การศึกษาในครั้งนี้มีจุดประสงค์เพื่อศึกษาเทคนิคการเพาะเลี้ยง เซลล์ไข่โคร่วมกับเซลล์บุผิวท่อนำไข่ (BOEC) และอาหารเพาะเลี้ยง เซลล์บุผิว (CM) และผลของการเพาะเลี้ยงดังกล่าวต่ออัตราการพัฒนา โตเต็มที่ (IVM) และการปฏิสนธิ (IVF) ในการศึกษาครั้งนี้รวบรวม เซลล์ไข่โคลูกผสมพื้นเมืองและอเมริกัน บราห์มัน โดยการเจาะดูด (aspiration) และกรีด (slicing ovary) บริเวณผิวรังไข่ ในสารละลาย Hanks solution ผสมอัลบูมิน 0.3 เปอร์เซ็นต์ ตรวจเลือกเซลล์ไข่ที่มีลักษณะคิวมูลัสจับแน่นมากกว่า 3 ชั้น (cumulus- oocytes complex) เพื่อนำมาเพาะเลี้ยงในอาหารเพาะเลี้ยงเซลล์ TCM-199 เสริม FCS 10 เปอร์เซ็นต์ ที่อุณหภูมิ 39 องศาเซลเซียส คาร์บอนไดออกไซด์ 5 เปอร์เซ็นต์ในอากาศ ความชื้นสัมพัทธ์ 99 เปอร์เซ็นต์ จากการศึกษาครั้งนี้ได้มีการปรับปรุงเทคนิควิธีการ 3 ขั้นตอนคือ ขั้นตอนการเพาะเลี้ยงเซลล์บุผิวท่อนำไข่ การตรวจหาระยะเวลา การพัฒนาเซลล์ไข่ และการเตรียมสเปิร์มและการปฏิสนธิภายนอกร่างกาย ซึ่งทำให้มีจำนวนเซลล์บุผิวที่มีชีวิตจำนวนมาก การประเมินระยะเวลาที่ เซลล์ไข่มีการพัฒนาโตเต็มที่ได้อย่างแม่นยำและมีการปฏิสนธิได้ดีขึ้น การศึกษาผลของการเพาะเลี้ยงเซลล์ไข่ร่วมกับเซลล์บุผิวท่อนำ ไข่ต่อการพัฒนาโตเต็มที่และการปฏิสนธิ มีการทดลองตามลำดับดังต่อไปนี้ การทดลองที่ 1 ศึกษาระยะเวลาการเพาะเลี้ยงเซลล์ไข่ที่เหมาะสม เพื่อเพิ่มอัตราการพัฒนาโตเต็มที่ โดยแบ่งออกเป็น 3 ทรีทเมนต์ คือ เพาะเลี้ยงเซลล์ไข่นาน 24, 27 และ 30 ชั่วโมงตามลำดับพบว่าอัตรา การพัฒนาโตเต็มที่ (M2) เป็น 4.08, 48.00 และ 51.79 เปอร์เซ็นต์ ตามลำดับ ซึ่งอัตราการพัฒนาโตเต็มที่หลังการเพาะเลี้ยงนาน 24 ชั่วโมง ต่ำกว่าการเพาะเลี้ยงที่ 27 และ 30 ชั่วโมงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<0.01) การทดลองที่ 2 ศึกษาการเพาะเลี้ยงเซลล์ไข่ร่วมกับ BOEC และ CM เปรียบเทียบกับการเพาะเลี้ยงใน TCM-199 เป็นเวลานาน 27 ชั่วโมง พบว่า การพัฒนาโตเต็มที่ของเซลล์ไข่เป็น 58.77, 59.60 และ 51.11 เปอร์เซ็นต์ตามลำดับ (P>0.05) การทดลองที่ 3 ศึกษาความสัมพันธ์ของระยะเวลาการเพาะเลี้ยง และสภาพการเพาะเลี้ยงเซลล์ไข่ร่วมกับ BOEC และ CM พบว่าปัจจัยร่วม ทั้งสองไม่มีความสัมพันธ์กันต่อการพัฒนาโตเต็มที่อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P>0.05) การทดลองที่ 4 เป็นการศึกษาอาหารที่ใช้ในการปฏิสนธิที่เหมาะสม สำหรับการทำ IVF (invitro fertilization) โดยเปรียบเทียบสาร ละลาย 2 ชนิด คือ TCM-199 และ BO พบว่าการปฏิสนธิ ในสารละลาย TCM-199 สามารถเพิ่มการปฏิสนธิมากกว่าการเตรียมสเปิร์มใน BO (P<0.01) คือ 80.3 และ 66.31 เปอร์เซ็นต์ตามลำดับ การทดลองที่ 5 ศึกษาการปฏิสนธิของเซลล์ไข่ที่ผ่านการเพาะเลี้ยง ร่วมกับ BOEC และ CM จนพัฒนาโตเต็มที่ โดยเซลล์ไข่ทั้งหมดบ่มใบ TCM- 199 ซึ่งเป็นอาหารสำหรับการปฏิสนธิ พบว่ามี การปฏิสนธิไม่แตกต่างกัน ทางสถิติ (P>0.05) คือ 85.75, 81.12 และ 78.64 เปอร์เซ็นต์ ตามลำดับ จากการทดลองสรุปได้ว่าระยะเวลาการเพาะเลี้ยงมีผลต่อการพัฒนา โตเต็มที่ของเซลล์ไข่ แต่การเพาะเลี้ยงเซลล์ไข่ร่วมกับ BOEC และ CM ไม่มีผลต่อการพัฒนาโตเต็มที่ ระยะเวลา และการเพาะเลี้ยงร่วมไม่มี ความสัมพันธ์กันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติต่อการพัฒนาโตเต็มที่ สำหรับการทำ IVF พบว่าอาหารสำหรับการปฏิสนธิมีผลต่อการปฏิสนธิ แต่การเพาะเลี้ยง เซลล์ไข่ร่วมกับ BOEC และ CM ก่อนนำมาบ่มร่วมกับสเปิร์มไม่มีผลต่อ การปฏิสนธิ