จุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาสภาพทั่วไป สภาพการใช้ ปัญหาการใช้ และเปรียบเทียบปัญหาการใช้ไมโครคอมพิวเตอร์การศึกษา ของผู้บริหารและครู ในโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดกรมสามัญศึกษา ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารและครูในโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดกรมสามัญศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ปีการศึกษา 2533 ที่มีไมโครคอมพิวเตอร์ใช้ในโรงเรียน โดยเลือกอย่างเจาะจง เป็นผู้บริหาร จำนวน 73 คน ครูจำนวน 132 คน เครื่องมือที่ใช้คือ แบบสอบถามที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น เป็นแบบสอบถามแบบเลือกตอบ จำนวน29 ข้อ และแบบมาตราส่วนประมาณค่า จำนวน 39 ข้อ มีความเชื่อมั่น 0.95 สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว(One-Way Analysis of Variance) ผลการศึกษา 1. สภาพทั่วไปของไมโครคอมพิวเตอร์การศึกษา ที่ใช้อยู่ในโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดกรมสามัญศึกษา ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ส่วนใหญ่เป็นเครื่องขนาด 16 บิต มีหน่วยความจำหลัก640 เคไบท์ และมีหน่วยความจำสำรองเป็นจานแม่เหล็กอ่อนขนาด 5.25 นิ้ว อุปกรณ์ประกอบชุดไมโครคอมพิวเตอร์ ได้แก่ เครื่องพิมพ์ เป็นส่วนมาก ส่วนสถานที่ติดตั้งระบบไมโครคอมพิวเตอร์ส่วนใหญ่เป็นเอกเทศ และมีระบบควบคุมอุณหภูมิที่เหมาะสม ในด้านงบประมาณ จัดซื้อ จัดหา และดำเนินการได้รับจากการบริจาค และจากชมรมหรือสมาคม ส่วนโปรแกรมสำเร็จรูปที่ใช้ส่วนใหญ่ใช้โปรแกรม Word Processor และ Data Base บุคลากรที่รับผิดชอบงานด้านไมโครคอมพิวเตอร์ในโรงเรียน ส่วนใหญ่มีวุฒิไม่ตรงตามตำแหน่ง 2. สภาพการใช้ไมโครคอมพิวเตอร์การศึกษา ในงานด้านบริหาร พบว่านำมาใช้งานด้านจัดทำเอกสารประชาสัมพันธ์โรงเรียนมากที่สุด รองลงไปได้แก่ด้านการเงิน และด้านระเบียบนักเรียน ส่วนที่นำมาใช้น้อยที่สุดได้แก่ด้านวัสดุครุภัณฑ์ ในด้านการใช้เพื่อจัดการสอน พบว่านำมาใช้งานด้านวัดผลและประเมินผลมากที่สุด และที่นำมาใช้น้อยที่สุดได้แก่ งานด้านโสตทัศนศึกษา ในด้านการใช้เพื่อช่วยสอน พบว่านำมาใช้ในลักษณะบทเรียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ และการสอนแบบสาธิตมากที่สุด 3. ปัญหาการใช้ไมโครคอมพิวเตอร์การศึกษา ปัญหาโดยส่วนรวมอยู่ในระดับปานกลางและเมื่อจำแนกเป็นรายด้านพบว่ามีปัญหาอยู่ในระดับมาก 1 ด้าน คือ ด้านการใช้เพื่อช่วยสอน 4. ปัญหาการใช้ไมโครคอมพิวเตอร์การศึกษา ของผู้บริหารและครู ด้านสภาพการใช้ทั่วไประดับปัญหาแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 ซึ่งครูฝ่ายสนับสนุนการสอนมีปัญหามากกว่าครูฝ่ายปฏิบัติการสอน และผู้บริหาร ส่วนด้านอื่นๆ ระดับปัญหาไม่แตกต่างกัน