac 1800 ที่พลังงาน 6 MV และใช้ rando phantom ของผู้ป่วย สำหรับเครื่องวัดรังสีที่ใช้คือ TLD-100 ชนิด chip เทคนิคของการฉายรังสีที่ศึกษาในครั้งนี้คือ การฉายรังสีแบบ two opposing tangential fields ที่ระยะจากแหล่งกำเนิดถึงผิวเท่ากับ 100 เซนติเมตร แบ่งออกเป็น symmetric และ asymmetric โดยใช้ asymmetric collimators ซึ่งในแต่ละเทคนิคจะประกอบด้วย beams ที่มีและไม่มี wedge filter จากการทดลอง พบว่าในทุกเทคนิค ค่าปริมาณรังสีที่จุดอ้างอิงในระนาบตัดขวาง ของแนวแกนกลางลำรังสี ในหุ่นจำลองเต้านม จะมีค่าเข้าใกล้ปริมาณรังสีที่กำหนด คือ 200 cGy ที่จุดในระนาบเหนือแนวแกนกลาง 2.5 ซม. ค่าปริมาณรังสีจะสูง และที่ระนาบ ต่ำกว่าแนวแกนกลาง 2.5 ซม. ค่าปริมาณรังสีจะต่ำ ค่าปริมาณรังสีในระนาบล่างของ asymmetric beams จะต่ำกว่าใน symmetric beams ซึ่งใน asymmetric beams ไม่ได้มีส่วนช่วยให้เกิดความสม่ำเสมอของค่าปริมาณรังสีในเต้านมด้านที่ฉาย เมื่อเทียบ กับ symmetric beams และ wedge filter ไม่ได้ชดเชยเนื้อเยื่อที่ขาดไปในแนวโค้ง ของเต้านมอย่างสมบูรณ์ในทุกระนาบ สำหรับค่าปริมาณรังสีเฉลี่ยของผนังทรวงอกและปอด ในทุกเทคนิค พบว่า จะมีการเพิ่มขึ้นเมื่อมุมของ wedge เพิ่ม และมีค่าลดลงเมื่อใช้ asymmetric beams ในท้ายสุด ปริมาณรังสีที่ผิวเต้านมบนหุ่นจำลอง และในผู้ป่วยจะมี ค่าลดลง เมื่อใช้ wedge ที่มีมุมมากขึ้น แต่ปริมาณรังสีที่ผิวบนเต้านมด้านตรงข้ามจะมี ค่าเพิ่มขึ้น เมื่อมุมของ wedge เพิ่มขึ้นด้วย การแสดงออกของปริมาณรังสีที่ผิว ทั้งใน เต้านมด้านที่ฉายและด้านตรงข้ามในผู้ป่วย จะแตกต่างไปจากหุ่นจำลอง ความแตกต่างนี้ อาจเกิดจากขนาดและรูปร่างของผู้ป่วยที่ต่างจากหุ่น และจากการวัดในผู้ป่วยที่มีจำนวน น้อยเกินไป