วิทยานิพนธ์ฉบับนี้นำเสนอการปรับปรุงเทคโนโลยีแมทช์เมคกิ้งเอเจนท์ ซึ่งเป็นเอเจนท์ที่ทำหน้าที่ค้นหาเอเจนท์ที่สามารถให้บริการที่เหมาะสมกับ เอเจนท์หนึ่งซึ่งกำลังมองหาบริการที่เหมาะสมจากเอเจนท์อื่นได้ โดยเสนอ สถาปัตยกรรมใหม่ที่ช่วยบรรเทาปัญหาการขาดความสามารถในการขยาย (Scalability) ซึ่งทำให้เอเจนท์ประเภทนี้ยังไม่สามารถนำไปใช้งานในระบบเอเจนท์ใด ๆ ได้อย่าง มีประสิทธิภาพ หากแต่สามารถนำไปใช้ได้เฉพาะกับระบบเอเจนท์ขนาดย่อม แนวทางแก้ไข ที่ได้นำเสนอได้แก่การพัฒนาแมทช์เมคกิ้งเอเจนท์เป็นระบบกระจาย โดยจำลองการ ทำงานของโพรโทคอลดีเอ็นเอสบางส่วน ได้แก่การค้นหาหมายเลขไอพีแบบลำดับชั้น และ การแบ่งงานกันทำ แต่จะมีการเปลี่ยนแปลงในส่วนหลัง กล่าวคือเปลี่ยนมาเป็น แบ่งงานตามโดเมนของบริการที่ร้องขอเข้ามาแทน เพื่อให้ได้รับประโยชน์จาก โครงสร้างการทำงานแบบลำดับชั้น สถาปัตยกรรมที่พัฒนาขึ้นนี้จะถูกนำไปทดสอบ ด้วยการพัฒนาเอเจนท์ขึ้นมาทดสอบจริง สถาปัตยกรรมนี้จะช่วยทำให้สามารถนำ เทคโนโลยีแมทช์เมคกิ้งเอเจนท์ไปใช้กับระบบที่ใหญ่ขึ้นได้