การศึกษามีความมุ่งหมายเพื่อศึกษาและเปรียบเทียบระดับพฤติกรรมการบริหารตามข้อธรรมในพุทธศาสนาที่นำมาเพื่อเป็นหลักปฏิบัติในการครองตน ครองคน และครองงาน ของผู้บริหารโรงเรียนมัธยมศึกษา ตามความคิดเห็นของผู้บริหาร ผู้ช่วยผู้บริหาร และครูโรงเรียนมัธยมศึกษา กรมสามัญศึกษา เขตการศึกษา 11 กลุ่มตัวอย่าง เป็นผู้บริหาร ผู้ช่วยผู้บริหาร และครูโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดกรมสามัญศึกษา เขตการศึกษา 11 จำนวน 561 คน ได้จากการสุ่มแบบหลายขั้นตอน (Multi-stageRandom Sampling) เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถามที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น มีลักษณะเป็นแบบมาตราส่วนประมาณค่า(Rating Scale) จำนวน 61 ข้อ มีค่าความเชื่อมั่น 0.97 การวิเคราะห์ข้อมูลใช้ค่าเฉลี่ยค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (One-way Analysisof Variance) ผลการวิจัย 1. พฤติกรรมการบริหารตามข้อธรรมในพระพุทธศาสนาที่นำมาเป็นหลักปฏิบัติในการครองตน ครองคน และครองงาน ของผู้บริหารโรงเรียนมัธยมศึกษา ตามความคิดเห็นของผู้บริหาร และผู้ช่วยผู้บริหาร อยู่ในระดับมาก ส่วนตามความคิดเห็นของครูอยู่ในระดับปานกลาง 2. พฤติกรรมการบริหารตามข้อธรรมในพระพุทธศาสนาที่นำมาเป็นหลักปฏิบัติในการครองตนของผู้บริหารโรงเรียนมัธยมศึกษา ตามความคิดเห็นของผู้บริหาร และผู้ช่วยผู้บริหารอยู่ในระดับมาก ส่วนตามความคิดเห็นของครูอยู่ในระดับปานกลาง 3. พฤติกรรมการบริหารตามข้อธรรมในพระพุทธศาสนาที่นำมาเป็นหลักปฏิบัติในการครองคนของผู้บริหารโรงเรียนมัธยมศึกษา ตามความคิดเห็นของผู้บริหาร และผู้ช่วยผู้บริหารอยู่ในระดับมาก ส่วนตามความคิดเห็นของครูอยู่ในระดับปานกลาง 4. พฤติกรรมการบริหารตามข้อธรรมในพระพุทธศาสนาที่นำมาเป็นหลักปฏิบัติในการครองงานของผู้บริหารโรงเรียนมัธยมศึกษา ตามความคิดเห็นของผู้บริหาร และผู้ช่วยผู้บริหารอยู่ในระดับมาก 5. พฤติกรรมการบริหารตามข้อธรรมในพระพุทธศาสนาที่นำมาเป็นหลักปฏิบัติในการครองตน ครองคน และครองงาน ของผู้บริหารโรงเรียนมัธยมศึกษา ตามความคิดเห็นของผู้บริหาร ผู้ช่วยผู้บริหาร และครูโรงเรียนมัธยมศึกษา แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 โดยผู้บริหารมีความคิดเห็นอยู่ในระดับสูงกว่าผู้ช่วยผู้บริหารและครู และผู้ช่วยผู้บริหารมีความคิดเห็นอยู่ในระดับสูงกว่าครู เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านพบว่า 5.1 ในด้านการครองตน และในด้านการครองคน ผู้บริหาร ผู้ช่วยผู้บริหารและครูมีความคิดเห็นแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 โดยผู้บริหารมีความคิดเห็นอยู่ในระดับสูงกว่าผู้ช่วยผู้บริหารและครู และผู้ช่วยผู้บริหารมีความคิดเห็นอยู่ในระดับสูงกว่าครู 5.2 ในด้านการครองงาน ผู้บริหารและผู้ช่วยผู้บริหาร มีความคิดเห็นอยู่ในระดับสูงกว่าครูอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 ส่วนผู้บริหารกับผู้ช่วยผู้บริหาร มีความคิดเห็นแตกต่างกันอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.01