ปริญญานิพนธ์มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาความขัดแย้งในวรรณกรรมนิทานพื้นบ้านอีสานจำนวน 10 เรื่อง คือ ขูลูนางอั้ว ผาแดงนางไอ่ กำพร้าผีน้อย ท้าวก่ำกาดำ พญาคันคากห้าผากไกลกะด้น ท้าวฮุ่งหรือเจียง ขุนบรม ตำนานฟ้าแดดสูงยาง และตำนานอุรังคธาตุ โดยศึกษาลักษณะของความขัดแย้งในวรรณกรรมนิทานพื้นบ้านอีสานและศึกษาภาพสะท้อนทางสังคมจากความขัดแย้ง ผลการศึกษา ลักษณะของความขัดแย้งในวรรณกรรมนิทานพื้นบ้านอีสานมี 5 ลักษณะคือ ความขัดแย้งระหว่างมนุษย์กับมนุษย์ เป็นความขัดแย้งระหว่างคนดีกับคนชั่ว หรือเป็นความขัดแย้งระหว่างคนต่างวัย ความขัดแย้งระหว่างมนุษย์กับสังคมเป็นความขัดแย้งระหว่างบุคคลกับระเบียบทางสังคมด้านความคิดความเชื่อที่แตกต่างกันออกไป และรวมถึงความขัดแย้งระหว่างกลุ่มคนที่ต่างกันในเรื่องเผ่าพันธุ์ ศาสนา ค่านิยม และวัฒนธรรม ความขัดแย้งระหว่างมนุษย์กับสิ่งเหนือธรรมชาติเป็นความขัดแย้งที่เชื่อกันว่าเกิดจากเทพเจ้า ภูติผีปีศาจ ชะตากรรม รวมไปถึงอำนาจทางไสยศาสตร์หรือสิ่งลี้ลับอื่นๆ ที่กระทำให้มนุษย์ได้รับทุกข์ภัยหรือแสดงภาวะไม่ปกติสุขต่างๆ ความขัดแย้งระหว่างมนุษย์กับธรรมชาติเป็นความขัดแย้งที่มนุษย์ต้องเผชิญกับภัยธรรมชาติในรูปแบบต่างๆ และความขัดแย้งแต่ละลักษณะดังกล่าวบางครั้งปรากฎเป็นความขัดแย้งหลัก บางครั้งปรากฎเป็นความขัดแย้งรอง หรือเป็นความขัดแย้งปลีกย่อยอื่นๆ ซึ่งล้วนเป็นปัจจัยที่มีส่วนเชื่อมโยงเหตุการณ์ในเรื่องให้ต่อเนื่องกันไปโดยสมบูรณ์ และมีความน่าสนใจยิ่งขึ้น ความขัดแย้งจึงมีความสำคัญต่อวรรณกรรมในฐานะเป็นองค์ประกอบพื้นฐานของการสร้าง ทำให้มีโครงเรื่อง มีเหตุการณ์และนาฎการตามมา ทั้งก่อให้เกิดรสต่างๆ ทางวรรณกรรม และแสดงความเป็นไปตามสัจธรรมของชีวิตมนุษย์และสังคมเอาไว้ การศึกษาภาพสะท้อนทางสังคมจากความขัดแย้งทางวรรณกรรม พบว่า กวีสะท้อนภาพสังคมในด้านคติความเชื่อและศาสนา ด้านค่านิยมฮีตคลองประเพณี ด้านการเมืองการปกครองด้านความสัมพันธ์ระหว่างบุคคล และด้านความสัมพันธ์ระหว่างชุมชน ภาพที่สะท้อนออกมาดังกล่าวล้วนเป็นประโยชน์แก่การศึกษาวิถีชีวิตและสภาพสังคมของชาวอีสานยุคก่อนได้ดี นับว่าเรื่องความขัดแย้งในวรรณกรรมไม่ได้สร้างขึ้นเพื่อความบันเทิงอย่างเดียว แต่ได้เสนอข้อเท็จจริงทางสังคมไว้ด้วย